Snoop Dogg - Bush (2015)

Snoop noemt z'n nieuwe plaat Bush, en mevrouw Rossdale doet mee op "Run Away", dat kan geen toeval zijn!

Eindelijk weer eens een plaat van Snoop waar ik naar uitkijk. Jammer genoeg geen bijdrage van funkartiesten zoals George Clinton en Dam-Funk.

Dit zie ik ook zitten. Erg benieuwd naar de feature van Rozay.

Kijk eens aan, een lekker compacte plaat! Dat is alvast erg fijn.

Zin in! Track met Kendrick Lamar en Officer Ricky kan niet mis gaan.

Ik keek er in eerste instantie ook naar uit, maar ben bang dat het toch té Pharrell-isch wordt.

Dat gevoel heb ik naar asnleiding van de single ook, ja.

Daar is weinig mis mee.

Redelijk benieuwd naar deze plaat. Al ben ik niet te enthousiast; de laatste platen van Snoop waren immers geen van allen goed. Kijk wel heel erg uit naar de samenwerking met Kendrick en Ross.

De Peaches N Cream single is in elk geval best wel lekker. Snoop's laatste goeie plaat was die met Dam Funk, en ik hoop dat hij wederom iets moois op de markt kan brengen!

EDIT: Inmiddels realiseerde ik me minuten na deze comment dat het album gelekt was en dat ik hem dus kon checken. Het klinkt als een prachtig geheel! Awake is mijn favoriet voorlopig. Kendrick en Rick Ross komen ook hard. Eigenlijk weer eens een plaat die zowel instrumentaal als lyricaal best okee is voor een Snoop Dogg in 2015. Ik kijk uit naar de volgende!

Komt er nog een album waar Pharrel de volledige productie doet?

Nahh Ik bedoelde meer de volgende Snoop Dogg plaat. De vorige, die met Dam Funk, bleek ook al zo passend by Snoop. Ik denk dat deze zelfs nog iets beter is dan die. Kort maar krachtig!

Enerzijds een mooi geheel, anderzijds ook wel (te) veel van hetzelfde. Grootste nadeel vind ik echter nog dat Snoop op nagenoeg ieder nummer zingt in plaats van rapt, doet voor mij toch afbreuk aan de chille instrumentatie.

Album had inderdaad net zo goed van Pharrell kunnen zijn, die zeer bepalend is voor de popsound van Bush. Toch is daar niks mis mee en dat had ik ook verwacht. Pharrell en Snoop passen goed bijelkaar omdat the doggfather de juiste concessies doet. Hij zingt veelvuldig, maar dit gaat hem goed af en met de sterke gastartiesten (hoed af voor Charlie Wilson) levert hij weer eens een goed album af. Lang geleden dat Snoop Dogg mij nog zo wist te vermaken, dat dit op zijn oude dag juist op deze manier lukt leek ook zo'n beetje de enige optie. En wat ik verder fraai vind aan deze compacte plaat is dat het toewerkt naar een geweldig slotakkoor: I'm Ya Dogg.

California Roll begint al heerlijk met eindelijk weer eens echte vocalen van Stevie Wonder, weggefrommeld in de dikke productie van Pharrell. Ja hoor, The Neptunes zijn terug! Oh, wacht...

Snoop Dogg speelt een gastrol op zijn eigen album. In ieder geval een lekkere plaat voor de zomer.

Ja, inderdaad best lekker.

Snoop een beetje op de disco toer, erg Pharrell ook.

Maar je vraagt je af waarom je niet naar andere artiesten luistert die dit ongetwijfeld veel beter kunnen.
Blijf bij je leest.

ik vind dit wel een aangenaam album. Enige kritiek is dat dit soms klinkt alsof snoop pharrell composities nazingt ipv eigen snoop nummers

Ja, ik vraag me eigenlijk ook af waarom hier hiphop staat als genre.

Redelijk dezelfde package als Pharrell's eigen GIRL. Zelfde stijl artwork, compacte plaat, artiest die een andere stijl aanpakt & zelfde ('nieuwe') label (met een naam die hint naar mijn vorige punt: 'I am OTHER')...

Pharrell zei al eens dat hij vind dat volwassen rappers niet meer zouden moeten rappen als ze volwassen zijn maar meer zingen.

Ben benieuwd of er dan meer gaan volgen (zoja wie) of dat ik nu gewoon aan het raaskallen ben....

Een Snoop Dogg die nu nog over de hood zou rappen is in ieder geval niet meer geloofwaardig. Dat wil niet zeggen dat het helemaal niet meer kan, maar dan zou je het bijna op een soort van terugblikkende manier moeten doen. Wat dat betreft past deze nettere popstijl wel goed bij hem.

Snoop's tweede stijlswitch, maar deze bevalt mij 10x beter dan Reincarnation. Snoop Dogg heeft er goed aan gedaan om met één producer samen te werken. Gevolg is dat het album een mooi geheel is i.t.t. zijn laatste albums, die vaak rommelig waren door de diversiteit van de tracks. En zoals R&P al zegt: gangsterrap zal bij Snoop Dogg niet meer geloofwaardig over komen. Deze poppy, synth sound echter wel en ik kan wel genieten van dit chille plaatje!

Overigens voor de liefhebber van deze cd: als je geld hebt, koop de plaat (daarmee bedoel ik een cd exemplaar) dan ook. Het is schitterend vormgegeven.

Fijn dat Snoop weer eens een album heeft gemaakt dat in zijn geheel lekker weg luistert. De invloeden van Pharrell zijn overduidelijk maar maken de plaat zoals hij is en ik vind het heerlijk. Toen ik enkele jaren terug voor het eerst Sensual Seduction (ik hou het netjes) hoorde had ik direct de stiekeme hoop dat Snoop een album in die trant zou droppen. Nu is dat album er gevoelsmatig wat mij betreft. Een meer poppy sound die leunt op zachte disco en warme soul. Vooralsnog vind ik Charlie Wilson de gastartiest die het meest toevoegt. Lyricaal is het niet veel bijzonders maar sluit het wel goed aan bij de toch duidelijk Neptunes doordrenkte muziek die we voorgeschoteld krijgen. Die 4* van nu blijven zeker staan als dit album bij de laatste BBQ van aanstaande zomer nog even lekker klinkt.

Zoals sommige andere hierboven al aangaven: ook mij bevalt Snoop's tweede stijlswitch prima!

Het Reggae-uitstapje van Snoop heeft ook aardige nummers opgeleverd, maar Reincarnated was als geheel niet bepaald sterk. Deze uitstap naar Funk/Soul/R&B(?) gaat hem beter af en zorgt voor een fijn compact project.

Enkel op The City en Peaches 'n' Cream rapt Snoop Dogg zelf. De overige 8 nummers zijn ingezongen door hemzelf, dit wordt heerlijk gecomplimenteerd door de Funky muziek afgeleverd door Pharrell. BUSH zet je niet op om van Snoop's teksten of delivery te genieten.. nee, dit draait om het huwelijk van z'n stem en de muziek zelf. Ergens las ik dat je de gastheer's stem ook als een instrument moet bekijken op deze plaat, daar ben ik het wel mee eens.

De vocalen van Pharrell, Charlie Wilson, T.I., Gwen Stefani, Rick Ross en Kendrick Lamar zijn welgekomen afwisselingen. Ook Stevie Wonder's mondharmonica is een voortreffelijke toevoeging op California Roll.

Excellent feel-good albumpje van Snoop Dogg (en Pharrell)!

4*

Gisteren gekocht, inderdaad mooi uitgewerkt. Ik voel Pharrell's productiestijl wel en vind dit album van funky Snoop dan ook aardig dope. 4*

Ja hoor, de producties van deze plaat in combinatie met dit heerlijke zonnetje hebben me om. Krijg het ook maar! 4 sterretjes voor Snoop & Pharrel, het is gewoon lekker compact schijfje.

Oh, oh, oh, wat is dit lekkere funky music!

Lekkere beats enzo, maar Snoop begint maar niet te rappen. Denk terug aan Beautiful waar de raps van Snoop perfect passen over dit soort funky beats. En laten we eerlijk zijn, zingen is niet zijn sterkste kant. Ik wil spitsessie horen, minstens een paar op een album als dit!

Op Bush past het allemaal prima in elkaar: de relaxte flow van Snoop, de funky beats en de sound van Pharrell. De combinatie van al deze elementen levert een lekkere retro funky plaat op. Snoop zingt meer dan hij rapt, maar doet dat niet verkeerd en het past ook mooi in het geheel. Op de misschien net te zoete openingssong met Stevie Wonder na staat de plaat vol met hele aardige tot erg fijne songs. Favorieten zijn So Many Pros, Peaches N Cream, I Knew That, Run Away met een originele gastbijdrage van Gwen Stefani & I'm Ya Dogg met een prima Rick Ross & Kendrick Lamar. En de zomer is begonnen!

Op de muziek zal het een en ander aan te merken zijn, maar wat is het artwork van dit cd'tje stijlvol vormgegeven

De muziek zelf is trouwens best leuk feelgoodspul dat goed in elkaar steekt. Weinig diepgaand natuurlijk, maar ik zie mezelf hier wel een leuke poolparty bij hebben Verder gaat het me wel wat vervelen na een tijdje en was deze plaat, denk ik, veel beter was geweest als Snoop er ongeveer drie keer zoveel op zou rappen. Desondanks een sympathiek en op zijn tijd best vermakelijk project.

Ik hoorde toevallig gisteravond bij het concert van Angel Haze California Roll voorbij komen tussen het voorprogramma en het hoofdprogramma door, en dat vond ik toen toch wel leuker dan ik me herinnerde. Was eigenlijk ook precies de juiste context, gewoon lekker pretentieloze muziek die prima werkt op een feestje.

Heerlijk feelgoodalbum van Snoop. California Roll is overduidelijk het allerbeste nummer van het album, vreemd dat die niet bovenaan staat in de statistieken. Verder ben ik de eerste met een stem voor R U a Freak, toch ook wel een heerlijk plaatje.

Het nummer met Gwen Stefani vind ik met afstand het meest kut, my god. Wat een gedrocht.
Rozay en K-Dot komen gelukkig wel nice op de afsluiter.

Goed dat Snoop deze style-switch heeft ondergaan. Niets wereldschokkends dit, wel leuk om eens op te zetten. Dat vond ik ook van Reincarnation trouwens, als één van de weinigen.