Kayak - Phantom of the Night (1978)

Ruthless queen is wel een monumentale single. Verder boeit dit me niet zo.

Sterk album. Wel commercieël. Er staan althans meerdere mooie nummers op dan alleen R. queen.

Mijns inziens het beste Kayak album met het prachtige Ruthless Queen. Andere mooie nummers o.a.: Keep the Change en Phantom of the Night. Ik ga van 3,5* naar 4*

Matig album. Jammer van de zang maar ja een 3 ***

Jammer van de zang . Edward Reekers heeft een van de mooiste zangstemmen in Nederland.

Jammer dat de composities niet allemaal even sterk zijn. Ruthless Queen en het titelnummer zijn voor mij de uitschieters.

Volmondig

Goed album, de eerste met Edward Reekers op zang. En ook commercieel gezien het meest succesvolle album. Ruthless Queen was een gigantische hit. Mijn vinyl versie (amerikaanse persing) heeft een andere hoes, en een andere volgorde van de songs.

Een nieuwe zanger, een nieuwe Kayak en een nieuw geluid. Qua concept overeenkomend met Starlight Dancer in een wat te glad jasje inclusief dameskoor. Ruthless Queen blijft natuurlijk hun enige echte hit. Maar tracks als Daphne, The Poet And The One Man Band, No Man's Land en Phantom Of The Night zijn van grote klasse.

Inderdaad, met de komst van Edward Reekers sloegen ze een andere, overigens succesvolle weg in. Ik haakte af, ben meer een liefhebber van hun eerdere werk.

2 nummers mooi, vind de erdere platen toch beter.
Daphne en Ruthless queen en de rest onvoldoende.

Ik volg Gert P, dit album is als geheel niet zo sterk, maar die 2 nummers die Gert noemt vind ik ook klassesongs.
Ruthless Queen vind ik een van de leukste hits uit Nederland ever!
Zeg dat de Belg het gezegd heeft!

***

Dit album had commercieel het meeste succes. Neemt niet weg dat het vooral qua productie niet hun sterkste is (vindt volgens mij ook Ton Scherpenzeel, overigens...)

ruthless queen is een prachtnummer,de rest van dit album ken ik niet

Bekendste plaat van Neerlands hoop in symfo/prog.rock met het prachtige Ruthless Queen. Dit wat meer pop album vind ik wel minder dan bijv. Royal bed bouncer of Starlight Dancer.

Op dit album staat (voor mij althans) een van de mooiste singles ooit: Ruthless queen. Ik ken het nummer al vanaf het moment toen het een hit was 1979 en dit blijft echt steengoed. Het album Phantom of the night is een prima album, maar wordt toch wel voornamelijk gedragen door deze single. Daphne en het titelnummer vind ik ook heel goed.
Wie Phantom of the night op cd wil aanschaffen kan ik de dubbelcd 3 Originals aanbevelen: hier staat dit album op, maar ook Starlight Dancer en Periscope life.

Op ''3 Originals'' staan bovendien 4 bonustracks w.o. Ivory Dance en Ballad For A Lost Friend. Dat waren de b-sides van resp. Ruthless Queen en Phantom Of The Night. Behalve Periscope Life zijn de 2 complete albums tot nog toe alleen op deze compilatie uitgebracht.

Kayak kende ik -als zovelen- van het prachtige nummer Ruthless Queen en misschien ook wel een van de mooiste nummers van nederlandse bodem ooit.
Deze plaat van de rommelmarkt meegenomen. Niet slecht, in zijn geheel niet slecht...maar overtuigen doet het mij ook niet.
Daarvoor zitten er voor mij teveel niemendalletjes tussen. Nummers als Keep the Change/Winning Ways/Crime of Passion en The Poet and the One Man Band -wel een mooie titel- , komen en gaan zonder veel stof te doen opwaaien.
Daarentegen zijn het mooie Daphne en het bombastische Phantom of the Night, tuurlijk Ruthless Queen en de weelderige First Signs of Spring prima kwalitatieve liedjes.
De zang vind ik dik in orde en muzikaal zit het ook allemaal wel goed.
Ik vind deze hoes mooier als die ik heb, maar muzikaal gezien past die zeis er niet echt bij met die donkere lucht.

27 augustus 2010 ligt ie weer in de winkel!

En dus ook in mijn huis!
Ik luister m nu weer lekker veel. De tracklist is wat anders dan hierboven staat, maar zo kun je lekker goed verdelen wat je wil horen en wat niet. Zo wil ik de eerste 4 à 5 nummers minder vaak horen dan nummers 6-10, waar o.a. Daphne, The Poet And.... en Phantom of the Night tussen zitten.

De plaat klinkt erg commercieel en glad, maar bevat toch nog steeds genoeg Kayakgehalte om zeer te boeien, in tegenstelling tot opvolger Periscope Life.

Toen deze plaat uitkwam was ik heftig teleurgesteld. Ruthless Queen was wat mij betreft het dieptepunt. Na jaren ben ik de plaat echter veel meer gaan waarderen. Ruthless Queen sla ik nog steeds over trouwens. Kwestie van smaak.

Ik kan me er iets bij voorstellen. Ik had hetzelfde. Ik gunde hun wel het commercieel succes, maar ik vond het zelf een aardige popplaat. Niet meer, niet minder. De voorgaande cd's vind ik stuk voor stuk meesterwerken.

Was op Starlight dancer al enigzins een lichter commercieeler geluid te horen , op Phantom Of The Night gaat Kayak er nog een stukje verder in .
Het heeft ongetwijfeld te maken met een aantal niet onbelangrijke veranderingen . Oerzanger Max Werner was zijn rol als leadzanger zat en verhuisde naar de drumkit . Edward Reekers , notabene een fan , nam zijn rol over . Werner had een vrij uniek scherpend stemgeluid , die perfect pastte in de progsound van Kayak . Reekers heeft een warme stem , perfect gesneden voor een melodieuzere wat softere benadering .
Tevens was het 1978 en de ingewikkeldere en experimentelere richting van voorheen , leek zijn beste tijd gehad te hebben . Niet alleen Kayak , maar tal van symfonische rockbands maakte de switch naar een toegenkelijker geluid .
Met die wetenschap is Phantom Of The Night vooral wat belegener en lichtvoetiger . Rutheless Queen een liefelijke ballade werd prompt de grootste hit van de band . Het is even wennen , Kayak probeert hier duidelijk een wat groter publiek te bereiken . De liedjes zijn kwalitatief in orde , maar minder spannend en vooral binnen de lijntjes . Bij vlagen mis ik wel het experimentele en ook de zang van Werner . Het symfonische titelnummer met geweldig gitaarspel van Peter Slager , is overigens geweldig . Een overgangsplaat .

Johan Slager. Peter is de broer van Ton.

Ja , je hebt gelijk . Johan Slager . Ik ben in de war met de bassist van Blof geloof ik .

Ik heb Johan Slager altijd de zwakste schakel gevonden binnen Kayak. Voor mij ontbeerde hij een eigen geluid en ik vond zijn spel te steriel. Zeker in vergelijking met gitaristen van andere progrockbands (Yes, Genesis, Pink Floyd). Had destijds ook liever Joop van Nimwegen (Finch) op zijn plek gezien. Maar nu, jaren na dato, ben ik milder en positiever. Hij heeft wel degelijk bijgedragen aan de karakteristieke sound en is hij voor mij net zoveel "Kayak" als de overige bandleden. Zou het nu niet anders meer willen.

Ik was zeker in de beginperiode best gecharmeerd van het spel van Slager. Zijn geluid was juist erg herkenbaar en deed veel aan dat van Howe en Hackett denken. Technisch was hij misschien niet even begaafd maar hij wist altijd toch een uniek sfeerbeeld neer te zetten dat mij erg aansprak. Jammer dat Johan het na de splitup met Kayak voorgoed voor gezien heeft gehouden. Het karakteristieke geluid is ondanks de toetreding van zijn zeer goede opvolgers nooit meer teruggekeerd.

Ik kreeg inderdaad veel meer waardering voor Slager nadat de opvolgers (Rob Winter, Rob Vunderink) in beeld kwamen. Zij klonken voor mij als vlees noch vis. Opeens klonk Slager als het broertje van Howe en de zoon van Hackett. Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald.

Hij werd zover ik weet niet meer benaderd voor de reunie . Ik meen te weten dat Scherpenzeel en Koopman niet meer zo te spreken waren over zijn spel . Misschien er te lang uitgeweest .

Ik meen me ook te herinneren dat in een interview met Scherpenzeel in 2000 op de vraag waarom Johan niet meer in de line up zat zijn droge commentaar luidde dat hij gewoon niet gevraagd was. Of hij überhaupt interesse heeft gehad is mij nooit duidelijk geworden.

Hoe jammer het ook was dat de beste man wegging, ik ben met de huidige gitaristen maar al te blij. Rob Vunderink speelt op een echte 'oldschool' manier, waar Joost Vergoossen er juist veel dimensie en kleur aan toevoegt met zijn modernere spel. Johan Slager was vergeleken met die twee natuurlijk weer heel anders, maar naar mijn mening niet beter. "Ten hele gedwaald" vind ik een tikkeltje overdreven.