Shlohmo - Dark Red (2015)

Bizar goed album van Shlohmo. Ik kende hem als een producer in het grensgebied van hiphop, downtempo en dubstep, die gepolijste producties met getwitchte vocale samples aflevert, maar op dit album gaat hij veel verder dan dat. Shlohmo is volwassen geworden.

Dark Red is ruw, duister, korrelig, bedachtzaam, uitdagend, en in de combinatie van die associaties met een nadruk op zware synths echoot inderdaad het werk van Andy Stott. Toch is Burial de naam die het meest blijft hangen als ik dit album luister. Net als Untrue bloedt deze plaat melancholie, lijkt het weer tijdens het luisteren druilerig te worden, en biedt het een volstrekt eigen kijk op moderne elektronische muziek. Shlohmo zoekt zijn inspiratie echter in andere hoeken: zo wordt er naast dubstep, triphop en gruizige techno ook geregeld geflirt met drum & bass. En waar ik bij veel abstracte electronica net een elementje van melodieuze spanning mis, valt er ook op dat vlak genoeg te beleven.

Zo valt alles precies op zijn plaats; Shlohmo maakt met Dark Red een dijk van een plaat, waarmee hij zijn vorige werk ver voorbijschiet. Al bij de eerste luisterbeurt greep het album mijn aandacht, en die greep is de afgelopen maanden alleen maar sterker geworden. Vol spanning kijk ik uit naar zijn live-optreden, met band, komende vrijdag in Bitterzoet!