Alan Parsons - The Very Best Live (1995)

De laatste 3 nummers "When", "Take the Money and Run", "You're the Voice" zijn niet live- maar studionummers, die alleen op de US-versie staan. Take the Money and Run is een schitterend nummer. Jammer, dat dit niet wat meer aandacht heeft gekregen door het alleen als bonus track in de USA uit te brengen.

Inderdaad een aardig live album die tegelijkertijd laat horen dat Alan zich voornamelijk moet bezig houden met studiowerk.

Ik heb idd altijd gedacht dat Alan Parsons alleen een studiomuzikant was.
Is eigenlijk ook zo begrijp ik....

Vreemd, ik heb het album ook, en dezelfde traclisting minus de Amerikaanse bonussen, maar een volledig andere hoes. Op de hoes staan heren met een megafoon in de woestijn te roepen, en op de achterkant zit een man op een stoel te roepen met de titels (de tracks- van het album die uit zijn mond lijken te komen.

Het is een fraaie compilatie songs, maar ik begrijp Janneman in die zin dat er weinig aan te horen is of het live ja dan neen is. Ik mis alleszins enige dynamiek en euforie die bij live optredens toch wel bestaat...

Alan Parsons is studiomuzikant/producer/engineer.. die ondermeer Pink Floyd's "The Dark Side Of The Moon" produceerde en hij was mede-engineer voor The Beatles hun legendarische ABBEY ROAD album.

Vroeger traden Alan Parsons Project nooit live op. Het was pas met het concert op Night Of The Proms in 1992 in ANTWERPEN, waar ondergetekende bij was, dat ze voor de allereerste keer LIVE speelden! Was behoorlijk indrukwekkend toen!
Het podium dat uit het nieuws oprees... met daarop de muzikanten.. ze speelden toen GAMES PEOPLE PLAY, EYE IN THE SKY en OLD AND WISE als ik me niet verigs.. Wellicht was DONT ANSWER ME er ook bij...

Ik zat toen op de tribune, enkele trappen lager stond een reusachtig mengpaneel, bediend door... Alan Parsons. (maar dat had ik pas later door).

Het zijn juist de 3 extra studio bonustracks op de US-release, die dit album glans geven. De hoes is van de US-release. De Europese release is zoals C-Moon beschrijft.

3 extra bonustracks: Take the Money and Run (gezongen en gecomponeerd door drummer Stuart Elliot); When; You're the Voice (gezongen door de originele mede-componist van dit nummer: Chris Thompson). You're the Voice is natuurlijk vooral door de uitvoering van John Farnham bekend geworden. Take the Money and Run vind ik één van de beste Alan Parsons (Project)-nummers ooit gemaakt. Alleen daarvoor was de aanschaf van de US-release voor mij al waardevol.

Raar, opeens een liveplaat van een band die was opgezet als studioproject, en dan ook nog eens met andere zangers op het leeuwendeel van de nummers (logistiek vermoedelijk niet anders te doen vanwege de financiën). Het lijkt ook wel alsof Parsons wilde benadrukken hoezeer deze muziek in de studio is geperfectioneerd, want het publiek laat zich misschien wel gelden maar lijkt grotendeels weggemixt te zijn, zodat ik als luisteraar weinig merk van de live-ambiance. Dat gezegd hebbende is dit verder absoluut geen slechte plaat, met een mooi gevarieerde setlist en stevige vertolkingen van de verschillende muzikanten, waarbij Chris Thompson ook bepaald niet de slechtste zanger is die Parsons uit zijn "stal" had kunnen meenemen (de rafel in zijn stem doet op Limelight zelfs Gary Brooker vergeten). Van Gary Howard ben ik helaas minder gecharmeerd, maar ook hij maakt het beste ervan, en zelfs Old and wise kan hij acceptabel over het voetlight brengen. Opmerkelijk is ook You're gonna get your fingers burned, hier een stevig hoogtepunt met een ijzersterke gitaarsolo, terwijl ik de studioversie op Eye in the sky toch uitermate vervelend vond. Zo is dit al met al een aardige en aparte live-registratie die dankzij de andere zangstemmen toch wel iets toevoegt.
        Wat de drie studionummers betreft, When heeft een mooi melancholisch couplet maar een beetje grof refrein, Take the money and run is niet slecht maar doet me niet veel (hoewel die gitaarsolo er wel lekker invliegt), en omdat ik vandaag in een grootmoedige bui ben zal ik voor You're the voice voor déze keer geen puntenaftrek in rekening brengen.

Daar is niets vreemds aan. Het album waar je op doelt, is de originele, eerste editie van dit live-album. Dit is de Amerikaanse re-issue met bonustracks.
Wat ik persoonlijk wél vreemd vind, is waarom dit album op de site staat. Dit is, volgens Discogs (waar wij op MusicMeter vanuit gaan), in wezen hetzelfde album, met het enige verschil dat het een jaar later onder een andere titel uitgebracht is én met de genoemde bonustracks.

Mee eens. Dit hoort gewoon niet als een apart album opgevoerd te worden op MuMe. Is hetzelfde als dat Europese live-album van een jaar eerder. De studionummers op deze versie moeten daar als bonustrack aangemerkt worden. Ik zal het ook ff opmerken in de rubriek 'Te verwijderen releases'. Hopelijk kan een crewlid het aanpassen.

Bedankt om dit uit te klaren!
Dan ben ik dus niet zot(ter) geworden

Ja, het zou fijn zijn als de juiste versie hier zou staan!

Ik heb er al een actie in ondernomen. Dank dat je het ook opmerkt .

Wordt vervolgd .