Yes - Progeny: Seven Shows from Seventy-Two (2015)

Zoals de titel al doet vermoeden is dit een box met 7 complete optredens uit '72. Allen zijn opgenomen in een kort tijdsbestek en daarom zijn de tracklists zo identiek.
Voor zij die dit wat teveel vinden is er ook nog Progeny: Highlights from Secenty-Two, wat een soort compilatie is van tracks uit deze set.

Op de officiele website staat behoorlijk wat info over deze release en de 1972 tournee, inclusief Producer's Technical Notes en vanaf 30 maart wekelijks een nieuwe audio preview.

7x hetzelfde optreden komt er bij mij niet in, maar die Highlights versie kan eindelijk de belabberd slecht klinkende Yessongs gaan vervangen.

Yes live at North Carolina [11-11-1972] - Full Show
Youtube

Trouwens, ik zie op de officiele site van Yes ineens een serie video's staan met beeld en geluid van hun shows in de Rainbow Theatre in 1972.
Had deze nog nooit eerder gezien, maar zijn echt de moeite waard.

Het zal er vast mooi uitzien maar ik vrees ook behoorlijk aan de prijs. Daarvoor heb je dan wel 7 x Roundabout, 7 x Yours Is No Disgrace, 7x Heart of the Sunrise, enz. Dus als ik al ergens voor ga is het de complilatie cd met daarop alle versies 1 x en dan de beste versie uit de serie (tenminste dat neem ik aan)

Wel de beste Yes line up en misschien ook wel hun beste periode. Interessante release, maar wel wat veel.

Het geluid van de digitale remaster van Yessongs is inderdaad eigenlijk niet al te sterk. Het gaat, op z'n best gezegd.
Yes is hier ook op z'n geweldigst, beste samenstelling, drie voortreffelijke albums op rij.

Zeven keer hoef ik ze niet te hebben, daar zal nooit iemand mij van kunnen overtuigen, van het nut daarvan, maar er verschijnt ook een versie met de negen beste tracks. Die wil ik best wel overwegen. Ja, het is natuurlijk bekend werk. Maar wie weet hoe het klinkt.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Yes - Progeny: Seven Shows From Seventy-Two - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Liefde voor symfonische rock uit de jaren 70 wordt inmiddels door veel muziekliefhebbers afgedaan als een jeugdzonde, maar persoonlijk kan ik nog steeds erg genieten van de muziek die ik inmiddels al weer enkele decennia geleden koesterde en me ervoor schamen doe ik zeker niet.

Het genre hou ik al lang niet meer bij, maar de klassiekers van met name Yes, destijds mijn favoriete band, weet ik nog steeds met enige regelmaat te vinden.

Wanneer ik denk aan Yes, denk ik vooral aan Yessongs uit 1973. In een tijd waarin dubbele live-LP’s behoorden tot de standaarduitrusting van iedere zichzelf respecterende rockband, zocht Yes de overtreffende trap met een uit 3 LP’s bestaande live-plaat.

Yessongs heb ik zo vaak gedraaid dat ik het wat zompige geluid op de LP’s die nog altijd prominent in de kast staan weet aan slijtage, maar ook in digitale vorm klinkt het album niet best.

Alleen daarom is het goed nieuws dat Yes onlangs het uit maar liefst 14 schijven bestaande Progeny: Seven Shows From Seventy-Two uitbracht. Het is een vlag die de lading uitstekend dekt, want Progeny: Seven Shows From Seventy-Two bevat registraties van 7 shows en al deze shows stammen uit 1972 en werden in oktober en november van het betreffende jaar opgenomen in Canada en de Verenigde Staten. Het is de tour die een jaar later ook zou leiden tot Yessongs, wat Progeny een mooi alternatief maakt voor de live-klassieker uit het oeuvre van Yes.

Yes klinkt in 1972 als een gelouterde band, maar feitelijk stond de band in een deels nieuwe bezetting op het podium. Zanger Jon Anderson, gitarist Steve Howe en bassist Chris Squire draaiden al even mee, maar toetsenist Rick Wakeman was pas een jaar van de partij, terwijl drummer Alan White pas een aantal maanden deel uit maakte van de band. Het leverde uiteindelijk de beste bezetting van de band op, maar op Progeny: Seven Shows From Seventy-Two klinkt de band ook nog fris en buitengewoon gedreven.

Alle shows die deel uitmaken van deze imposante box hebben een vergelijkbare tracklist en het is een tracklist die voor een belangrijk deel overlapt met die van Yessongs, wat betekent dat alle klassiekers uit de beginjaren van de band voorbij komen. Progeny: Seven Shows From Seventy-Two is hierdoor vooral interessant voor de fanatieke fans van de band, al vind ik het persoonlijk ook wel wat hebben om zeven volledige shows te beluisteren.

De zeven shows zijn overigens ook als aparte uitgaven te verkrijgen en hiernaast is er ook nog een release met de beste versies (maar wie bepaalt dit?) van de songs van de set uit 1972.

Het ziet er allemaal mooi uit, maar het belangrijkste is natuurlijk dat Progeny: Seven Shows From Seventy-Two geweldig klinkt, waardoor het niet zoveelste live-album van Yes is (de band heeft er inmiddels heel wat uitgebracht en bracht ook de laatste jaren nog flink wat live-platen uit), maar een live-album dat kan concurreren met het legendarische Yessongs.

Voor iedereen die Yessongs net zo heeft gekoesterd als ik, of nog steeds koestert, bevat Progeny: Seven Shows From Seventy-Two op zich weinig nieuws, maar toch kon ik het niet laten om alle concerten te beluisteren en ik moet zeggen dat het, mede door de veel betere geluidskwaliteit, smullen was en is. Mooie en waardevolle release dus. Erwin Zijleman

Tja, als fan van het "oude" Yes vond ik deze release in eerste instantie nogal "over de top". Maar laat dat nu net de reden zijn dat ik besloot dit kleinood toch aan te schaffen. Yes was in de jaren 70 altijd "over de top", in zowel positieve (lange nummers, tripple albums, etc.) als negatieve zin (ego's van de bandleden). En ik moet zeggen, het is geweldig om deze 7 shows te kunnen horen, in prima geluidskwaliteit! Het enige dat mij weerhoudt om hiervoor 5* te geven is dat er geen variatie in de setlist zit.

En de vraag is dus ook: volstaat 1 concert met alle beste nummers of wordt geadviseerd om toch maar de cpmplete set met alle 7 concerten te kopen, met elke keer dezelfde nummers?

Als je alles op de plank hebt staan van Yes dan zeker de box en als je alleen het beste wil hebben zou ik het bij Yessongs houden en lekker de Highlights in de winkel laten
Deze opnamens klinken wel beter alleen bij het nummer Close to the edge heb ik het nog niet gehoord (in vergelijking met Yessongs)
De versie van Close to the edge van Yessongs komt niet van deze tour maar van Londen dec. 72 evenals Starship trooper
Ook wel fijn is dat we nu een keer complete concerten hebben in deze box die zijn bij Yes nogal dun gezaaid in de jaren 70 en 80 (ken alleen de DVD at QPR)
Voor mij ook maar 4* wegens gebrek aan variatie
En nu maar hopen dat er nog meer van dit soort boxen uitkomen

Daar Yes een oude jeugdzonde/jeugdliefde van mij is, (Euh, wat is het nou eigenlijk ? Ik bedoel, ik hou het genre dan weer wel bij maar ik schaam mij er niet voor. Ik geniet dan ook persoonlijk erg van bv een Steven Wilson ), waag ik mij eens aan deze kwantitatieve kwaliteits uitgave.

"Vroegah" was ik op jacht op dit soort albums. Bootlegs snuffelen in Delft of Luxemburg stad. Als je dan, bv, een album vond met 3 lp's met een concert van Yes uit 1972 dan betaalde je daar grif voor en ging ik intens gelukkig naar huis waar ik de naald zette op iets wat uiteindelijk kwalitatief zeer discutabel opgenomen was, maar Hey ! Je had een illegaal iets !!

En het was uniek, want.. En de persing.. En de hoes.. En de andere nootjes.. En de soms niet eerder live bekend uitgevoerde..

Maar goed, nu liggen er 7 zeer kwalitatieve 'gelijke' albums voor mijn neus. En ik heb het eerste concert beluisterd.

Ja, nieuwe dingen te ontdekken. Ja, beter geluid. Ja, 43 jaar oud ? Ja, gedrevenheid..

Eerlijk is eerlijk: dit is verdomd goed. Het is net of ik een oude jeugdliefde van vroeger weer tegenkom die er nog steeds zo uitziet als toen ze 17 was, strak in het lijf, jeugdig, volop in conditie en zeer gewillig..

Maar ik ben nu 47 jaar oud en ik kwijl er van.. Maar met dit mag het !! Een muzikaal zeer gezonde zonde met iets uit mijn jeugd.

Maar goed, om dat 7 x te herbeleven..? Pffff... "Vroegah" wel !