Three Days Grace - Human (2015)

Adam Gontier (zanger) verlaat de band en ik vroeg me angstig af of dit het einde was van Three Days Grace. Het antwoord was 'nee'. Matt Walst (broer van de bassist (dacht ik)), neemt de touwtjes in handen en wordt de nieuwe frontman. Wat betekend dit voor de sound van de band? is Three Days Grace nu een heel andere artiest geworden? Ook daarop is het antwoord nee, het klinkt namelijk precies als voorheen. Matt en Adam hebben allebei een rauwe stem en zijn in staat om catchy teksten te schrijven. Nou moet ik alleen zeggen dat er op dit album wel een paar draken van teksten tussen zitten, waaronder het refrein van Landmine: 'I am a landmine, about to explode, ticking like a time bomb ready to go!' Beetje jammer natuurlijk. En So What heeft er ook zo één: 'so what if I am crazier than crazy, so what if I am sicker than sick, so what if i'm not in control, maybe that's what I like about it'.
Teksten vergelijkbaar met kwaliteit van een Katy Perry, beetje jammer natuurlijk. Gelukkig klinkt het geheel gelikt en staan er ook een aantal sterke nummers op zoals 'I Am Machine'.
Al met al een prima plaatje, maar helaas wel de minste in de reeks. Wie weet of Matt nog wat aan zijn schrijf skills kan doen (die waren bij My Darkest Days ook al niet denderend) en hebben we over drie jaar een plaat die goed in het gehoor klinkt en teksten waarvan ik denk: 'ja, hier is goed over na gedacht!' We gaan het zien.

Een nieuwe zanger, een nieuw geluid. Verbetering? Helaas, nee. De inventieve en energieke rock van de eerste paar albums heeft hier plaatsgemaakt voor maximaal voorspelbare radio- en stadiondeuntjes. Het ligt allemaal lekker in het gehoor en het album is gladjes geproduceerd, maar vrijwel geen enkele song is memorabel. Wat een zonde. De nieuwe zanger past uitstekend bij het materiaal, maar dat is dus geen aanbeveling.