Next to None - A Light in the Dark (2015)

Eerlijk is eerlijk; ik werd getriggerd dit te gaan luisteren, omdat de zoon van (Mike Portnoy) erop speelt. Papa heeft de productie overigens op zich genomen. Ik was toch wel nieuwsgierig.
Helaas is het resultaat niet al te best. De 'cleane' zang mist kracht, ik heb de 'grunt-zang' wel eens beter uitgevoerd horen worden. De composities komen fragmentarisch over, overgangen klinken gezocht en sommige stukken slaan qua riedeltjes (bv in het openingsnummer en in Lost) echt nergens op. Maak dan de nummers gewoon wat korter. Uiteraard ontbreken de plichtmatige ballads ook niet (A Lonely Walk en Legacy), waar je nog meer de beperkingen in de stem van de zanger hoort qua kracht en bereik. De zoon van wil graag laten horen dat hij ook goed kan drummen, zonder dat het altijd een bijdrage levert aan de nummers. En de productie had wat mij betreft wel wat voller en warmer gemogen.
Doordat er ook wel wat aardige stukken inzitten komt het tot een krappe 2,5 *. Dus mocht je op dezelfde grond dit album willen luisteren als mij, naar mijn idee kun je het gerust links laten liggen. Overigens geldt dat ook voor elke andere grond, waarop je dit album denkt te moeten gaan luisteren.

Ik ben het om dezelfde reden maar eens gaan luisteren, de zoon van. Tja. Ik ben het volledig met je eens Bonk, dit is zeker niet al te best. Sterker nog dit is gewoon slecht. Helaas was ik al begonnen voordat ik hier wat las anders had ik naar die wijze woorden geluisterd.

Man wat een bende. De zang is futloos, zowel clean als grunts (zelfs in metalcore standaarden is dit slecht), Labrie doet het dan toch een stuk beter om even een vergelijking te maken. Muzikaal is het allemaal niet bijzonder. Verder hoor ik alleen maar slecht uitgewerkte ideeën die samengevoegd zijn tot een veel te lang album. Het geheel is een mengelmoes van slecht uitgewerkte ideeën. En dan kan je nog zo goed drummen (hoewel...) als je niet in dienst van de muziek drumt dan voegt het niks toe.

Nee dit is gewoon helemaal niks. Ik hoop dat ze hier toch wel wat van geleerd hebben anders moet ik iets anders gaan doen tijdens het voorprogramma van Haken...
1.5*

Jammer legian dat mijn waarschuwing voor jou geen preventieve werking gehad heeft. Ik heb enige tijd geleden dit album nog een kans gegeven, maar dat was voor mij ook de definitief laatste kans. Het werd er niet beter op...
Ik hoop inderdaad voor je dat het live wat beter klinkt. Anders is het contrast met Haken, die wel écht wat kunnen, wel erg groot.

Ambitieus, avontuurlijk debuut van deze progressieve amerikaanse metalband. In de gelederen treffen we de zoon van drummer Mike Portnoy (ex-Dream Theater) aan, hier ook op drums. Papa Portnoy heeft het album overigens ook geproduceerd. De mengeling van stijlen is niet altijd even geslaagd, met vooral een herhaaldelijk tekort schietende zanger, maar de songs zitten inventief in elkaar en muzikaal valt er flink wat te genieten. Gelukkig wordt het allemaal niet te pretentieus.