Selah Sue - Reason (2015)

Normaal luister ik een album een paar keer en schrijf ik daarna een recensie. Dat was met deze nieuwe plaat van Selah Sue toch wel anders. Voor deze plaat heb ik wel wat meer luisterbeurten nodig gehad voordat ik aan dit verhaal kon beginnen. Waarom? Omdat het zo afwijkt van het verfrissende debuut van deze Belgische dame. Niet per sé in genrekeuze, als wel in andere keuzes. Welke dat dan precies zijn lees je hier onder natuurlijk verder.

Selah Sue, dat is toch die Belgische zangeres die ietwat schuchter overkomt maar een prachtige eerste plaat maakte? Dat klopt. Heldere stem, goede thema’s en erg leuke muziek was er te horen op het album Selah Sue uit 2011. Dat is in opening van deze plaat eigenlijk niet heel anders. Alone is die leuke, aanstekelijk single en I Won’t Go For More kende ik voorheen alleen als akoestische versie, maar deze albumversie is al net zo aanstekelijk als Alone. Ook de energiek titeltrack die we hierna horen bevalt me wel erg goed moet ik zeggen. Maar dan?Dan gaat het album wellicht iets te lang duren ook. Want met zeventien nummers heeft Selah niet stil gezeten en dat geldt in overtreffende trap voor de producers van dit album. Want dat die op Reason een dikke vinger in de pap hebben is wel snel duidelijk. De producties hebben over het algemeen veel te veel te overhand. Ze staan boven de prachtige stem van Sue en niet in dienst van. Terwijl dat laatste toch echt zou moeten gelden denk ik dan.
Op Together wordt ze ondersteund door een te matige rapper, Alive klinkt in de moderne sound dan nog wel goed, maar wat daarna komt is iets te gemaakt modern. Vooral de overtreffende electronische bliepjes, geluidjes, kick en beats storen wat te veel. Ik had Selah Sue vooral vocaal veel beter gepresenteerd in plaats van de dik aangezette producties de hoofdrol te geven. Ook een rustigere track als The Light doet het niet voor mij. Vooral hypermoderne songs als Falling Out, Stand Back, Direction en Right Were I Want You vallen mij vies tegen.
Is het dan allemaal echt heel slecht? Nee, dat durf ik ook niet te zeggen. Het ligt allemaal wel prima in het gehoor. Daartegenover ben ik van mening dat dit album lang niet zo lang zal blijven hangen als haar debuut. Deze nieuwe plaat mist daarvoor teveel de essentie en lijkt te veel in de waan van de huidige hypes gemaakt. Selah Sue kan veel beter.

(bron: Opus de Soul)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Selah Sue - Reason - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

België heeft een naam hoog te houden wanneer het gaat om goede indie-bands, maar het afgelopen jaar vallen wat mij betreft toch vooral de bijzondere zangeressen op.

Melanie de Biasio was voor mij absoluut één van de sensaties van 2014, terwijl de nog onbekende Reymer (een paar dagen geleden nog op deze BLOG) wel eens uit zou kunnen groeien tot één van de meest aansprekende debutanten van 2015. En dan hebben we natuurlijk ook nog Selah Sue.

Het debuut van de Vlaamse zangeres vond ik al weer vier jaar geleden een bijzonder aangename verrassing en ik was zeker niet de enige. Selah Sue leunde op dit debuut tegen mainstream pop en r&b aan, maar bleef steeds aan de goede kant van de streep.

Dit deed ze door op eigenzinnige wijze zeer uiteenlopende invloeden te verwerken in haar muziek (variërend van dampende soul, hiphop en reggae tot jazz, Caraïbische muziek, funk en pure pop), waardoor de muziek van Selah Sue altijd goed was voor een glimlach en een zonnestraal.

Door het onverwacht grote succes van het debuut hebben we heel lang moeten wachten op Reason, maar eindelijk is de plaat dan verschenen. Op Reason is goed te horen dat Selah Sue met haar debuut stevig aan de weg heeft getimmerd, want er is flink wat geld in de nieuwe plaat van de Vlaamse zangeres gestoken.

Dat heeft gezorgd voor een werkelijk geweldige productie van topproducers Robin Hannibal en Ludwig Goransson. Reason klinkt hierdoor echt fantastisch. Luister met aandacht en bij voorkeur ook nog met de koptelefoon naar de nieuwe plaat van Selah Sue en je hoort hoe knap het allemaal in elkaar steekt. Dat geldt niet alleen voor de productie, maar zeker ook voor de bij vlagen bijzonder knappe instrumentatie. Reason klinkt hiernaast ook nog eens opvallend warm, wat bij het maar uitblijven van de lente een zeer welkome traktatie is.

Ook in vocaal opzicht blijkt Selah Sue de afgelopen jaren flink gegroeid. Reason klinkt een stuk soulvoller dan het debuut van de Belgische zangeres en laat vocalen horen die zeker in de meest soulvolle momenten op de plaat nog altijd doen denken aan Amy Winehouse, maar in de meeste tracks is Selah Sue deze vergelijking inmiddels ontgroeid.

In muzikaal, vocaal en productioneel opzicht klinkt het allemaal uitstekend en dus blijven alleen de songs over. Zeker op het eerste gehoor is Reason wat meer mainstream dan het debuut, hetgeen verklaart dat Selah Sue in eigen land inmiddels is neergesabeld door een deel van de critici (Humo riep haar vorige week zelfs uit tot de meest overschatte Vlaamse muzikant van het moment).

Toch is nuance hier op zijn plaats. In een aantal tracks vindt Selah Sue op Reason inderdaad aansluiting bij de Amerikaanse pop en r&b prinsessen, maar Reason bevat ook nog genoeg songs die een wat spannender en/of avontuurlijker geluid of juist een mooi doorleefd soulgeluid laten horen. Op Reason begeeft Selah Sue zich een deel van de tijd nadrukkelijk buiten mijn comfort zone, maar toch weet ze me te overtuigen met een plaat die naast misschien net wat teveel mainstream pop ook heel veel moois te bieden heeft. Erwin Zijleman

Deze plaat heb ik misschien wel 10 keer geluisterd maar stelt me helaas erg teleur. Ik vind Reason een erg matige plaat, eigenlijk gewoon onvoldoende. Selah Sue kiest op haar 2e plaat voor een commercieel geluid, maar hierdoor verzuipt haar karateristieke stemgeluid vaak onder de anonieme productie. De plaat start al niet echt denderend met het nogal saaie en nietsige Alone, om vervolgens bij de 4e track al tot een dieptepunt te komen. Goeie God wat vind ik Together een tergend slecht nummer! ( de beat is om te huilen, om nog maar te zwijgen over de rap ). Hier en daar klinken wat mooie melodieën of instrumenten, maar net als ik denk hè hè, zal het dan toch... klinkt weer die volgepropte overdadige productie.

Als Reason een voedselproduct was, dan zat het vol met E nummers. Het moge duidelijk zijn dat ik meer een liefhebber ben van de sound die Selah op haar debuut liet horen. Ik hoop dat ze op haar derde worp weer kiest voor eigenzinnigheid, en niet op safe speelt met een stel hippe producers.

Och, als een artiest telkens hetzelfde doet mopperen mensen... als een artiest eens iets anders doet dus ook....