Daryl Hall - Three Hearts in the Happy Ending Machine (1986)

Ik ken alleen Dreamtime en dat is een supernummer.
Daarna persoonlijk niets meer van dit album vernomen/gehoord. Waarschijnlijk ook het enige hitwaardige nummer.
Toch proberen om dit album nog te bemachtigen. Hall And Oates waren altijd goed.

Als het hele album net zo sterk is als Dreamtime zou ik hem ook graag willen horen, Dreamtime is nog steeds een prima nummer.

Ik ken alleen 'Dreamtime' en 'I wasn't born yesterday'. De clips waren in die tijd vaak te zien op Music Box en Sky Channel.

Ja, het hele abum is iets als 'Dreamtime'. Er staan een drietal flauwe zaken op, maar voor de rest (hoewel echt 80-ies sound tuurlijk) prima te pruimen.
Heb eens op tv een liveconcert van Hall & Oates gezien en vloog met m'n kop door het plafond van verbazing. Wat een klasse, niet normaal. In een dergelijk licht is '3 hearts......' dan wèl weer iets te verwaarlozen. Gewoon lekker rockalbum dit. 3*

Ik heb een concert van Hall & Oates op dvd.

Waaaaaaaaaanzinnig gewoon

Welke "zaken" bedoel je in deze?

Prima album van Daryl Hall, maar zijn andere solo album, Soul Alone, is echt beter dan dit album. Raad de mensen aan om deze zeker te kopen, zal niet al te duur meer zijn.
Goede tracks op deze cd zijn voor mij

Dream Time
Someone like you
Whats gonna happen to us.

Ik ben gisteren op YouTube zijn show die al vanaf 2007 loopt tegengekomen: Live at Daryl's House.
Dat was even een avondje genieten, mannen.
Wat een geweldige sessies zijn dat.
Er zijn ook al veel grote artiesten voorbij gekomen om wat mee te jammen.

Deze toch ook maar eens gaan aanschaffen.

Ik ben hier niet echt van onder de indruk. En dat ligt zeker voor een gedeelte aan die matige Jaren 80 productie. Op de een of andere manier stoort me dat nog meer bij soul dan bij andere muziek genres.
Ook de nummers vind ik zeker niet allemaal even geslaagd. I Wasn't Born Yesterday, Someone Like You en What's Gonna Happen to us steken er behoorlijk bovenuit. De rest van de plaat is aardig. Soms zelfs behoorlijk slecht. In de vorm van Let it Out en in mindere mate Next Step . Daar kan Hall zijn meer dan uitstekende stem zelfs niets aan veranderen.

Dreamtime vond ik wel een goede single.
Eigenlijk heb ik mij altijd afgevraagd wat de meerwaarde van John Oates bij Hall & Oates was.
Beetje hetzelfde verhaal als bij Wham!, daar deed Andrew Ridgeley ook niet veel, maar was George Michael het muzikale gezicht van de band.

Hall is de prominentere, maar Oates had of heeft- het duo speelt af en toe nog wel eens live, een prima aanvullende stem, ook wel eens leadzang en speelt ook echt gitaar.
Ridgely playbackte voornamelijk.
Dus de vergelijking is niet echt terecht.

Voor mijn gevoel is het voornamelijk Hall, ik heb alleen een verzamelaar van ze in bezit, voor mijn gevoel is hij ook degene die op de singles zingt.
In het jaren 80 werk hoor ik Oates al helemaal niet terug.
Wel overweeg ik om een cd box te kopen met daarin Along the Red Ledge, X-Static, Voices, Big Bam Boom en Oh Yeah!, maar deze albums krijgen hier op de site een vrij lage waardering, dus vraag ik mij af of dit een goede keuze zal zijn.

De inbreng van Oates is toch wel redelijk te noemen. Hij wordt in ieder geval regelmatig genoemd als mede componist. Sarah Smile, She's Gone, Adult Aducation enz enz zijn allemaal mede geschreven door Oates. Dat kan Ridgeley niet zeggen.
Tuurlijk is het Hall die de aanjager en het gezicht is. Wat wil je met zo'n stem.

Niet alleen de stem, zeker ook de uitstraling.

Ook dat. Hall was/is natuurlijk ook en knappe vent te noemen. Althans, volgens de vrouwtjes,, ha.

Ik las ooit een interview met Oates naar aanleiding van een tour en nieuwe plaat van het duo ( ik meen zo'n 15 jaar terug) en daar kwam naar voren dat Hall ook duidelijk de leider is.
Oates moest het bijv. doen met een beduidend minder luxe interviewruimte dan Hall.
Ook niet echt vriendjes meer. Dat vertelde Oates niet met zoveel woorden, maar de lichaamstaal sprak boekdelen volgens de journalist.

Toch treden ze nog regelmatig op naar het schijnt. Ach ja, een relatie kan natuurlijk ook werken als het zakelijk is. Maar het is wel duidelijk wie het allemaal bepaald.

Klopt, in Revolver stond dat interview meen ik.
Hall gedroeg zich ook als een behoorlijke hork bij die 2 meter sessie.
Zijn solo loopbaan is ook nooit echt succesvol geweest.
Hall & Oates is ook de real deal wat mij betreft. En ook daar vind ik lang niet alles goed van.
Maar zingen kan hij !!

Ja Iggy, het zal de Revolver geweest zijn of de Aloha nog.

Ja echt een briljant nummer, ben eigenlijk wel benieuwd naar de rest van het album.

Volgens mij ooit bij Disco Stars op de Rozengracht voor 2 gulden uit de bakken gevist en maar een paar keer beluisterd.

Nou dan ga ik daar eens kijken van de week misschien legt er nog wel eentje

Nu alleen nog even uitvinden of E-Clect-Eddy de Velvet op de Rozengracht of de Disco Stars op de Haarlemmerdijk bedoelde en je kunt los

Disco Stars is begonnen of de Rozengracht... toen de Mazzo nog een Discotheek was en niet een Italiaans restaurant, waar je in maart weer kunt gaan stemmen

...en later is de Disco Stars verhuisd naar de Haarlemmerdijk

De kelder van de Disco Stars aan de Rozengracht was echt de plek voor fijne vinyl vondsten einde van de 80s en begin 90s, veel goedkoper dan de Concerto en veel dichterbij.

Zo leert een mens nog eens wat

Hoewel ik het afgelopen decennium redelijk wat koopjes gescoord heb in de (huidige) Disco Stars, klinkt het toch alsof het niet meer helemaal is, wat het is geweest.

Vanmiddag in Delft op de getikt. Op lp voor een hele euro.

Lekkere luchtige AOR poprock