Daryl Hall & John Oates - Live in Dublin (2015)

Lekker energiek optreden, de meeste liedjes zijn net iets steviger en rauwer dan op plaat. Beste voorbeelden hierin zijn de zeer prettige Out of Touch, Family Man en Back Together Again.

De zang ook nog ok ?

Ja vind ik wel. Ben verder geen groot fan ofzo dus wellicht denkt de die hard fan hier anders over

Ik heb bijna alles van dit duo en ben hier ook zeer nieuwsgierig naar

Hun bekendste werk staat hier op. Ben ook geen fan, maar hun 70's en begin jaren 80 werk vind ik over het algemeen vrij sterk.

Ja het is wel duidelijk een greatest hits show. Dat is niet altijd even interessant maar hier werkt het (voor mij) wel aardig.

Ik heb nog een livecd van de heren uit 1985.
Live At The Apollo. Daar doen ze met drie originele leden van The Tempations een hele gave medley ( Temptations songs.)
Het dak gaat er hoorbaar af.
Verder staan oa.One on One, Everytime You Go Away( Paul Young maakte er goede sier mee)
en een sterke versie van Adult Education.

Ga deze wel checken.

Die laatste is eigenlijk wel de grote afwezige hier, maar goed we kunnen niet alles hebben

Vind dat lang niet hun sterkste nummer, maar voor de volledigheid.......mwwaa.

Adult Education is ook niet direct mijn favoriete H&O nummer. Maar hier moet ik snel eens achteraan.
Zag het al wel voorbij komen op hun FB site.
Ik volg Daryl nog steeds via zijn prachtige Live From Daryl's House (LFDH) sessies (via You Tube) met muzikanten van een divers pluimage. Zitten waanzinnige optredens bij. Veel ook met een vaste sessiegroep waaronder de veels te vroeg overleden Tom "T-Bone" Wolk.

Ja, klopt. Heel intiem. Ik heb er ook meerdere gezien. Oa. met Todd Rundgren en Joe Walsh.
Echt goed.

Inderdaad. Geen verkeerd huis trouwesn daar in Hawai

Het is ook opvallend (of misschien juist niet) dat Hall & Oates op deze cd helemaal terug grijpen naar dat verleden.
Het is voor veel oudere bands een trend: bekend en vertrouwd. Als er al nieuw werk ligt van de afgelopen 20 jaar wordt er zelden op teruggevallen of worden er nummers van die albums gespeeld. Misschien een enkele. Ongeacht hoe goed.

Willen ze daar mee erkennen dat wat ze in hun vroege periode maakten toch het beste was, denken ze dat ze alleen maar ouder publiek trekken die niet geïnteresseerd is in meer recent werk of leidt het ineenstorten van de cd markt tot onbekendheid van wat er de afgelopen 20 jaar is uitgebracht?

Dat laatste lijkt me sowieso niet, want het is juist makkelijker (goedkoper) om aan de "nieuwe" albums te komen. Het zijn toch vooral de bands waarvan de belangstelling terug liep. Geen hits meer dus de grote massa wist niet meer dat ze nog bestonden. Nu denken ze van "He, ze bestaan nog en kijk eens alle bekende nummers van vroeger (mijn tijd...) staan er weer op, leuk hoor" Of ze gaan toch weer naar ze kijken omdat ze het bekende spul gaan spelen. Zo gaat het natuurlijk gewoon met de meeste bands uit de jaren 70 en 80. De carrriere is over en ze teren enkel nog op oude roem via concerten, heruitgaves, live werk en via specifieke festivals.

Er is maar een enkeling die daar onder uit komt (zoals bv. U2), of ze stoppen of ze gaan het golden oldie circuit in.

H&O zijn ook meer een gelegenheidsduo geworden.
En ze zullen inderdaad het besef hebben dat ze het publiek alleen nog kunnen vermaken met het bekendere spul.
Het echte succes ligt immers al heel lang achter hun.
Een logische zet.