Modest Mouse - Strangers to Ourselves (2015)

Eindelijk na 8 jaar weer een nieuw studio album van Modest Mouse!
Na Lampshades On Fire en Coyotes is nu ook The Best Room te horen.
nu al 3 uit 15. Als de andere twaalf nummers ook op hetzelfde niveau zitten dan is dit alweer een top album.

Dat zou tijd worden zeg! Ik ben waarschijnlijk één van de weinigen maar ik vind We Were Dead hun beste album. Eerste nummers klinken goed.

Morgen worden de eerste namen voor best Kept Secret bekend gemaakt, ik hoop heel erg op een herkansing voor hun gecancelde optreden van 2013.

Vind de drie nummers eigenlijk niks aan :/ Ik ga snel weer de eerste drie albums luisteren ofzo, want dit is dramatisch

Wordt nu ook niet per se heel warm van de vrijgegeven nummers. Hou m'n hart vast.

Hmm, vreemd, ik vind Lampshades on Fire en The Best Room juist erg leuk. Maar ik ben sowieso meer van de latere Modest Mouse.

The Best Room moet ik nog even doorgronden, maar vind de andere twee nummers juist enigszins teruggrijpen naar de oude Modest Mouse. Sowieso erg benieuwd naar dit album.

Ik heb deze plaat al een tijdje terug gepreorderd. Niet liever dan 6 nummers hebben ze al reeds live gespeeld. En ze waren toch de moeite waard. Dat deze plaat niet het zelfde niveau zal halen als de eerste 3 platen lijkt me nu al vast te staan. Maar ik denk toch dat de nieuweling geen mal figuur zal slaan. Ik ben benieuwd naar het nieuwe album.

Ik vind Lampshades on Fire eigenlijk fantastisch, echt in lijn met ouder werk om eerlijk te zijn. The Best Room sluit daarbij aan, alleen Coyotes vind ik wat saaier.

Pfff, het vrijgegeven materiaal maakt mij niet echt vrolijk. Dat het terug zou grijpen naar het ouder werk snap ik niet zo....

Modest Mouse - The Ground Walks, with Time in a Box (Audio) - YouTube

The Ground Walks, with Time in a Box


Ik vind het meeste materiaal wat in de lijn met de twee voorgangers, maar dan (zeker tov de vorige) iets minder experimenteel en vaak ook iets minder snedig. Dit laatste nummer is voorlopig het minst overtuigend...

Ik hoopte dat de titel van dit album enigzins een verwijzing is naar hun latere werk. Ik ben vanaf het 4e album wel echt ontvreemd van Modest Mouse, veel te catchy allemaal. Ik hoopte dat Modest Mouse ook daadwerkelijk een 'stranger to theirselves' geworden was. Van de nummers die ik gehoord heb is daar niets van te merken. Ze zetten hun toer gewoon door...

The Ground Walks, with Time in a Box klinkt ook weer verdomd lekker. Ik kijk steeds meer uit naar dit album.

Of Course We Know valt zwaar tegen en dacht even dat het niet om Modest Mouse ging maar om een andere band. Gelukkig hoef je dat nummer niet te skippen want het is het laatste nummer op het album.

Zeer sterkte eerste luisterbeurt, met absoluut hoogtepunt het fenomenale Sugar Boats. En het bevreemdende maar zeer fijne Pistol

Of Course We Know is net één van de betere nummers, de oude vertrouwde formule wordt behouden (dit is echt geen andere band) maar er wordt met succes een nieuwe twist aan toegevoegd. Op het eerste gehoor kiezen net wat teveel andere nummers voor diezelfde geijkte formule zonder enige toevoeging waardoor je begint te vergelijken met ouder materiaal en dat allemaal nogal licht uitvalt.

Fijn album zo op de eerste paar luisterbeurten.Ik heb nog niet ieder nummer volledig ontdekt, er is tekstueel en ritmisch gezien voor mij nog flink wat te ontdekken. Hoogtepunten vind ik The Ground Walks en Sugar Boats, maar de waarheid gebiedt me te zeggen dat dit album eigenlijk weinig nummers heb die ik zou overslaan.

Er word inderdaad een nieuwe twist aan de muziek toegevoegd (ook op 't gebied van productie) Stevige portie dikke hoekerige drums. Het is zeker een groeiplaatje. Coyotes is een pareltje van de bovenste plank en dus een bekend klinkend nummertje wat we van Modest Mouse gewend zijn. (althans ik)

Staat op de luisterpaal

Wat een heerlijke plaat! Lekker gevarieerd en verveelt vrijwel geen moment. Tel daarbij nog eens een aantal geweldige hoogtepunten als The Ground Walks, with Time in a Box, The Best Room en een steeds mooier wordende Coyotes. Enig nummer dat beetje buiten de boot valt is Pistol (A. Cunanan, Miami, FL. 1996). Of Course We Know was als vooruitgeschoven nummer wat raar, maar als afsluiter past het goed. Grote kans dat dit uiteindelijk zal groeien naar 4,5*.

Eerste indruk is vrij positief. Eerste en laatste nummer zijn voorlopig de favorieten: dit soort dromerige nummers past Modest Mouse onverhoopt. Daartussendoor zitten de nodige nummers die wat uithoudingsvermogen en inschikkelijkheid vergen, maar op zichzelf zijn nummers als Lampshades on Fire, The Ground Walks en Wicked Campaign bovenmatig leuk en aanstekelijk.

Vind dit toch allemaal niet zo geweldig. Nergens (behalve in het ergelijke Pistol) zakt Modest Mouse zwaar door het ijs maar het is een beetje een album zonder veel uitschieters of risico. We Were Dead... was ook geen onverdeeld succes maar daar had je nog een aantal hoogtepunten zoals Parting of the Sensory, Spitting Venom en Little Motel die de luisteraar bij de les hielden, deze nieuwe daarentegen is alsof luisteren naar een plaat vol Fly Trapped in a Jars en Steam Engeniusen - anonieme albumtracks dus. Enige uitzondering is The Ground Walks, With Time in a Box, een geweldig nummer met het soort sterke outro waarin Isaac Brock eindelijk nog eens durft af te wijken van de geijkte pop-formule die hier net iets teveel de standaard is. Het laatste nummer vind ik zoals hierboven gezegd ook nog behoorlijk sterk maar daarnaast blijft er toch weinig hangen. Volgende keer beter dus en hopelijk is dat dan niet binnen 8 jaar.

Ik hoop juist wel dat het binnen 8 jaar is. Zo lang wil ik weer niet wachten.

Het schijnt dat ze nu al bijna de volgende afhebben. Zal me niet verbazen als die er binnen het jaar al is

Hoeveel bands zeggen dat bij release van een nieuwe plaat niet waarna vervolgens weer 5 jaar radiostilte volgt... Eerst zien, dan geloven.

"Pistol (A. Cunanan, Miami, FL. 1996)", meanwhile, is an overcooked, clattering mess, a sloppy retread of "Tiny Cities Made of Ashes" that might be the worst song Brock has ever recorded.

Nagels met koppen. wat een slecht nummer!

Een smet op een voor de rest zeer aangenaam album. Maar in de indrukwekkende back catalogue van de band moet het jammer genoeg strijden om niet op de laatste plaats te eindigen.

4 * alvast en ik laat het ondertussen verder sudderen en inwerken.

Dit album van Modest Mouse is in mijn luisterervaring vooral gesitueerd rondom een aantal, over het gehele album gelijk verspreide zeer sterke nummers. Nummers die voor mij meteen raak waren en de charme die van Modest Mouse (zoals ik ze ken van vooral 'the moon' en 'good news') uit gaat direct verwoorden. De rest van het album is zoals gezegd slim eromheen opgenomen., waardoor het weliswaar in eerste instantie vooral lijkt te draaien om die paar uitschieters, maar de mate waarin veel van de 'overige' nummers prettige herkenning oproepen neemt snel toe. Nog steeds blijven de paar uitschieters, voor mij dan, als enige als opzichzelfstaande tracks overeind maar is de ervaring van het geheel veel sterker dan de sterkste individuele nummers. Ik heb het dan over de nummers 2, 6, (7), 10 en 14. Mijn advies aan de beginnende luisteraar van dit album luidt dus als volgt: laat je niet misleiden door de orenschijnlijke vreemde/scheve kwaliteitsverhouding, want het album zal snel genoeg haar gehele charme prijsgeven.

Ps. Het nummer 'pistol' is hiervan uitgezonderd, dat is een tamelijk misbaksel.

Pistol (A. Cunanan, Miami, FL. 1996) Zeer gewaagd maar zeer geslaagd!

Ik kan music4life gelijk geven. Het blaast me niet zo weg als hun eerste albums, maar toch staan hier nog echt goeie dingen op. Na een eerste luisterbeurt was ik heel erg teleurgesteld maar het wordt er toch stilaan beter op. Enkel Pistol (A. Cunanan, Miami, FL. 1996), dat blijft een ramp.

Leg dat dan eens uit? Een onderbouwing van een mening is op MuMe wel fijn! Sommige mensen wilen ook weten waarom Het dan zo slecht is en ik ben daar ook benieuwd naar

Ik vind Pistol ook erg geslaagd. Heerlijk nummer. Maar verder beklijft deze plaat toch niet echt; is toch meer een mengelmoesje van modest mouse nummers. Eerder een soort B-sides CD met een paar rake klappers en ook wat mindere nummers...