Courtney Barnett - Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit (2015)

Ze wordt alleen maar beter. Wat is Depreston toch een ongelooflijk goed liedje. Het lijkt zo simpel, maar de beeldende manier waarop ze haar verhalende songs telkens weer weet in te kleuren..... Heel erg diepe buiging!

Perfect (power-)pop plaatje van deze wat de ABC noemt 'the Celine Dion' of North Melbourne'

Ik weet de context niet, maar Celine Dion, dat is geen compliment? Ach, laat ook maar

Toen ik nog maar twee nummers vluchtig had beluisterd en hier wat reacties had gelezen had ik al door dat het de moeite is om me in de teksten te verdiepen. Dat heb ik dan ook maar meteen gedaan, tijdens de eerste luisterbeurt. Eigenlijk grijp ik nooit zo snel naar de songteksten, maar ik ben blij dat ik dat nu wel gedaan heb, want wat zijn die goed. (Genius.com, geweldige site)

Courtney Barnett combineert in haar teksten humor met een boodschap. Dat vind ik knap en bovendien ontzettend leuk om naar te luisteren. Dat zij ook het talent heeft om heerlijke zang- en melodielijnen te schrijven waardoor alle teksten zo ontzettend lekker lopen maakt het hele album alleen nog maar beter.

Dit vind ik echt een prachtig stukje tekst

I see a dead seal on the beach
The old man says he's already saved it three times this week
Guess it just wants to die
I would wanna die too
With people putting oil into my air

Daar heb je inderdaad een heel mooi stukje te pakken. Toen ik dit voor het eerst hoorde/las moest ik wel even slikken. Heerlijk direct, dat is wel zo effectief.

Vaker draaien zal het devies zijn, maar na een paar beurten met een half oor heb ik het idee dat deze nieuwe nét ietsje minder is dan de eerder verschenen EP's. Maar nog steeds niet te versmaden.

Toch knap hoe ze het voor elkaar krijgt om 'snake skin' en 'skeleton' op elkaar te laten rijmen. Ik verbaas me er iedere keer weer over.

Ze (spreek)zingt in alledaagse aussietaal en daarin komt de afgeknepen i nogal vaak voor.

Teleurstellend album. Dubbele ep had meer leuke nummers en uitschieter met Avant Gardener, hier blijf ik op mijn honger zitten. Misschien de teksten er eens bij nemen, want Courtney Barnett kan uiterst gevat zijn.

Ik geef het uiteindelijk de volle mep. Uitermate verslavende en originele songs ( inclusief geweldige Lyrics)

schattig indiemeisje #21312312, kennen we dat ondertussen niet een keer?

Daarmee doe je Courtney Barnett dan ook tekort. Zou eerlijk gezegd ook niet makkelijk een vergelijkbare artiest kunnen noemen. Bij indie meisjes denk ik aan het type Zooey Deschanel. Maar daar heeft deze dame in ieder geval niets mee te maken.

Uiteindelijk op lp gekocht.

Geniaal album, net geen 5* geworden omdat ik niks met Aqua Profunda! heb

Heerlijke plaat!
Dankzij Musicmeter weer een pareltje erbij.

Het klinkt soms best wel als muziek op Slanted and Enchanted van Pavement

Inderdaad, net zo larmoyant. Scherp opgemerkt.

Zou het zeker niet sentimeel noemen. De vergelijking zit eerder in de combinatie van noisy gitaren en scherpe ietwat incoherente zinnen die je blijft onthouden.

Wat een heerlijke plaat.

Zit nogmaals te luisteren naar het album. Zeer goed. Moet nog altijd eens haar vorige oppikken.

Net als bij die vorige plaat ben ik van mening dat ze het in zich heeft om fantastische songs te schrijven (op deze plaat: Depreston, Pedestrian at Best; op de vorige: Avant Gardener, History Eraser), maar ze is er niet consequent genoeg mee om een hele plaat te vullen. Helaas iets teveel nummers waarvan ik de neiging krijg om ze door te spoelen. Uiteraard wel duidelijk een hele getalenteerde muzikant waar we nog meer van gaan horen. Als ze een plaat weet uit te brengen met louter nummers van het niveau van de eerder genoemde nummers zou dat best eens de 5* kunnen benaderen.

Echt hé werkelijk top

Small poppies en depreston deze plaat is me helemaal voorbij gegaan, dankzij de top 10 pak ik hem nu nog mee. zonde dit had ook een top 10 kanshebber voor mij kunnen zijn.

Zelfde verhaal voor mij.?

Ik vind de manier van zingen leuk, evenals de verhalende teksten, maar kan toch niet écht warm lopen voor deze in veel eindejaarslijstjes hoog eindigende plaat.

Verslavend inderdaad. Heerlijke teksten en ook goede rauwe muziek. Ergens hoor ik Roosbeef en ergens ook The Long Blondes. Prachtig. Een leuke ontdekking vorig jaar via Spotify. En de cd klinkt nog veel beter.

Of het ook de volle mep gaat halen, dat weet ik niet. De zomer wel denk ik. Fijn mee in de auto naar Frankrijk.

Lap, ook hooked!

'k Ga ervan uit dat de vergelijking niet opgaat, maar de manier waarop 't plaatje onder m'n huid is gekropen is vergelijkbaar met hoe Crooked Rain, Crooked Rain me dat destijds heeft gelapt. Je ziet het niet aankomen, maar eenmaal de haak zich heeft vastgezet ...

Reel me in, Courtney!

Wat een heerlijke rockplaat is dit. Bezield, en toch ook zo onderkoeld en nonchalant gebracht. Eerder richting 4,5**** dan naar 3,5***. Deze dame kan echt wat (moois blijven brengen in de toekomst). Die dubbele debuut EP was ook al zo geweldig. 'Depreston' is wonderschoon, maar ook die coole bite in 'Pedrestrian At Best' is heel erg fijn. Te laat in de smiezen gekregen voor de eindejaarslijstjes, anders was 'ie hoog geëindigd bij mij.

Klein statistiekje: het album is enkele dagen geleden uit de rotatielijst verdwenen. Daarmee heeft ze op die paar dagen na, een jaar in de rotatielijst gestaan. Knap, voor een debuutplaat!