Het Beste Uit de Top 40 van '90 (1990)

Nou, ze staan erop, de jaren '90, '91 en '92. Destijds waren dit DE cd's om aan te schaffen aan het einde van een muziekjaar. Tenminste, als je een top 40 liefhebber was. Ik heb ze alledrie en ja, muzikaal gezien staat er best een hoop troep tussen, maar er staan ook zeker nog hele leuke nummers tussen.

Als ik even een reisje terug in de tijd wil maken, dan zijn deze albums ideaal.

Jammer dat er in deze tijd geen originele oude nummers (her)uitgebracht meer worden zoals op deze Steppenwolf, Righteous Brothers en Steve Miller.

Persoonlijke favorieten: Sinead O'Connor, Guru Josh, Stevie V en Vaughan Brothers.

Mecano . Soul II Soul .

Rijp en groen door elkaar. Wat moet je hier nog mee anno 2006? Op de vrijmarkt brengt zo'n CD misschien nog 25 cent op. Maar die is helaas net geweest.

Ik blijf het een leuk hebbeding vinden hoor. For old times sake.

Leuk dat Steppenwolf erbij staat.

Wat een verademing als ik dit vergelijking met de Hitzone-cd's die de laatste jaren zijn verschenen. Het niveau van de top-40 is m.i. de laatste 10, 12 jaar erg hard gekelderd.

Op deze plaat staan nog een aantal leuke songs, zoals Black Velvet (Alannah Myles), Nothing Compares to You (Sinéad O'Connor), Hijo de la Luna (Mecano) en Born to Be Wild. Ik moet toegeven dat ik It Must Have Been Love van Roxette ook altijd wel een goed nummer heb gevonden, soort van guilty pleasure dus

Ik zal je vertellen dat ik de edities van 1989, 1990 en 1991 een paar jaar geleden nog heb gekocht, naast nog tig andere stokoude verzamelaars...

(Kon ik namelijk behoorlijk veel muziek op mijn oude cassettes mee vervangen. Als een soort conversie naar cd's. Ik wil mijn favorieten van vroeger gewoon zoveel mogelijk op cd hebben, ongeacht de kwaliteit. Vergelijk het met een fotoalbum, dat steek je ook niet zomaar in de hens...)

Helemaal mee eens! Dit waren echt DE cd's met alle hits erop van het afgelopen jaar! Heb ze allemaal liggen, heb ze laatst op een Rommelmarkt ook even bij elkaar gesprokkeld.

Guru Josh en Beats International

Eens aangeschaft,eeuwig in de kast...Dat blijft mijn motto...

ik ben niet bepaald een top40-enthousiast,maar ik heb toch aardig wat mp3-tjes op mijn pc staan die hier ook op staan(guru josh,stevie v, 2livecrew,vaya con dios,;;;)en die weerklinken toch nog eens af en toe ten huize Flammazine...

...als ik alleen ben wtv

dankzij Michael Bolton heb ik trouwens nog altijd weinig sympathie voor golden retrievers

2.5 *

1990, het jaar dat Irak Koeweit binnenviel, leverde ook een aantal leuke hits op. De 3 beste nummers (tracks 30,31,32) waren evenwel oldies die terug werden uitgebracht toen zowat iedereen begon over te stappen op CD.
Van de overige nummers vind ik "What's a woman" van Vaya Con Dios en "Nothing compares to 2" van Sinead O'Connor de beste (allebei nr.1-hits). Ook de nummers van Elton John, Clouseau, John Lee Hooker, UB40, Gary Moore en Mecano vind ik uitstekend.
"Me so horny" vind ik een lekker vettig rapnummer, "The power" van Snap is eveneens zeer geslaagd net als "Dub be good to me" (Beats International).

Heeft John Lee Hooker in de top 10 gestaan van de Nederlandse top40!?

Steppenwolf staat op deze verzamelaar omdat dit nummer opnieuw was uitgebracht naar aanleiding van het succes van Tour Of Duty. Meerdere liedjes uit de 60s werden zo weer hits (ook Paint it black).
Unchained melody werd opnieuw uitgebracht naar aanleiding van Ghost ...precies....pottenbakscene:).

Er staan toch echt wel te veel oude klassiekers op, ongeacht hoe fraai deze ook zijn. Dat The Joker van Steve Miller (en ook Paint it black van de Stones maar die staan niet op dit album vanwege de torenhoge rechten) de eerste plaats wisten te bereiken van de Top 40 is an sich natuurlijk een teken aan de wand in 1990. Bloedarmoede.

Ik heb zelf nog wel aardige dingen over dat jaar, maar slechts zelden wordt dat nog gebruikt voor dit soort overzichten. Het gaat hier, zoals altijd, om niet al te moeilijke hits van bekende artiesten waarbij de kosten van het mogen reproduceren van de muziek niet al te hoog mogen liggen.

Dan wordt het meestal nog gelardeerd met een aantal namen die juist niet aan die criteria voldoen, Elton John, John Lee Hooker, Gary Moore, om ook een aantal critici over de streep te kunnen trekken.
Maar over het algemeen vind ik hier bepaald geen sterk werk terug inzake 1990. Sterker nog, Vaya con dios, Michael Bolton en Eros Ramazotti zijn artiesten waar ik zeker geen werk van wil hebben, zelfs niet aan de muur.

Ik zou de London Beat nog een klein lichtpuntje willen noemen.

Een van de eerste albums die ik zelf kocht (op cassette) en ik heb er toch altijd goede herinneringen aan bewaard. Heb hem zelfs enige tijd geleden alsnog voor een prikkie op cd gekocht en als dertiger kijk je toch wel heel anders tegen zo'n album aan dan als jochie van twaalf.

Wat toen waanzinnige nummers leken, blijken nu zeer tijdgebonden en soms zelf strontvervelende nummers te zijn (Paula Abdul, UB40), terwijl nummers die ik toen maar erg saai vond nu ineens erg mooi blijken (Tol & Tol, Elton John). Daarnaast natuurlijk de nummers die zó 1990 zijn dat ze in 1991 al niet meer konden en de al door Musician genoemde van bloedarmoede getuigende ouwe meuk. De merkwaardige mix die van zo'n jaaralbum verwacht mag worden, leuk om af en toe eens op te zetten.

Persoonlijke favorieten: The Righteous Brothers, Matthias Reim, Roxette en (vooral) Mecano.

Ik vind ook niet alles goed maar kom, dit is toch wel een behoorlijke hitcompilatie.
Sinead O'Connor, Vaya Con Dios en de 3 oldies (Steve Miller Band, Steppenwolf, The Righteous Brothers) vind ik klasse en de nummers van bv. Clouseau, Snap!, Beats International, Guru Josh (véél beter dan de versie van 2008), UB40, Gary Moore, The Adventures of Stevie V en Mecano vind ik ook prima.

Eigenlijk is dat van Michael Bolton het enige nummer waar ik een hekel aan heb. Paula Abdul hoeft voor mij ook niet.

Voor mij is 1990 het eerste volledige jaar dat ik de top 40 volgde. Deze verzamelaar had ik destijds gekopieerd (van de ouders) van een vriendje. Een paar jaar terug heb ik hem zelf nog eens gekocht voor een euro.

Veel jeugdsentiment dus hier, behalve het laatste nummer. Op deze reeks werden vaak nog 2 nummers gezet waarvan de verwachting bestond dat het wel hits werden, maar bij Tick Tock kwam dat niet uit. Bij Soultrain wel.

Mijn topfavorieten hier: Soul II Soul, Lois Lane, Beats International, Guru Josh, Alannah Myles, Adventures of Stevie V


Ook leuk: 2 Live Crew, Paula Abdul (een van mijn eerste vinylsingletjes... nu klinkt het erg magertjes, maar het is wel jeugdsentiment), Snap, Mecano, NKOTB.

Een paar waar ik toen weinig aan vond, maar nu wel kan waarderen: Lisa Stansfield, Elton John (mooi liedje, destijds vond ik het de meest erge plaat in de hitlijst), Sinead O'Connor, etc.

En al die oude tracks die opnieuw uit werden gebracht vind ik stuk voor stuk ook geweldig. Jammer dat dat nu nooit meer gebeurd.

Als ik eerlijk ben vind ik die Elton John track nog steeds verschrikkelijk...

Mijn gele sterren zijn gegaan naar nr: 15, 16, 20, 24, 25, 30 en 34

Inderdaad. Tegenwoordig worden ze in een nieuw jasje gestoken... en dat is zelden een mooi jasje.

Nee, dat klopt. Kwam ook vaak door reclames dat die oudjes weer een hit werden vooral levi's was daar goed in ook Driver's Seat (ik dacht Volkswagen) is zo'n voorbeeld.

De dubbelaars Het Beste Uit de Top 40 waren in de jaren '90 toch de beste commerciële verzamelaars die werden uitgegeven. Ik keek er toen best naar uit en kocht ze altijd. Deze uit 1990 waardeer ik wat lager, omdat er veel oudere muziek op staat, waar op zich niks mis mee was. In 1990 dus veel reissues die succes hadden, zoals het fijne The Joker. Gelukkig was er ook wat goed nieuw werk in de vorm van Linda Ronstad, Soul II Soul, John Lee Hooker, Alannah Myles (met haar cowboylaarzen), Eros Ramazzotti & Mecano. En je had ook nog oud in een nieuw jasje met het aangename Dub Be Good To Me, origineel van the S.O.S. Band: Just Be Good To Me. Een mixed bag deze verzamelaar.

het ziet er allemaal wat uitgebalanceerder uit. Al kan je ook zeggen dat het gebrek aan wat nu met platte dance wordt ingevuld, hier met een enorme schep sky radio zwijmel wordt dichtgetimmerd.
En de dieptepunten zijn hier toch wel Matthias Reim, Vaya Con Dios en Mecano

En hoogtepunten Snap, Soul II Soul, Alannah Myles & Lois Lane.

En ben het niet eens met Musicfriek dat oude nummers nog eens opnieuw uitgebracht moeten worden, dat zou alleen enigzins begrijpelijk zijn nadat poging 1 (2, 3) een flop is en nav een ander wel succesvoller nummer, nog een keer een poging wordt gewaagd
Stel je voor dat iemand zometeen besluit om Rood van MB opnieuw uit te gaan brengen of Nasty-Een moment zonder jou (Ja dat nr zit mij heel hoog )

Mecano... dat is juist prachtig mooi!

Vaya Con Dios vind ik juist het hoogtepunt hierop - een schoolvoorbeeld van hoe een ballad moet klinken - en dat nummer van Mecano vind ook prachtig. De zwijmelaar Michael Bolton beschouw ik als dieptepunt.
Ik vind deze hitcompilatie nog steeds goed te doen (itt. die hitzones) en vind deze iets beter dan die van de jaren '89, '91 en '92. Ik bezit overigens ook de gelijkaardige compilaties van 1978 tot en met 1986 (op vinyl). Die van 1976 (de eerste van de reeks) en 1977 had ik ook nog maar heb ze later weggegooid (totaal gekrast).

Het Beste Uit de Top ??(?) Van Het Jaar heb ik redelijk compleet vanaf omstreeks 1975 (moet er nog een hoop zien toe te voegen), maar deze dan weer net niet.
Er was toen nog niet zo heel veel mis met de Top 40.

Getuige de nummers van Sinead O' Connor (schitterend), Ronstadt & Neville (ook heel mooi), Lois Lane, Snap! (ook een klassiekertje), Alannah Myles (stoer rocknummer), Gary Moore, John Lee Hooker (kwam mede door Santana), Vaya Con Dios, Mecano (weer eens wat anders), London Beat, The Vaughan Brothers, Guru Josh en BB Queen.
The Righteous Brothers, Steppenwolf en Steve Miller Band tel ik niet mee, omdat die opnieuw zijn uitgebracht (had met de TV-serie Tour Of Duty te maken).
Clouseau blijft een gevalletje apart, Lisa Stansfield heb ik nu nog steeds te veel gehoord, Elton John is te gezapig, 2Live Crew is vooral leuk, Matthias Reim helaas guilty pleasure, Paula Abdul te huppelig, Michael Bolton en Eros Ramazzotti te glad, Candy Dulfer apart (en ), Beats International samplet The Guns Of Brixton en Just Be Good To Me, Soul II Soul ook nog heel aardig en Stevie V ook te veel gehoord, maar niet verkeerd.

De rest vind ik dan niet veel, maar dat zijn er dan ook niet veel meer... .
Alles bij elkaar, lineair gezien zeker 3 sterren.

quote: Paula Abdul te huppelig

Inderdaad
Hier kun je al goed zien hoe Europa al helemaal acid, house en dance aan het integreren was in pop terwijl in Amerika mensen zoals Paula Abdul nog met van die 80's drums a la Janet jackson bezig waren en hopeloos gedateerd klonken (al in 1990)

Dat soort dingen zie ik juist meer als een vooruitblik op de (vroege) 90's dan als typisch 80's. Dingen uit het vage schemergebied, zeg maar.

Ik merk ook dat ik zulke dingen probleemloos kan draaien op m'n (van de late 80's tot vroege 00's lopende) stream, zelfs Janet Jackson's Nasty girl (uit 1986) nog - dat behoort dan wel tot het alleroudste dat er komt. Vinden m'n luisteraars beduidend minder erg dan 'te moderne' muziek uit de vroege jaren 00. Het oudste nummer daar is overigens Full Force - Alice, I want you just for me.

En toen bleek ik hem toch te hebben .
Moet dan toch die braderie in het buurdorp afgelopen augustus zijn geweest.