Dream Theater - Through Her Eyes (2000)

De singleversie van Through her eyes lijkt me identiek aan de albumversie minus de zang van Theresa Thomason en een paar aanloop-tikjes op de hi-hat aan het begin, maar op de "alternate album mix" van David Bottrill zijn (naast een "treated" gitaar aan het begin) LaBrie's woordloze zang en Petrucci's gitaarstukjes op het einde vervangen door de altsax van Jay Beckenstein (die ook al op Another day op Images and words meespeelde), hetgeen het nummer een aardig accent geeft zonder dat het wezenlijk anders is geworden. Hoe dan ook blijft dit een geweldig nummer: ijzersterke melodie, uitstekend gezongen, perfecte gitaarsolo'tjes.
        Wat het live-gedeelte betreft, Home is misschien wel mijn favoriete track van Scenes from a memory; de impact van die dodelijke riff van de studioversie na dat lange intro ontbreekt een beetje op de live-versie, maar verder is er instrumentaal en vocaal niet veel mis mee. De medley is echter andere koek; LaBrie zal Charlie Dominici's partijen vast wel al vele malen hebben gezongen vóór de opnames van dít concert, maar het lijkt wel alsof hij die twee nummers van When dream and day unite nog nooit heeft gehoord, zó gênant zoekt hij daar soms naar de melodie – met name het eerste couplet van A fortune in lies is echt dramatisch. Misschien zit hij er qua stem en/of energie inmiddels wel doorheen; volgens mij is het concert hier bij de toegift aanbeland, en dan zal de band er wel al een kleine drie uur hebben opzitten, maar ik begrijp eigenlijk niet hoe zulke zang door de quality control van een CD-release heen is gekomen. Heerlijk om deze band weer te horen op het toppunt van hun kunnen, en muzikaal is het àf, maar LaBrie's zang op het einde is toch wel een beetje een smet op het geheel.