Marc Almond - The Velvet Trail (2015)

gebeden verhoord

Als een kind zo blij. Nooit meer verwacht en nu kaarten op zak!!! Moeten het er nodig over hebben.

Jij zou eigenlijk gratis kaarten moeten krijgen voor het promoten van Marc.

ik ga ook; was er bij met al zijn laatste concerten

ik vind dat er eigenlijk wel een toptrack bestaat op dit album namelijk 'pleasure's werever you are' schitterend heldere stem; dit nummer had ik al enkele jaren in de lade liggen in; een demo versie in de stijl als bedoeld voor Heart On Snow zo te horen

vind zijn meeste werk goed tot zeer goed alleen Stardom Road had er wat mij betreft niet hoeven wezen

Die vind ik juist heerlijk. Ik heb niks met Ten Plagues, maar dat telt niet echt als een 'eigen album' wellicht.


Dat moeten we maar afwachten. Volgens het officiële Twitter account zijn er helemaal geen concerten en moet je je geld terug vragen..... dat geldt ook voor de 4 aangekondigde optredens de dagen na Amsterdam in Duitsland

ik kan dit eigenlijk simpel niet geloven: de melkweg zelf laat dit zien in zijn programma

denk dat he tgewoon over een week bevestigd gaat worden

Het ironische is dat het in Leeuwarden ook zo ging, alleen nu lijkt hij (of iemand uit z'n team) nogal pissed op Twitter en dat was de vorige keer niet. Je weet het maar nooit met artiesten maar laten we hopen dat het zo is.

Om terug naar het album te keren: de live optredens in de UK stonden behoorlijk in het teken van The Velvet Trail. Minder een Greatest Hits deze keer.

ben wel benieuwd, mooi nieuw album, zijn hits zijn niet zijn beste nummers

laatste maal in Nederland Paradiso verassende selectie van enkele Mamba tracks

met Variete tour in Bochum was het wel hits en een allegaartje

Dat was een mooi optreden ja. Overigens is hij daarna nog in Leeuwarden geweest ten tijde van Varieté. Ik vond dat eigenlijk wel een leuk allegaartje met o.a. Mother Fist en The Boy Who Came Back.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Marc Almond - The Velvet Trail - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Marc Almond dook aan het begin van de jaren 80 op als zanger van het duo Soft Cell. Samen met Dave Ball maakte hij een synthpop klassieker (Non-Stop Erotic Cabaret uit 1981), waarna het doek vrij snel viel voor het tweetal.

Marc Almond begon vervolgens aan een succesvolle solocarrière, die met name in de jaren 80 een stapeltje uitstekende platen opleverde (Stories Of Johnny uit 1985, Mother Fist And Her Five Daughters uit 1987, The Stars We Are uit 1988 en het met Jacques Brel covers gevulde Jacques uit 1989 schaar ik onder de klassiekers uit de jaren 80).

In de jaren 90 raakte Marc Almond, mede door wat mindere platen, vrijwel volledig uit beeld, waarna een zwaar verkeersongeluk in 2004 hem bijna het leven ontnam.

De afgelopen tien jaar timmert Marc Almond gelukkig weer stevig aan de weg. Dat doet hij met platen waar ik met geen mogelijkheid doorheen kom, maar gelukkig ook met platen die herinneringen oproepen aan zijn beste werk. Stardom Road uit 2007 was zo’n plaat, de vorig jaar verschenen ‘restjesverzamelaar’ The Dancing Marquis was er een en ook het onlangs verschenen The Velvet Trail is een plaat die Marc Almond in een ouderwetse vorm laat horen.

The Velvet Trail opent met een klassiek intro, maar wanneer de violen plaats maken voor synths is de plaat direct het warme bad waarop ik gehoopt had. Marc Almond creëerde in de jaren 80 een uniek eigen geluid en borduurt hier nog altijd op voort. The Velvet Trail is licht theatraal, flirt met synthpop en beats en wordt gedragen door de gloedvolle vocalen van Marc Almond. Het zijn elementen die vrijwel al zijn platen domineren, maar het zijn ook elementen die pas kleur krijgen wanneer ze worden omgeven door goede songs.

Deze goede songs zijn op The Velvet Trail in ruime mate aanwezig. Het zijn vooral toegankelijke songs die in het hokje pop passen; een hokje waarin Marc Almond zich in het verleden ook al meer dan eens als een vis in het water voelde.

The Velvet Trail werd geproduceerd door producer Chris Braide, die tot dusver vooral werkte met popdiva’s als Britney Spears, Beyoncé en Lana Del Rey en DJ’s als David Guetta en Afrojack. Het is een opvallende keuze, maar het is een keuze die verrassend goed uitpakt. Chris Braide heeft The Velvet Trail voorzien van een warm organisch geluid met wat voorzichtige elektronische impulsen. Het is een geluid waarin Marc Almond volop kan schitteren met zijn nog altijd bijzonder mooi klinkende stem.

The Velvet Trail klinkt eigentijds, maar raakt gelukkig ook nog altijd aan het werk dat Marc Almond in de jaren 80 uitbracht en is bovendien niet bang voor de van de Brit bekende uitstapjes richting jaren 30 cabaret.

De hoogtijdagen van Marc Almond liggen inmiddels een tijdje achter ons, maar met The Velvet Trail is de Brit terug op de hoogste trede. Zomaar één van de betere platen van Marc Almond; dat had ik persoonlijk niet meer verwacht, maar ik ben er wel heel blij mee. Erwin Zijleman

Vond je Variété niet goed dan? Die vind ik sterker dan dit zeker ook niet verkeerde album.

Varieté vind ik net minder dan deze.

Het is een vedette waardig album geworden, een van zijn betere vind ik. Wat een klasse artiest.

Vermoedelijk is dit voor mij meer een groeier dan een album dat me meteen overtuigd, heb het nu 3x beluisterd en hoor weinig wat me irriteert maar ook weinig wat blijft hangen, of even doet opkijken van waar ik mee bezig ben.

Klinkt mooi over de volle breedte en voorlopig is het titelnummer het meest aansprekende nummer gevolgd door Demon Lover en Scar. Voorlopig 3,5* maar mogelijk komt daar iets bij als het inderdaad een groeier blijkt. Als het daartoe de kans krijgt want ik verwacht de komende weken diverse releases waar ik naar uit kijk. Het is dat deze zomer weinig is uitgebracht dat ik nu ook eens aan dit album toe kom.

Was voor mij de verassing van het jaar (2015) deze CD/Plaat

Door velen over het hoofd gezien helaas.

Aan het einde van het jaar heeft ie ook Against Nature nog uitgebracht.

De man is ongelooflijk productief, maar weet de schijnwerpers helaas niet meer te vinden. Ik betwijfel ook of hij daar echt mee bezig is gezien al die toch niet makkelijke zijprojecten.

Op de Demon Lover EP staat een mooie akoestische versie van Scar, heeft Marc nog meer akoestische hoogstandjes gemaakt?

Beter laat dan nooit

Marc Almond - The Willing Sinner (2003)