Tomita - Pictures at an Exhibition (1975)

Als je zo links en recht op Internet kijkt kom je er snel achter dat onze Swiebertje heel wat vrolijker er uit ziet dan Modest Moessorgski de componist van Pictures at an Exhibition wat op dit album is te horen in de uitvoering van Isao Tomita. Het zware Rusische leven is echt op het gezicht van Moessorgski af te lezen.

Met dit in het achterhoofd ging ik althans anders luisteren na dit album van Tomita. Goed we weten dat de bewoners van het grootste land op de wereld niet het makkelijkste leven leiden. Koude winters, veel wodka om deze te trotseren en als of dat niet genoeg is nog een streng regime vanuit Moskou. Kortom: de gemiddelde Rus heeft ook zo ze verzettje nodig. Deze vindt hij of zij dan in de vorm van schilderijen in het museum. Sommige van deze doeken hebben een vrolijke afbeelding toch heeft het leeuwendeel een sombere uitstraling. Hierdoor toont het op een doordachte wijze het leven.

Dan terug na de muziek en om precies te zijn na de uitvoering van Tomita. In grote lijnen is deze prima te verhapstukken. Hij weet met de spullen uit de electronica winkel de eerder genoemde sfeer prima weer te geven. Het lopen langs de doeken met verschillende sferen komen goed uit de verf. Toch is er her en der toch wel sprake dat bepaalde apparaten die Tomita gebruikt wellicht nu zelf in een museum staan. Dat maakt het er juist toepasselijker op en is zeker niet bedoeld als kritiek. Op een track als Ballet of the Chicks in Their Shells komt dit het best tot uiting. In gedachte staat er weldra een tekenfilm op mijn netvlies, wat even een lichtpuntje is naast al die zware thematiek die ook binnen de muren van dit museum te zien zijn.

Als het album dan stopt na een kleine dikke 37 minuten heb ik dan ook het gevoel dat een Rus ook plezier in zijn of haar leven wil hebben gezien de wijze van uitwerking van de diverse thema's die op de doeken worden weergegeven. Weliswaar overstemt de zwaarmoedigheid, maar daarnaast zijn er wel lichtpuntjes die de Rus even doen vergeten in wat voor zware maatschappij hij leeft. Dit alles heeft Tomita wel goed weten te vangen met zijn electronica en af en toe een paar klanken die aan Tom en Jerry doen denken het geeft wat lucht aan de beeldvorming.