Helios - Eingya (2006)

Na "Corduroy Road" komt "Keith Kenniff" onder "Helios" opnieuw met een zeer mooi album.

Zoals je op een warme zomeravond kunt genieten van een koel briesje in je gezicht, precies zo luistert deze plaat weg.
Kalm en verfijnd. Een uitermate sereen geluk komt naar boven.
Voor mij is dit jaarlijstenwerk.

Ook heeft de man zeer aangename akoestische versies gemaakt van Boards of canada, te weten :

- Melissa Juice
- Sixtyniner
- Over the Horizon Radar.

Wat een supertalent, ik kan er niks anders van maken, maar dit album klinkt zoveel volwassener dan "Unomia"
Type heeft duidelijk een neusje voor dit soort moderne werkjes.
Bij deze nomineer ik deze tot meest romantische plaat tot nu toe in 2006. Handjes vasthouden en samen met je vriendinnetje turen over de vlaktes met helios stralend op je hoofd.
Om mijn principes niet te verloochenen stem ik hier nog niet op, maar eigenlijk behoor ik hier direct 5 Zonnen voor te geven

Heel erg mooi, diepe bewondering voor deze muziek. Zo smooth en zuiver als post-rock kan zijn zeg! Vind het bij vlagen wel een tikkeltje hebben van Sigur Ros - Takk, alleen klinkt dit Helios-album veel rustiger, vertrouwder en: romantischer inderdaad. Ik denk dat dit ook wel een erg goede "verdrietig zijn - troost me alsjeblieft" plaat is.

deze wil ik heel erg graag horen...ga ik achteraan.

Na de eerste paar luisterbeurten geef ik deze cd toch echt 4.5 **** Perfecte muziek om de tijd even stil te zetten.

Is het eerdere werk ook van deze kwaliteit?

Heb tot nu toe enkel het nummer gehoord dat op Myspace staat van Type Recordings, maar dat klinkt wel ontzettend goed weer! Gaat binnenkort in de winkelmand.

ik vind hem persoonlijk best mooi, maar er zitten een aantal stukken tussen die ik iets te veel vind neigen naar yasume ofzo. Maar ik ga hem nog een paar keer luisteren, want ik weet het zo nog niet.

Wellicht dat liefhebbers van deze plaat ook wel de The Gentleman losers kunnen waarderen.

Wat een prachtige muziek is dit zeg. De beschrijving die cichlisuite maakt in de eerste 2 comments passen er precies bij. Dank u.
Ik ben hier nu even helemaal weg van, dus dit zal wel een flinke tijd op blijven staan. Ik geef nu 4 sterren maar dat kunnen er meer worden.

Inmiddels het hele album een paar keer gehoord op de luisterpaal. Zo even een paar nummers luisteren is nog steeds mooi, maar als geheel valt het toch een beetje tegen. Te lief en soft lijkt het wel. Als nog zit ik ergens tussen de 3,5 en de 4 sterren, maar het had mooier gekund als er wat meer variatie in zat. Bijvoorbeeld een Kammerflimmer Kollektief achtige sax die hier en daar het zachtmoedige sfeertje kan breken.

Alleraardigst en zeker relaxed, maar ik vrees wel van het kaliber nu leuk en later terugvinden onder een dikke laag stof.
Maar dat mag de pret voor nu niet drukken

Waarom vrees je dat Aero? Ik denk dat je het bij het verkeerde eind hebt, bij mij werkt het in ieder geval al 20 luisterbeurten stof-absorberend. Voor mij het favo. plaatje van 2006 tot nu toe, maar niet dat dat wat zegt natuurlijk.

Precies, vooralsnog een beetje te veel liftmuziek voor mij: leuk als je bezoek hebt voor op de achtergrond. Ik mis een beetje venijn hier en daar.
Maar wie weet, ik vind het voldoende dus zal het nog even blijven draaien......

En die hoes vind ik echt veel te klef. Zo dik er op gelegd.

Ben zeer te spreken over dit album, en ik zie ik ben niet de enigste....

Beetje vreemd waar die plotse fascinatie voor dit soort ambient vandaan komt. Ook dit album klinkt bij momenten weer extreem goedkoop (For Years And Years ), op andere momenten kabbelt het aardig voort maar daar blijft het ook wel bij.

Heeft wat weg van opvul filmmuziek. Type "hebben we nog iets liggen want er moet nog een deuntje onder deze scene". Eerste luisterbeurt was degelijk, maar kan nog wel wat zakken met dit soort albums. Raakt me nergens.

Yasume vind ik dan toch even van een ander kaliber.

3*

ja ik hou heel erg van trage drones maar er moet wel spanning in zitten. dat ontbreekt bij deze plaat. behoorlijk saai dus.

Mwoa ik volg Helios al toen hij nog geen officiele releases uitgebracht had en hij op zijn websites mp3's in de aanbieding had.

Ik hoor in dit album juist die mooie composities (Goldmund) in combinatie met licht breekbare electronica die dit tot een meesterwerk maakt.

Nergens machinaal en perfect, meer richting dagelijks leven waarin niet alles rozegeur en maneschijn is.

Een ideaal plaatje om jezelf in te verliezen. Me dunkt een album voor twijfelaars en dromers.

Op de eerste plaats is de cover wel heel erg fout. Maar goed, het gaat om de muziek, en die kan een lekkere emotionele lading losmaken. Het is echt ook zo'n lijn van muziek die je vaker moet horen om die emotie eruit te halen. Wanneer je onderhond dan ook hoort zeggen dat het 'm niks doet, dan of hij luistert er in een verkeerde bui naar of hij oordeelt te snel. beetje vlak. Let wel, dat is mijn visie. Ben je er vatbaar voor, dan kan deze cd je aardig vastpakken.

De sfeer eromheen heb ik verder wel nodig om dit album te waarderen. Het is niet zomaar iets om op te zetten op elk moment, of bijvoorbeeld voor onderweg. Maar dat hoeft ook niet.

Uiteraard braaf, romantisch als je dat zelf wilt, en voortkabbelend, fijn. De relatie met Yasume klinkt niet eens zo vreemd. Sterker nog, aardige vergelijking.

Cichlisuite, mooie beschrijving geef je eraan. Dat maakt het allemaal nog wat mooier. Maar die cover, man man man....

Ik vind eigenlijk dat je een album als deze niet na een enkele of een paar luisterbeurten al goed kan beoordelen. dus, geen stem nog.

Na 1 luisterbeurt 3,5 voorlopig, gaat goed komen denk ik

Voor iedereen die dit goed vindt: Last Days komt aan het eind van de zomer met een fabelachtig mooi debuutalbum op het n5MD label.

Zo ook met de nieuwe Peaky. Eigenlijk kan je na 36 luisterbeurten pas de echte genialiteit herkennen. Maar ja hé.

Voor de liefhebbers van de cover : http://www.ghostco.org

Momenteel gebruik ik dit als sonorisatie voor een tv-programma, en dit klinkt voor mij soms een beetje in dezelfde sfeer, alleen iets meer clean.

Helios heb ik nu al 2 keer beluisterd en het zal een groeiplaatje worden. Er schuilt een mooie plaat in, maar ze is afhankelijk van de momenten waarin je ze opzet (dat is bij veel albums zo...)

Nogmaals een keer of twee beluisterd, en ik kom op 3,5 *.
Een leuke cd tijdens het avondeten met het gezin, of in de wagen, en daar zit het hem net : soms iets te veel behang. Heel mooie sferische momenten, maar niet de wow-plaat die ik verwacht had.
Mijn vrouw daarentegen vindt dit wel een zeer mooie plaat. Zo heeft ieder zijn Type.

Na deze een half jaar te hebben geluisterd, zo af en toe, een stem die hoog uitvalt: 4,5* Prachtig.

Kweet nu nog steeds niet of ik hier 3,5 of 4 of 4,5 moet aan geven. Het is een album dat zich leent voor alle gelegenheden, en het luistert altijd lekker weg. Misschien zal het album in een tijdspanne van 10 jaar aan kracht verliezen, maar in 2006 toch verduiveld veel gedraaid, en nog steeds passeert ie regelmatig. Gaat toch in mijn Top 10 2006 staan, ongeacht het aantal sterren....

Wat is Paper Tiger een prachtig nummer. Ik ga maar eens achter de rest van deze cd aan

halfje er af, want toch te zoet voor mijn doen.


er komt dit jaar wel een nieuwe ep uit, en op myspace is daar al een nummer van te horen. Stuk mooier dan dit, moet ik zeggen.

Voor mij de perfecte anti-kater cd. Speel deze cd de morgend na een zwaar feestje en je kater is gegarandeerd verdwenen!

Na vele luisterbeurten ( en vele katers) kom ik uit op een 4.