Johan - THX JHN (2006)
mijn stem
410 stemmen
Nederland
Pop / Rock
Label: Excelsior
-
Coming in from the Cold (4:06)
-
Oceans (4:18)
-
Walking Away (3:44)
-
She's Got a Way with Men (3:19)
-
Reader Takes a Stand (4:01)
-
Tonight (3:55)
-
When I'm on My Own (3:45)
-
Any Other Guy (5:26)
-
Out of Reach (3:01)
-
Staring at the Sun (4:34)
-
You Know (2:33)
0
geplaatst: 1 februari 2007, 12:29 uur
Heeft maanden geduurd voordat ik thx jhn echt ging waarderen; echter na 20 30 keer draaien blijven de liedjes in mijn hoofd zitten ..
0
geplaatst: 13 april 2007, 01:57 uur
Ik heb deze plaat nu twee keer achter elkaar gehoord (ik moest 'm gewoon NOG een keer opzetten). Ik ben op 't moment verliefd op dit album.
4,5* voorlopig voor deze lekkere, aanstekelijke muziek.
4,5* voorlopig voor deze lekkere, aanstekelijke muziek.
0
geplaatst: 13 april 2007, 02:01 uur
Het doet me ergens denken aan REM, maar dan met een andere, desniettegenstaande gevoelige inslag...
Geweldig album!
Geweldig album!
0
geplaatst: 13 april 2007, 02:11 uur
Psst, linksboven in je post, dat schaartje, da's een edit-knop.
0
geplaatst: 6 mei 2007, 16:03 uur
Ik heb ze gister nog heel even live gezien op het BF in Zwolle, dus daarover kan ik niet zeggen of het vet was. Maar ik heb het album nu wel gedownload, omdat ik de nummers Walking Away en She's got a way..... wel kende. En ik beluister het nu en het klinkt best aardig, maar mijn verdere mening volgt 
0
geplaatst: 6 mei 2007, 17:21 uur
thx jhn inmiddels op dezelfde hoogte als pergola: ongelooflijk mooi ...
helaas zet ik maar 1 album van een band in mijn top10 ....
helaas zet ik maar 1 album van een band in mijn top10 ....
0
geplaatst: 8 mei 2007, 18:19 uur
Het album heeft lekkere nummers (de bekende) maar ik kan er maar niet doorheen prikken, het grijpt me gewoon niet aan ofzo. (jammer genoeg)
*2,5
*2,5
0
geplaatst: 15 mei 2007, 19:59 uur
Vrijdag staan ze in Sneek... Maar eens ff kijken. Ik dacht dat dit een een of andere grap was, maar tis echt een band.
0
geplaatst: 19 mei 2007, 14:04 uur
Inderdaad de moeite waard! Was helemaal te gek gisteren bij Johan.
0
geplaatst: 20 mei 2007, 22:26 uur
Live zijn ze inderdaad heel erg goed. Soms zelfs beter dan op plaat.
0
geplaatst: 29 mei 2007, 16:20 uur
Ik kon er jammer genoeg niet bij zijn, maar ik hoorde van Harmen.. dat het echt heel goed was. Ik heb de CD gedownload en het valt me inderdaad totaal niet tegen. Een erg goede leuke CD. 4,0*
0
geplaatst: 18 juni 2007, 21:31 uur
Johan - THX Johan
Naar aanleiding van een concert in het Bolwerk in Sneek (waar ik eigenlijk ook heen zou gaan, maar wat mij door een niet nader te noemen reden verboden werd), gepindakaast. Je zou Johan kunnen vergelijken met een standaard brits bandje wat de laatste tijd hoog scoort. Alleen dan beter.
Neem nou THX Johan, dit album is een leuk album, naar Nederlandse maatstaven. Ik ken geen enkele Nederlandse band die ik beter vind dan deze! Al heb ik er maar een CD van.
De opener, Coming In From The Cold is een liedje met een leuk gitaartje en aardige drums, niet bijzonder, gewoon leuk. Gewoon een opmaatje naar Oceans. Oceans een heerlijk liedje voor in de auto of als ik een waterdichte Mp3-speler had tijdens het zeilen. "And I will swim the ocean" Heerlijk! Simpele muziek met een beetje pop-invloeden en makkelijk wegluisterend, dat zijn de eerste 2 nummers zeker. Daarbij is vooral Oceans zeer goed.
Walking Away is dan naar mijn mening een beetje een zeurderig nummertje, de gitaren zijn langzaam en maken er een redelijk zeurderig nummer van, ook de zanger wil niet erg meewerken aan de vrolijkheid in dit nummer. Dit is een totale tegenstelling in vergelijking met She's Got A Way With Man. Wat is dat een flitsend nummer! Het hele nummer is vlotter en wat vrolijker dan de voorgaande nummers. Samen met Oceans mijn favorieten van dit plaatje.
Reader Takes A Stand is dan toch weer wat zeurderig, maar op een betere manier dan Walking Away, er straalt wat meer kracht vanaf. Ook de stemvervorming werkt hier een beetje aan mee. Toch raakt het zeurderige er na een tijdje vanaf en krijg je een mix van gitaren en drums in het refrein te horen.
Tonight is een nummer wat me op de een of andere manier helemaal niets doet. Het is een leuk liedje, daar niet van, maar het blijft een beetje beetje beetje.... Het wordt HET niet... Dat heb je wel eens.
Het intro van When I'm On My Own doet mij gek genoeg denken aan Porcupine Tree, die kunnen ook van dat soort pianostukken produceren. Alleen wordt het sfeertje bij Porcupine Tree donkerder en donkerder naarmate het nummer vordert. Bij Johan is dat anders. Ze weten er weer zo'n "Wind-door-je-haren-nummer" van te maken net als Oceans. Ik bestempel dit nummer hierbij dan ook als derde favoriet.
Any Other Guy is het langste nummer op de CD, gelijk ook een van de knapst gemaakte, wisselingen in dynamiek en andere technische elementen maken dit nummer erg goed, maar er ligt toch minder gevoel in dan in bijvoorbeeld Oceans.
De eerste paar noten van de zanger bij Out Of Reach doen me dan opeens denken aan een liedje van Adam Green, Adam Green is een zeer grappig persoon die altijd stoned lijkt te zijn. Out Of Reach wordt echter totaal anders dan de nummers die hij zingt. Out Of Reach is goed, heel goed, er wordt hierin echt muziek gemaakt, echt muziek. Naarmate het nummer vordert wordt het steeds beter en als er dan nog een stoot van de gitaar komt en het nummer uitblaast, is het compleet. Dit is mijn absolute favoriet.
Staring At The Sun blijft een hangertje, het blijft op het niveau van de vorige, maar minder vrolijk, minder alles. Toch is het een goed nummer.
De afsluiter, gelijk het kortste nummer, You Know, lijkt in het begin het saaist, maar het blijkt een kort, maar zeer krachtig liedje te zijn. Daar bedoel ik dan de refreinen mee. De refreinen doen het het best bij mij, ook al zijn het er maar twee waarna het outro al weer volgt dat overigens ook weer heel lekker klinkt.
Al met al, vind ik dit een heerlijk plaatje om na een warme zomerdag op in slaap te vallen. Een 4 sterren lijkt me meer dan verdiend.
Naar aanleiding van een concert in het Bolwerk in Sneek (waar ik eigenlijk ook heen zou gaan, maar wat mij door een niet nader te noemen reden verboden werd), gepindakaast. Je zou Johan kunnen vergelijken met een standaard brits bandje wat de laatste tijd hoog scoort. Alleen dan beter.
Neem nou THX Johan, dit album is een leuk album, naar Nederlandse maatstaven. Ik ken geen enkele Nederlandse band die ik beter vind dan deze! Al heb ik er maar een CD van.
De opener, Coming In From The Cold is een liedje met een leuk gitaartje en aardige drums, niet bijzonder, gewoon leuk. Gewoon een opmaatje naar Oceans. Oceans een heerlijk liedje voor in de auto of als ik een waterdichte Mp3-speler had tijdens het zeilen. "And I will swim the ocean" Heerlijk! Simpele muziek met een beetje pop-invloeden en makkelijk wegluisterend, dat zijn de eerste 2 nummers zeker. Daarbij is vooral Oceans zeer goed.
Walking Away is dan naar mijn mening een beetje een zeurderig nummertje, de gitaren zijn langzaam en maken er een redelijk zeurderig nummer van, ook de zanger wil niet erg meewerken aan de vrolijkheid in dit nummer. Dit is een totale tegenstelling in vergelijking met She's Got A Way With Man. Wat is dat een flitsend nummer! Het hele nummer is vlotter en wat vrolijker dan de voorgaande nummers. Samen met Oceans mijn favorieten van dit plaatje.
Reader Takes A Stand is dan toch weer wat zeurderig, maar op een betere manier dan Walking Away, er straalt wat meer kracht vanaf. Ook de stemvervorming werkt hier een beetje aan mee. Toch raakt het zeurderige er na een tijdje vanaf en krijg je een mix van gitaren en drums in het refrein te horen.
Tonight is een nummer wat me op de een of andere manier helemaal niets doet. Het is een leuk liedje, daar niet van, maar het blijft een beetje beetje beetje.... Het wordt HET niet... Dat heb je wel eens.
Het intro van When I'm On My Own doet mij gek genoeg denken aan Porcupine Tree, die kunnen ook van dat soort pianostukken produceren. Alleen wordt het sfeertje bij Porcupine Tree donkerder en donkerder naarmate het nummer vordert. Bij Johan is dat anders. Ze weten er weer zo'n "Wind-door-je-haren-nummer" van te maken net als Oceans. Ik bestempel dit nummer hierbij dan ook als derde favoriet.
Any Other Guy is het langste nummer op de CD, gelijk ook een van de knapst gemaakte, wisselingen in dynamiek en andere technische elementen maken dit nummer erg goed, maar er ligt toch minder gevoel in dan in bijvoorbeeld Oceans.
De eerste paar noten van de zanger bij Out Of Reach doen me dan opeens denken aan een liedje van Adam Green, Adam Green is een zeer grappig persoon die altijd stoned lijkt te zijn. Out Of Reach wordt echter totaal anders dan de nummers die hij zingt. Out Of Reach is goed, heel goed, er wordt hierin echt muziek gemaakt, echt muziek. Naarmate het nummer vordert wordt het steeds beter en als er dan nog een stoot van de gitaar komt en het nummer uitblaast, is het compleet. Dit is mijn absolute favoriet.
Staring At The Sun blijft een hangertje, het blijft op het niveau van de vorige, maar minder vrolijk, minder alles. Toch is het een goed nummer.
De afsluiter, gelijk het kortste nummer, You Know, lijkt in het begin het saaist, maar het blijkt een kort, maar zeer krachtig liedje te zijn. Daar bedoel ik dan de refreinen mee. De refreinen doen het het best bij mij, ook al zijn het er maar twee waarna het outro al weer volgt dat overigens ook weer heel lekker klinkt.
Al met al, vind ik dit een heerlijk plaatje om na een warme zomerdag op in slaap te vallen. Een 4 sterren lijkt me meer dan verdiend.
0
Klepper
geplaatst: 19 juni 2007, 12:48 uur
Louis2703 schreef:
Johan - THX Johan
Naar aanleiding van een concert in het Bolwerk in Sneek (waar ik eigenlijk ook heen zou gaan, maar wat mij door een niet nader te noemen reden verboden werd), gepindakaast. Je zou Johan kunnen vergelijken met een standaard brits bandje wat de laatste tijd hoog scoort. Alleen dan beter.
Neem nou THX Johan, dit album is een leuk album, naar Nederlandse maatstaven. Ik ken geen enkele Nederlandse band die ik beter vind dan deze! Al heb ik er maar een CD van.
De opener, Coming In From The Cold is een liedje met een leuk gitaartje en aardige drums, niet bijzonder, gewoon leuk. Gewoon een opmaatje naar Oceans. Oceans een heerlijk liedje voor in de auto of als ik een waterdichte Mp3-speler had tijdens het zeilen. "And I will swim the ocean" Heerlijk! Simpele muziek met een beetje pop-invloeden en makkelijk wegluisterend, dat zijn de eerste 2 nummers zeker. Daarbij is vooral Oceans zeer goed.
Walking Away is dan naar mijn mening een beetje een zeurderig nummertje, de gitaren zijn langzaam en maken er een redelijk zeurderig nummer van, ook de zanger wil niet erg meewerken aan de vrolijkheid in dit nummer. Dit is een totale tegenstelling in vergelijking met She's Got A Way With Man. Wat is dat een flitsend nummer! Het hele nummer is vlotter en wat vrolijker dan de voorgaande nummers. Samen met Oceans mijn favorieten van dit plaatje.
Reader Takes A Stand is dan toch weer wat zeurderig, maar op een betere manier dan Walking Away, er straalt wat meer kracht vanaf. Ook de stemvervorming werkt hier een beetje aan mee. Toch raakt het zeurderige er na een tijdje vanaf en krijg je een mix van gitaren en drums in het refrein te horen.
Tonight is een nummer wat me op de een of andere manier helemaal niets doet. Het is een leuk liedje, daar niet van, maar het blijft een beetje beetje beetje.... Het wordt HET niet... Dat heb je wel eens.
Het intro van When I'm On My Own doet mij gek genoeg denken aan Porcupine Tree, die kunnen ook van dat soort pianostukken produceren. Alleen wordt het sfeertje bij Porcupine Tree donkerder en donkerder naarmate het nummer vordert. Bij Johan is dat anders. Ze weten er weer zo'n "Wind-door-je-haren-nummer" van te maken net als Oceans. Ik bestempel dit nummer hierbij dan ook als derde favoriet.
Any Other Guy is het langste nummer op de CD, gelijk ook een van de knapst gemaakte, wisselingen in dynamiek en andere technische elementen maken dit nummer erg goed, maar er ligt toch minder gevoel in dan in bijvoorbeeld Oceans.
De eerste paar noten van de zanger bij Out Of Reach doen me dan opeens denken aan een liedje van Adam Green, Adam Green is een zeer grappig persoon die altijd stoned lijkt te zijn. Out Of Reach wordt echter totaal anders dan de nummers die hij zingt. Out Of Reach is goed, heel goed, er wordt hierin echt muziek gemaakt, echt muziek. Naarmate het nummer vordert wordt het steeds beter en als er dan nog een stoot van de gitaar komt en het nummer uitblaast, is het compleet. Dit is mijn absolute favoriet.
Staring At The Sun blijft een hangertje, het blijft op het niveau van de vorige, maar minder vrolijk, minder alles. Toch is het een goed nummer.
De afsluiter, gelijk het kortste nummer, You Know, lijkt in het begin het saaist, maar het blijkt een kort, maar zeer krachtig liedje te zijn. Daar bedoel ik dan de refreinen mee. De refreinen doen het het best bij mij, ook al zijn het er maar twee waarna het outro al weer volgt dat overigens ook weer heel lekker klinkt.
Al met al, vind ik dit een heerlijk plaatje om na een warme zomerdag op in slaap te vallen. Een 4 sterren lijkt me meer dan verdiend.
Johan - THX Johan
Naar aanleiding van een concert in het Bolwerk in Sneek (waar ik eigenlijk ook heen zou gaan, maar wat mij door een niet nader te noemen reden verboden werd), gepindakaast. Je zou Johan kunnen vergelijken met een standaard brits bandje wat de laatste tijd hoog scoort. Alleen dan beter.
Neem nou THX Johan, dit album is een leuk album, naar Nederlandse maatstaven. Ik ken geen enkele Nederlandse band die ik beter vind dan deze! Al heb ik er maar een CD van.
De opener, Coming In From The Cold is een liedje met een leuk gitaartje en aardige drums, niet bijzonder, gewoon leuk. Gewoon een opmaatje naar Oceans. Oceans een heerlijk liedje voor in de auto of als ik een waterdichte Mp3-speler had tijdens het zeilen. "And I will swim the ocean" Heerlijk! Simpele muziek met een beetje pop-invloeden en makkelijk wegluisterend, dat zijn de eerste 2 nummers zeker. Daarbij is vooral Oceans zeer goed.
Walking Away is dan naar mijn mening een beetje een zeurderig nummertje, de gitaren zijn langzaam en maken er een redelijk zeurderig nummer van, ook de zanger wil niet erg meewerken aan de vrolijkheid in dit nummer. Dit is een totale tegenstelling in vergelijking met She's Got A Way With Man. Wat is dat een flitsend nummer! Het hele nummer is vlotter en wat vrolijker dan de voorgaande nummers. Samen met Oceans mijn favorieten van dit plaatje.
Reader Takes A Stand is dan toch weer wat zeurderig, maar op een betere manier dan Walking Away, er straalt wat meer kracht vanaf. Ook de stemvervorming werkt hier een beetje aan mee. Toch raakt het zeurderige er na een tijdje vanaf en krijg je een mix van gitaren en drums in het refrein te horen.
Tonight is een nummer wat me op de een of andere manier helemaal niets doet. Het is een leuk liedje, daar niet van, maar het blijft een beetje beetje beetje.... Het wordt HET niet... Dat heb je wel eens.
Het intro van When I'm On My Own doet mij gek genoeg denken aan Porcupine Tree, die kunnen ook van dat soort pianostukken produceren. Alleen wordt het sfeertje bij Porcupine Tree donkerder en donkerder naarmate het nummer vordert. Bij Johan is dat anders. Ze weten er weer zo'n "Wind-door-je-haren-nummer" van te maken net als Oceans. Ik bestempel dit nummer hierbij dan ook als derde favoriet.
Any Other Guy is het langste nummer op de CD, gelijk ook een van de knapst gemaakte, wisselingen in dynamiek en andere technische elementen maken dit nummer erg goed, maar er ligt toch minder gevoel in dan in bijvoorbeeld Oceans.
De eerste paar noten van de zanger bij Out Of Reach doen me dan opeens denken aan een liedje van Adam Green, Adam Green is een zeer grappig persoon die altijd stoned lijkt te zijn. Out Of Reach wordt echter totaal anders dan de nummers die hij zingt. Out Of Reach is goed, heel goed, er wordt hierin echt muziek gemaakt, echt muziek. Naarmate het nummer vordert wordt het steeds beter en als er dan nog een stoot van de gitaar komt en het nummer uitblaast, is het compleet. Dit is mijn absolute favoriet.
Staring At The Sun blijft een hangertje, het blijft op het niveau van de vorige, maar minder vrolijk, minder alles. Toch is het een goed nummer.
De afsluiter, gelijk het kortste nummer, You Know, lijkt in het begin het saaist, maar het blijkt een kort, maar zeer krachtig liedje te zijn. Daar bedoel ik dan de refreinen mee. De refreinen doen het het best bij mij, ook al zijn het er maar twee waarna het outro al weer volgt dat overigens ook weer heel lekker klinkt.
Al met al, vind ik dit een heerlijk plaatje om na een warme zomerdag op in slaap te vallen. Een 4 sterren lijkt me meer dan verdiend.
Amen !
0
Joy
geplaatst: 24 juni 2007, 02:35 uur
we proberen als dEUS, we klinken als dEUS, maar kunnen bij lange na niet tippen aan dEUS
gewoon je eigen muziek gaan maken en geen leentjebuur spelen bij bovengenoemde band
beter goed gejat dan slecht verzonnen?
dit is slecht gejat, heel slecht
gewoon je eigen muziek gaan maken en geen leentjebuur spelen bij bovengenoemde band
beter goed gejat dan slecht verzonnen?
dit is slecht gejat, heel slecht
0
geplaatst: 24 juni 2007, 09:11 uur
Joy schreef:
we proberen als dEUS, we klinken als dEUS, maar kunnen bij lange na niet tippen aan dEUS
gewoon je eigen muziek gaan maken en geen leentjebuur spelen bij bovengenoemde band
beter goed gejat dan slecht verzonnen?
dit is slecht gejat, heel slecht
we proberen als dEUS, we klinken als dEUS, maar kunnen bij lange na niet tippen aan dEUS
gewoon je eigen muziek gaan maken en geen leentjebuur spelen bij bovengenoemde band
beter goed gejat dan slecht verzonnen?
dit is slecht gejat, heel slecht
Huh? Ik zie niets van dEUS in Johan terugkomen!
dEUS vind ik fantastisch, Johan vind ik goed. En beide bands worden in huize Xel veelvuldig gedraaid...... Maar nooit dat ik dacht: "Goh, wat klinkt Johan toch erg als dEUS".
Ben zeer verbaasd over je posting.
De overeenkomsten: gitaarmuziek, in het engels gezongen.
Pffff, zo zijn er nog wel meer bandjes ben ik bang. De composities kan ik echt niet met elkaar vergelijken.
0
titan (crew)
geplaatst: 24 juni 2007, 12:05 uur
Inderdaad, dit lijkt in de verste verte niet op dEUS.
0
Joy
geplaatst: 24 juni 2007, 16:36 uur
ik heb het nog eens grodnig geanalyseerd waarom dit me zo ontzetend aan dEUS doet denken
het is voornamlijk de zang en gitaargebruik wat 2 druppels water lijkt
denk bij de zang eens aan de stem van barman, denk eens aan de gitaarmuren die opgebouwd worden in zoveel nummers van dEUS
articulatie van de zanger is exact hetzelfde als die van barman, imo een typisch stemgebruik
het lijkt er allemaal ontzettend veel op , johan probeerd hetzelfde,
maar waar dEUS werkelijk iets neerzet, blijft johan ver achter imo, veel te karig
het is voornamlijk de zang en gitaargebruik wat 2 druppels water lijkt
denk bij de zang eens aan de stem van barman, denk eens aan de gitaarmuren die opgebouwd worden in zoveel nummers van dEUS
articulatie van de zanger is exact hetzelfde als die van barman, imo een typisch stemgebruik
het lijkt er allemaal ontzettend veel op , johan probeerd hetzelfde,
maar waar dEUS werkelijk iets neerzet, blijft johan ver achter imo, veel te karig
0
geplaatst: 24 juni 2007, 17:46 uur
Ik vermoed niet dat Johan de pretentie heeft hetzelfde te willen bereiken als dEUS of dat ze nu hetzelfde proberen.
Johan bestaat trouwens een jaar langer..... Duidelijk niet opgericht met het idee: "Goh, laten we dEUS na-apen".
Ik vind juist ook de opbouw van de nummers niet vergelijkbaar. Johan is meer een opgepompte versie van crowded house. (niks tegen CH!)
dEUS is verder gewoon uniek. (Ik denk dat we allebei het dáár wel over eens zijn).
Johan bestaat trouwens een jaar langer..... Duidelijk niet opgericht met het idee: "Goh, laten we dEUS na-apen".
Ik vind juist ook de opbouw van de nummers niet vergelijkbaar. Johan is meer een opgepompte versie van crowded house. (niks tegen CH!)
dEUS is verder gewoon uniek. (Ik denk dat we allebei het dáár wel over eens zijn).
0
Joy
geplaatst: 24 juni 2007, 21:12 uur
johan idd langer bezig dan dEUS dEUS al langer bekend bij het grote publiek
na-aperij noem ik het neit, wel zie ik opvallende gelijkenissen
magoed
het gebeurd zo vaak, coldplay met in mijn hoofd de stem van bono ipv martin, vind ik ook een behoorlijke copy van u2, al dan niet bedoeld
dEUs idd uniek
na-aperij noem ik het neit, wel zie ik opvallende gelijkenissen
magoed
het gebeurd zo vaak, coldplay met in mijn hoofd de stem van bono ipv martin, vind ik ook een behoorlijke copy van u2, al dan niet bedoeld
dEUs idd uniek
0
titan (crew)
geplaatst: 24 juni 2007, 21:59 uur
Joy schreef:
ik heb het nog eens grodnig geanalyseerd waarom dit me zo ontzetend aan dEUS doet denken
het is voornamlijk de zang en gitaargebruik wat 2 druppels water lijkt
denk bij de zang eens aan de stem van barman, denk eens aan de gitaarmuren die opgebouwd worden in zoveel nummers van dEUS
articulatie van de zanger is exact hetzelfde als die van barman, imo een typisch stemgebruik
ik heb het nog eens grodnig geanalyseerd waarom dit me zo ontzetend aan dEUS doet denken
het is voornamlijk de zang en gitaargebruik wat 2 druppels water lijkt
denk bij de zang eens aan de stem van barman, denk eens aan de gitaarmuren die opgebouwd worden in zoveel nummers van dEUS
articulatie van de zanger is exact hetzelfde als die van barman, imo een typisch stemgebruik
Tom Barman heeft een zwaardere en donkerdere stem dan Jacco de Greeuw. Tom is meer een praatzinger, terwijl Jacco dat nooit doet. De gitaren klinken bij dEUS een stuk rauwer. dEUS heeft zijn roots in de avant-garde (Captain Beefheart, Tom Waits e.d.), terwijl Johan zijn wortels heeft in de klassieke britpop, powerpop en van die typische indierock van het excelsiorlabel. Veel meer verschillen dan overeenkomsten derhalve.
0
geplaatst: 24 juni 2007, 23:08 uur
Johan was wel het voorprogramma bij dEUS; de eerste keer dat ik dEUS zag. Ze heten toen nog wel anders (Visions Of Johanna).
Conclusie is toch wel dat ze ongeveer in de zelfde periode begonnen, en toen allebei met een eigen geluid probeerden door te breken; dus zeker geen copie van dEUS.
Conclusie is toch wel dat ze ongeveer in de zelfde periode begonnen, en toen allebei met een eigen geluid probeerden door te breken; dus zeker geen copie van dEUS.
0
Klepper
geplaatst: 25 juni 2007, 21:08 uur
Ik heb drie albums van Johan en één van dEUS, heb naar aanleiding van onderstaande discussie eens goed geluisterd en moet zeggen het NIET eens te zijn met de stelling van joy. dEUS lijkt mijns inziens in de verste verte niet op Johan. Uiteraard is dat geen enkel probleem en kan iedereen denken en vinden wat hij of zij wil.
Persoonlijk vind ik zowel dEUS als Johan uitstekende muziek maken waar ik graag naar luister.
Persoonlijk vind ik zowel dEUS als Johan uitstekende muziek maken waar ik graag naar luister.
0
Pieter Paal
geplaatst: 12 oktober 2007, 19:14 uur
Ik ga natuurlijk meer voor de muziek dan de clips, maar bij de singles die van dit album afkomstig zijn horen ook prachtige videoclips die echt het zien waard zijn.
0
geplaatst: 26 oktober 2007, 23:58 uur
Ook in Nederland zijn afgelopen 30 jaar enige tientallen top albums gemaakt
Dit album hoort in dat rijtje ... en misschien wel bij de top drie...
Dit album hoort in dat rijtje ... en misschien wel bij de top drie...
0
geplaatst: 15 februari 2008, 14:31 uur
Onderhoudend album van deze Nederlandse band. Elk nummer heeft wel wat en elk nummer verveelt niet. Een album zonder uitschieters, maar eentje die als geheel sterk staat.
0
Ace
geplaatst: 15 februari 2008, 14:38 uur
Deze plaat is goed, maar voor mij toch een heel stuk minder dan Pergola. Daarentegen ben en blijf ik verliefd op de opener Coming in from the Cold, wat een geweldig popnummer! 3,5*
* denotes required fields.