The Waitresses - Wasn't Tomorrow Wonderful? (1982)
mijn stem
13 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Polydor
-
No Guilt (3:48)
-
Wise Up (3:20)
-
Quit (4:52)
-
It's My Car (3:47)
-
Wasn't Tomorrow Wonderful? (3:41)
-
I Know What Boys Like (3:14)
-
Heat Night (3:43)
-
Redland (4:01)
-
Pussy Strut (4:55)
-
Go On (3:11)
-
Jimmy Tomorrow (5:40)
-
Christmas Wrapping [Long Version] * (5:19)
-
Hangover 1 / 1 / 83 * (4:27)
-
Christmas Wrapping [Single Edit] * (4:31)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
44:12
(58:29)
1
geplaatst: 13 september, 17:36 uur
Net als het bekendere Devo waren The Waitresses afkomstig uit Akron, Ohio. Anders dan de groepsnaam doet vermoeden (althans, ik was op het verkeerde been gezet) is dit geen all-female groep. De liedjes werden geschreven door gitarist Chris Butler, aanvankelijk nog lid van Tin Huey. Sterker nog, zijn nieuwe bandje was eigenlijk een zijproject met als zangeres Patty Donahue, achtergrondzangeres Ariel Wagner, toetsenist Dan Klayman, saxofonist Mars Williams, bassist (met Friese wortels?) David Hofstra en drummer Billy Ficca.
Het resultaat klinkt verrassend Brits: door de blaaspartijen en Wilsons gitaarpartijen sluit de muziek aan op die van Engelse skagroepen in diezelfde periode. Bovendien zijn er dankzij de zang van Donahue overeenkomsten met namen uit andere streken als Altered Images (Schotland), Girls At Our Best! (Engeland), Martha and The Muffins (Canada), Blondie en The Shirts (New York) en The Go-Go's (Californië).
De elf nummers op debuut Wasn't Tomorrow Wonderful? zijn vaak vrolijk. Butler brengt soms nummers met krasserig gitaarwerk, zoals Pussy Strut, waarmee de invloed van punk doorschemert en dankzij het blaasarrangement en de breaks ook wat jazz en funk. Opnieuw zijn het de zang van Donahue en de saxofoon van Williams die ervoor zorgen dat The Waitresses aanzienlijk luchtiger klinken.
Sterkste nummers zijn Wise Up met in het refrein een jaren '60-gevoel, de funk van Quit, mijn favoriet is het titelnummer, single I Know What Boys Like (al in 1978 door Butler geschreven voor Tin Huey, eind mei '82 piekend op #62 in de Billboard Hot 100) en het bijtende Heat Night. En dan is er dus ska in opener No Guilt, It's My Car, Redland en de vernuftige variant Jimmy Tomorrow.
Mijn reis door albums achter mijn afspeellijsten met new wave kwam van het West-Duitse Extrabreit en ik vervolg met meer Neue Deutsche Welle uit datzelfde land met het debuut van Rheingold uit 1980, om dan snel te vervolgen met opvolger R. uit '82.
Het resultaat klinkt verrassend Brits: door de blaaspartijen en Wilsons gitaarpartijen sluit de muziek aan op die van Engelse skagroepen in diezelfde periode. Bovendien zijn er dankzij de zang van Donahue overeenkomsten met namen uit andere streken als Altered Images (Schotland), Girls At Our Best! (Engeland), Martha and The Muffins (Canada), Blondie en The Shirts (New York) en The Go-Go's (Californië).
De elf nummers op debuut Wasn't Tomorrow Wonderful? zijn vaak vrolijk. Butler brengt soms nummers met krasserig gitaarwerk, zoals Pussy Strut, waarmee de invloed van punk doorschemert en dankzij het blaasarrangement en de breaks ook wat jazz en funk. Opnieuw zijn het de zang van Donahue en de saxofoon van Williams die ervoor zorgen dat The Waitresses aanzienlijk luchtiger klinken.
Sterkste nummers zijn Wise Up met in het refrein een jaren '60-gevoel, de funk van Quit, mijn favoriet is het titelnummer, single I Know What Boys Like (al in 1978 door Butler geschreven voor Tin Huey, eind mei '82 piekend op #62 in de Billboard Hot 100) en het bijtende Heat Night. En dan is er dus ska in opener No Guilt, It's My Car, Redland en de vernuftige variant Jimmy Tomorrow.
Mijn reis door albums achter mijn afspeellijsten met new wave kwam van het West-Duitse Extrabreit en ik vervolg met meer Neue Deutsche Welle uit datzelfde land met het debuut van Rheingold uit 1980, om dan snel te vervolgen met opvolger R. uit '82.
* denotes required fields.
* denotes required fields.