Apocalyptica - Shadowmaker (2015)

Op Arte was zojuist een live show te zien in Berlijn. Hierbij was de nieuwe zanger aanwezig. Ik moet nog even wennen aan zijn geluid maar hij heeft zeker een aardig bereik. Het absoluut hoogtepunt van de show vond ik het instrumentale Till Death Do Us Part.

Ik mag toch hopen dat dit geen bonus track is want het is een wonderschone instrumentale compositie. Ik ga dit album binnenkort toch eens checken!!

Ik word hier echt weinig enthousiast van. Apocalyptica maakt inmiddels muziek die zich eigenlijk nauwelijks meer onderscheidt van de 'standaard bands'. Het is een album, wat me nergens echt weet te pakken. Er blijft na drie luisterbeurten weinig hangen. De cello is nog meer gewoon één van de instrumenten geworden (behalve in enkele nummers), de zang is weinig bijzonder en niet krachtig genoeg. Ik ben ook niet onder de indruk van de composities. Ik bespeur weinig samenhang in het album. Al met al is er ook weinig echt erg mis mee, behalve het storende gebruik van electronica in het begin van Riot Lights, terwijl dat anders een echt goed nummer had kunnen worden. Het maakt Apocalyptica inmiddels tot niets meer bijzonders voor mij. Hoewel ik nooit alles van hen fantastisch vond, is dat toch jammer.
Till Death Do Us Part is een zeldzaam hoogtepunt.

Overigens is de tracklist van de cd compleet anders. Daar staan 10 nummers op, waaronder Till Death Us Part en Dead Man's Eyes, maar Reign of Fear en Come Back Down juist niet.

Het cello-collectief uit Finland heeft inmiddels een vaste zanger ingelijfd, maar helaas blijkt dit een stap terug te zijn. Het werken met gastzangers beviel mij toch een stuk beter. Het ligt echter niet alleen aan de nieuwe zanger dat dit album niet echt weet te overtuigen. Het songmateriaal is gewoonweg niet zo sterk. De meeste songs neigen naar simpele hardrock, voorzien van al even simpele teksten. Productioneel is de boel ook aan de wat karige en kale kant. Gelukkig komt de boel sporadisch toch tot leven, zoals in het lange titelnummer. De beste tracks zijn echter de instrumentale, wat dus eigenlijk al genoeg zegt over de nieuwe zanger.

Ik heb het album nu een aantal keren gehoord en kan met volle overtuiging zeggen dat ik dit hun beste werk vind. Verschillende thema's komen telkens opnieuw terug en de songs zijn stuk voor stuk prima. Vooral de rustige songs zoals Hole in My Soul en Sea Song zijn fantastisch. Het absoluut hoogtepunt blijft echter Till Death Do Us Part. Dit is met afstand het beste instrumentale nummer dat Apocalyptica ooit heeft geschreven.

Na de bombast van het Wagner project is Shadowmaker een soort van Back to Basic album. Alle songs zijn met beleid opgezet en bouwen telkens weer naar een hoogtepunt. Ja, en dan hebben we nog de zang van Frankie Perez. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er even aan moest wennen maar na meerdere luisterbeurten ben ik er steeds meer van gaan houden. Overigens is hij alleen voor dit album aangetrokken.

Maar goed wat mij betreft is dit een van de hoogtepunten van het jaar!!