Theatre of Tragedy - Theatre of Tragedy (1995)

Debuut cd van een van mijn favoriete bands. Vooral A distance There is blijft een prachtig nummer en niet te vergeten A Hamlet for a Slothful Vassal. Verder is het allemaal nog wat ondermaats geproduceerd maar de potentie is al duidelijk aanwezig. Leuke cd die elke fan van de band eigenlijk wel in huis moet hebben

"A distance there is" is idd het beste nummer. 9 minuten lang Liv Kristine, piano en cello. Meer moet dat niet zijn voor mij.

Zo goed als Velvet Darkness They Fear is dit debuutalbum van Theatre of Tragedy weliswaar niet, qua sfeer en tempo is het echter veel afwisselender. Wat beide albums gemeen hebben is de zang, waar de grunt van Raymond Rohonyi afgewisseld en aangevuld wordt door de zang van Liv Kristine Espenæs, en de teksten in oud Engels, die in het boekje bij de cd als ‘poem’, ‘play’ of ‘soliloquy’ worden aangeduid. Termen uit de toneelwereld, die goed passen bij dit muzikale theater.
De eerste vijf nummers zijn allemaal sterk, maar A Distance There Is springt eruit. Een fantastisch nummer. Veel Liv Kristine en verder weinig instrumenten. De laatste vier nummers weten na dat hoogtepunt weinig indruk meer te maken, ook omdat ze niet allemaal helemaal af overkomen. Het wordt zeker niet matig of slecht, en Dying – I Only Feel Apathy is zelfs behoorlijk goed, maar het komt niet uit de schaduw van A Distance There Is.
De productie van het album is misschien niet fantastisch, maar niet storend slecht. Ik heb veel minder gehoord.

Een sterk debuut: 4.0*

Soms zijn er wel eens van die koude winternachten waarin de slaap wegblijft en de gedachte afdwalen naar bijpassende muziek. Duistere melancholische geluiden die passen bij de serene stilte van de nacht.

Het titelloze debuutalbum van Theatre of Tragedy en dan met name de song ...A Distance There Is... is daar bijzonder geschikt voor. Alleen al de prachtige hoes waarop een mooie rode roos en een verdorde witte gekruist op een bed van bladeren liggen bevestigd het beeld van een romantisch en vooral melancholisch werk.

Theatre of Tragedy was een van de eerste Gothic Metal bands die aan kwam zetten met The Beauty & The Beast vocalen die later voor vele andere Gothic Metalbands zoals Within Temptation, Epica en After Forever een inspiratie waren. Helemaal origineel was het overigens niet want eerder hadden My Dying Bride en The Gathering het ook al eens gedaan.

Bij Theatre of Tragedy kwam het er op neer dat het ging om de vocale duels tussen aan de ene kant brulboei Raymond Rohonyi en aan de andere kant zijn toenmalige vriendin en sopraan Liv Kristine. Ondersteund door zwaar en traag gitaarwerk werd een stevig doom geluid neergezet dat nog op smaak werd gebracht door authentieke pianoklanken en oud Engelse teksten die vooral op William Shakespeare - BoekMeter.nl zijn gebaseerd.

Opvolger Theatre of Tragedy - Velvet Darkness They Fear (1996) en vooral het derde album Theatre of Tragedy - Aegis (1998) waren in mijn ogen de beste twee platen van de band maar dit debuut heeft een soort zuivere authenticiteit die later geleidelijk zou verdwijnen. De liefde voor oude literatuur en toneel domineren het hele album. Bij het beluisteren waan je jezelf in vervlogen tijden. In een wereld vol van romantiek en weemoed.

Dit gevoel komt bij mij het sterkst naar voren bij het beluisteren van het absoluut tijdloze hoogtepunt van dit album is ...A Distance There Is... .Een bijna 9 minuten durende song waarbij The Beast even van het toneel verdwijnt om alle ruimte te geven aan zijn wederhelft die onder begeleiding van droevige pianoklanken en regengeluiden haar treurzang over eenzaamheid na een verbroken relatie bezingt.

...A Distance There Is... is de enige song waarbij Liv een bijdrage heeft geleverd aan de tekst en tot op heden beschouw ik het nog altijd als een van haar mooiste songs die zowel muzikaal als tekstueel een onuitputtelijke droefenis uitstraalt. Het is in mijn beleving een van puurste melancholische songs ooit geschreven en een absoluut hoogtepunt uit het oeuvre van een unieke band. Om af te sluiten is het daarom alleen maar gepast om het mooiste stuk van de song te quoten

After all these years thou left'st me down in the emotional depths -
The sombre soakéd velvet-drape is hung upon me,
Turning my feelings away from our so ignorant world:
All the beautiful moments sharéd, deliberately push'd aside -
...a distance there is...


Voor wie even wil genieten!

Theatre of Tragedy - ...a Distance There is... - YouTube