Bathory - Hammerheart (1990)

Met het hoogste gemiddelde moet ik toegeven dat dit album me echt heel erg tegenvalt. In principe vind ik het geen probleem dat Bathory het hier vol voor sfeervolle epic viking metal gaat, maar met vooral sfeerelementen valt toch wel erg op hoe vals Quorthon zingt en hoe ongeschikt hij is als frontman. Met zijn screams had ik beduidend minder moeite. Nog een nadeel van sfeermuziek is dat de muziek niet pakkend is. Er is geen energie, geen fijne smerigheid, geen hooks... Het heeft bijzonder weinig om het lijf en dan vallen alle zwakke punten van Bathory juist heel erg op. Shores In Flames en One Rode To Asa Bay zijn nog wel goed genoeg voor een krappe voldoende, maar de rest trekt dat gewoon naar beneden. Te weinig vlees aan de botten.

Tussenstand:
1. Under The Sign Of The Black Mark
2. Blood Fire Death
3. The Return
4. Hammerheart
5. Bathory

Moeilijk. Ik heb Hammerheart ooit in mijn bezit gehad, want ik was dol op One Rode To Asa Bay, maar nu we het album zo weer doornemen snap ik weer helemaal waarom ik de cd toch weer heb verkocht. Het is behoorlijk saai. Ja, ik ben dol op epic metal/viking metal en het is duidelijk dat Bathory verantwoordelijk is voor het ontwerpen van dit door mij geliefde genre, maar Quorthon mist hier echt gewoon goeie hooks in de songs om ze aanstekelijk te maken. One Rode To Asa Bay, inclusief raar rijmende lyrics, blijf ik fantastisch vinden, en ook Baptised In Fire And Ice gaat er echt goed in. De rest is niet slecht... het is gewoon een beetje saai. Dit hebben latere acts toch beduidend beter gedaan.

Tussenstand:
1. Blood Fire Death
2. Under The Sign Of The Black Mark
3. Hammerheart
4. The Return......
5. Bathory