John Mayer - Heavier Things (2003)

Hopelijk is zijn aanstaande nieuwe plaat meer in lijn met deze. Wow, wat fijn!
Ik luister 'm nog steeds met veel plezier.

Mwah, het is niet is misschien niet de meest spannende muziek. Maar om het als achtergrond muziek te bestempelen doe je het net iets tekort. Nummers als Clarity, New Deep, Come Back to Bed, Daughters, of Wheel zijn erg fijn.

3*

"Daughters" is de grote hit van dit album. Het is een fraai liedje, maar ik vind het niet het beste nummer van de plaat. Op "Heavier Things" beweegt John Mayer al een beetje richting het geluid op "Continuum", mijn favoriete John Mayer studioplaat. Je hoort al een beetje de blues en soul invloeden voorbijkomen. Het gitaarspel van John Mayer is op "Heavier Things" weer dik in orde. Het ligt er niet te dik bovenop, maar hij creëert een mooie warme sfeer met zijn soms dromerige gitaarspel. Af en toe komt er een heerlijke solo voorbij, op "Come Back to Bed" bijvoorbeeld, maar ook op "Only Heart". Mooiste nummer vind ik "Something's Missing". John Mayer laat op "Heavier Things" horen dat hij gegroeid is als songschrijver, zanger en gitarist.

Only Heart, Clarity en Something's Missing zijn de beste nummers van deze opvolger van het sterke debuutalbum Room For Squares. De meeste nummers zijn wat aan de "veilige kant". Dit wordt met de volgende cd Continuum weer ruimschoots goedgemaakt.

Bij het aankopen van zijn laatste worp Paradise Valley deze ook gelijk maar meegenomen, en waar het nieuwe album mij na 1 draaibeurt nog (?) niet pakt bevalt deze mij veel beter.

Sterk album van Mayer met pakkende popsongs die bij je blijven hangen.
Something"s Missing, New Deep,Home Life & Daughters horen tot mijn favorieten van Johns zijn repertoire.
Op dit album is geen zwakke broeder te ontdekken.
Een behoorlijke vooruitgang t.o.v zijn debuut, lekkere muziek, goed gezongen met fijn gitaarspel. Ik sluit een verhoging van dit album in de nabije toekomst zeker niet uit.

Best een aardige plaat. Zonnetje, flesje wijn er bij, goed stukje kaas en lekker op de achtergrond.

Daughters is waarschijnlijk het bekendst maar voor mij de minste van de plaat.

Fraai vervolg op het debuutalbum, lekker relaxte muziek, vakkundig gemaakt.

Van John Mayer zal ik nooit alles in huis halen, de beste man kan best fraaie liedjes componeren, op de gitaar kan hij ook mijn goedkeuring wegdragen, het is alleen allemaal zo veilig.
Noem het bluesy poprock voor Sky Radio en daar is an sich niks mis mee.
Songs als Clarity, Something's Missing, en Home Life vind ik prima tracks, maar een nummer als Daughters - onder velen favoriet - vind ik maar saai.
Op Continuum zou Mayer al wat bluesier voor de dag komen, en zouden veel songs wat meer body krijgen, hoewel bij vlagen ook langdradig aan zou voelen.
Ook de platen die hierna zouden volgen hebben mij nooit volledig kunnen overtuigen.
Zo blijft de man een artiest waarvan ik enkele songs per album nog wel kan appreciëren, echter een heel album lang geboeid blijven is voor mij niet weggelegd.

Probeer eens het live album Try ( John Mayer trio). Denk dat het je mening zal veranderen….

Dat is inderdaad een fraaie live registratie waar de energie van afdruipt.
Ik beoordeel echter zijn studio-albums en daar word ik behoudens enkele songs nooit echt enthousiast van.
Dit geldt trouwens voor meer artiesten/bands die live kunnen 'knallen' maar deze energie nooit kunnen vertalen naar de studio, maar dat is een andere discussie.