Kenny Dorham - Quiet Kenny (1960)

Heerlijke Kenny Dorham plaat in kwartet setting. Wat een mooi trompet spel. Heerlijk geluid die alle ruimte krijgt in deze setting. Verder valt drummer Art Taylor op. Wat een vet drumwerk. Natuurlijk opgenomen in de studio van Rudy van Gelder. Dè jazz technicus.

Ja ik heb Rudy van Gelder dus helemaal niet zo hoog zitten. Hij is wel verantwoordelijk voor heel wat meesterwerken en ik ben blij met de remasters maar ik vind het geluid vaak helemaal niet mooi. Piano’s laat hij vaak leeg en blikkerig klinken, de bas is vaak haast niet te horen, drums en blazers te overheersend. Mingus weigerde om met hem samen te werken, en er zijn meer kritische geluiden. Zeker als ik het gelijk met werk van andere engineers uit deze tijd, vind ik RvG eigenlijk helemaal niet zo goed.

Lekker dan. Heb de kast vol staan met die Rudy van Gelder remasters. Maar nou je het zegt, ik ben het met je eens dat sommige RvG cd's een beetje vlak kunnen klinken soms. Oef, weer een mythe van z'n voetstuk gedonderd.

Ga je me zeker ook nog vertellen dat de Impulse Originals ook maar crap zijn.

Kenny Dorham vind ik vooralsnog wat te braaf klinken, zit nog volop in mijn free jazz ontdekkingstocht.

Haha, mijn kast staat ook vol met die remasters hoor. Helaas is er geen alternatief en ach... het voldoet wel voor de meeste platen. Ik heb niet zolang geleden de live opnames van Adderley in San Francisco gekocht. Een nieuwe versie uit de ‘Keepnews Collection’. Dat is live en in 1959 maar je weet niet wat je hoort: zulke mooie geluidskwaliteit, alsof ze in je kamer staan te spelen.

Die orginals serie vind ik wat betreft het geluid wel mooi hoor. Ik vind ze wat betreft uitgave echter nogal saai/basic. Die series uit de jaren ‘90 van Impulse! Vond ik bijvoorbeeld echt heel mooi.

Op Andrew Hill's Point of Departure kwam al het geweldig trompetgeweld voor een keer niet van Freddie Hubbard - was dat rond die tijd überhaupt legaal voor een Blue Note?

Over geweldige binnenkomers gesproken: 'Lotus Blossum' - wat voor een waanzinnig goede compositie is dat wel niet?

"Will I ever find the girl in my mind, the one who is my ideal. Maybe she's a dream and yet she might be, just around the corner waiting for me". - Het blijft een van mijn favoriete liefdesnummers aller tijden. De versie hierop doet het de grootst mogelijke eer aan: adembenemend!

'Blue Friday'? Ach, dan spelen we die blues toch "away"? Die toon wordt met 'Blue Spring Shuffle' gezellig voortgezet - waardoor ik me haast begin af te vragen of ik het woord "blue" in de eerste context wel juist heb opgevat.

'Old Folks' - in één woord: hartverwarmend.

En zo wordt enkel nummer hierop piekfijn en vol overtuiging gebracht.

Kenny Dorham in een kwartet-bezetting waardoor je zijn spel in al haar facetten beter kan bewonderen. En bewonderenswaardig is het zeker

Geweldige plaat, laat ik dat vooropstellen, maar, ik heb ook wat aan te merken op de stereomix. De instrumenten zijn zo duidelijk naar de kanalen toegescheiden, dat je Kenny de hele tijd op links hebt en de drums en bas op rechts. Dat luistert dan toch een beetje klungelig en gemakzuchtig. Mocht ik de monoversie nog eens tegenkomen dan iets minder dan het zeer schappelijke bedrag van 3.500 waarvoor de plaat nu te koop staat op discogs, dan neem ik die zeker mee.

Ik heb trouwens deze persing, die verder wel als een klok klinkt.

Herkenbaar. Ik heb zo'n ervaring met deze, die voor mijn gevoel haast onbeluisterbaar is in de stereo mix. Een mono versie is dan inderdaad een goede oplossing, maar niet altijd realiseerbaar. Gelukkig ben ik het verder niet tegen gekomen in mijn collectie, maar vervelend is het wel voor je, zeker bij zo'n mooie reissue van dit album op Analogue Productions.

Onbeluisterbaar gaat misschien wat te ver voor deze mix, Tony, want daar is de kwaliteit van de remaster simpelweg te goed voor. Maar het stoort me toch echt.

Het is wel een bekend probleem met stereomixes van monoplaten. Eerder had ik er ook al iets over geschreven bij deze plaat van toch niet de minste band .

Hoe dan ook is deze plaat een dikke aanrader. Lotus Blossom is wonderschoon. Misschien leuk om te vermelden dat ik bij deze plaat terecht ben gekomen via The Penguin Guide to Jazz.