Gentle Giant - Octopus (1972)

Octopus was het eerste album dat ik van GG hoorde; ik was meteen helemaal verkocht. De vocaal arrangementen tijdens de opening van The Advent of Panurge waren voldoende om me een fan for life te maken. IJzersterk album dit. Ze rocken hier behoorlijk en zijn duidelijk nog op zoek naar hun sound (en vinden die naar mijn idee pas daadwerkelijk op Power and the Glory), maar de composities komen prima uit de verf. Hoogtepunten zijn toch wel Advent, BitB en het idiote Knots.

Prima plaat om als prog-liefhebber mee te beginnen als je Gentle Giant nog niet kent.

Passages als

"He tries to make her afraid by not being afraid"

en

"Look at my friend"

Geniaal...

Think of Me with Kindness is zo prachtig. Elke keer als die blazers opkomen krijg ik weer kippenvel. Dit vind ik toch wel het beste GG-album denk ik, hoewel ik ze nog niet allemaal even goed ken.

Na het wat vaker geluisterd te hebben vind ik die stem op Paul Stanley (Kiss) lijken

Wat mij betreft enkel hoogtepunten op dit knotsgekke album. De eerste luisterbeurten kwam ik er nog niet echt doorheen. Maar nu merk ik echt wat een briljante composities, lagen en sfeer dit album heeft. Favorieten zijn Think of Me with Kindness en The Advent of Panurge, met een werkelijk schitterende piano en bass.

Mooi album van deze muzikale duizendpoten. Met veel zorg geproduceerd. Ik kan mij voorstellen dat er mensen zijn die zich niet door dit album heen kunnen worstelen. Het zit gecompliceerd in elkaar.

Eén van de apartste platen die ik heb in mijn collectie, wat een band zeg: Gentle Giant.
Als Progressive Rock liefhebber dit plaatje maar eens aangeschaft en er is werkelijk geen noot hetzelfde.
Je likt je vingers echt af met nummers als The Advent Of Panurge, Raconteur Troubadour en het hemelse Knots die samenzang een nieuwe dimensie geeft.
River is het enige minpuntje al moet ik dit album nog een paar keer draaien om tot een echt goed oordeel te komen.
Voorlopig een dikke 4****

Edit: Ben ik Think Of Me With Kindness helemaal vergeten zeg.

Ooit schreef ik dat ELP de enige symphonische rockgroep was, omdat Yes en Genesis nauwelijks klassieke invloeden toelaten, behalve een cover hier en daar. Ik heb me vergist.
Deze plaat barst van de klassieke structuren, vaak gecombineerd met jazz-ritmes. Zoals Georgi Starostin op zijn website schreef: hierbij vergeleken klinkt Yes als The Monkees.
Wat Gentle Giant positief onderscheidt van ELP, Yes en Genesis is het vermogen om een ongeëvenaard aantal ideeën en thema's in een compositie van maximaal 6 minuten te stoppen. Popmuziek is in essentie gebaseerd op herhaling, die als het goed gaat enigszins hypnotiserend werkt. Niet deze LP, ik vraag me dus serieus af of dit nog wel rockmuziek is.
Prog- en Symforock wordt, net als hardrock en metal trouwens, die genres verschillen echt niet zoveel, vaak beoordeeld op virtuositeit van de individuele bandleden. Dan krijg je dus discussies als: Emerson, Wakeman of toch Lord? Daar houdt Gentle Giant zich dus volledig buiten. Nergens is er ook maar een spoortje van egotripperij, die bands als ELP, Yes, Deep Purple en Led Zeppelin laten balanceren op het randje van ergerlijk en fascinerend. Elke noot en dus elk bandlid staat volledig in dienst van de compositie. Ik kan begrijpen waarom sommigen River niet zo kunnen waarderen: de enige compositie met een gitaarsolo van 1½ minuut, inclusief wah-wah en overdub. De meeste solo's mogen die naam niet hebben, want ze duren net 10 seconden. De instrumenten wisselen elkaar net zo snel af als of nog sneller dan in een 19e eeuwse symfonie. Het enige wat ik mis, om het verband compleet te maken, is een fuga. Dat zou wat zijn.
Wat Gentle Giant althans op dit album negatief onderscheidt is de hoge graad aan intellectualisme. Voor wie de esthetiek van Stravinsky en Hindemith aanhangt is dat natuurlijk geen enkel bezwaar. Het mijne is - net als met die twee klassieke componisten - is het gebrek aan emotionaliteit. Liefhebber van pathetisch spul als Tsjajkovsky en Sjostakovitsj als ik ben trek ik daar minstens een halve ster voor af.

Ik moet hoognodig mijn collectie klassiek weer afdraaien om na te gaan waar GG de inspiratie voor Knots vandaan heeft. Die xylofoon, zoiets heb ik eerder gehoord. Dat opzettelijke vioolgekras ook (ik vind het mooi). Die xylofoon komt in ieder geval niet van Chatsaturjan's beroemde Sabeldans. Begrijp me goed, ik beschuldig GG beslist niet van jatwerk. Ze herinterpreteren oude ideeën, wat Tsjajkovsky bv deed met zijn beroemde Suite Mozartiana en Variaties op een Rococothema.

Als deze plaat herhaalde luisterbeurten (minstens 4x) overleeft doe ik er nog een halve ster bij. Knots heb ik nu drie keer gehoord, dat haalt het wel.

Amen.

Volgens

http://en.wikipedia.org/wiki/Gentle_Giant

bevat On Reflection een fuga. Dat nummer heb ik al een paar keer de hemel in zien prijzen, dus ik moet achter Free Hand aan.

Gentle Giant

toch wel beruchte meesters muziekbespelers. Ieder groepslid wisselde wel eens van totaal ander instrument tijdens live optredens.

Hun bekenste en hun beste. Knots is en blijft na al die jaren steen goed. Een minpunt is de hoes. deze van three friends is toch veel leuker dan dit half mongolisch octopusgeval.

Eerder geplaatst, maar nog niet opgemerkt en dat is zonde:

Een deel van dit briljante gezelschap gaat weer op tournee; voorlopig (?) onder de naam van deze LP(CD).

Zie: threefriends.net

Hopelijk wordt Europa en daarmee Nederland ook aangedaan. De eerste geluiden, beelden en berichten zijn hoopgevend. Er liggen zelfs plannen om nieuwe nummers te gaan schrijven.

Deze muzikanten zijn niets minder dan briljant. Wat een complexiteit zeg! De zang is niet altijd even mooi, maar dat went op zich wel.

Wat vooral opvalt is dat de onderlinge balans tussen de leden goed in evenwicht is. Bij bijv. Emerson, Lake & Palmer overstemt Emerson (gelukkig) altijd Lake en Palmer.

Geweldig, vooral Knots en Think of Me with Kindness! Lekker geflipte muziek (elke seconde ongeveer een andere maatsoort). Ik wou dat ik zo snel 5/4, 4/4, 3/4, 7/4, 11/4 etc. etc. etc. kon afwisselen zonder erbij te tellen!

een (Knots)gek album, vol met ingewikkelde foefjes en maatwisselingen. beetje vreemd, maar wel lekker

Think of Me with Kindness is pure schoonheid. Heb deze online besteld bij de free record shop, maar hij wordt maar vertraagd en vertraagd .

Ik heb dit album nu al bij de derde webwinkel besteld en ook hier wordt de bestelling weer vertraagd . Iemand enig idee waar ik dit album (met de hoes die op deze site staat) kan kopen?

Ik heb hem op elpee.... Dit soort dingen wil ik nooit op cd... Geen idee waar je deze moet bestellen...

Hopelijk de SWIRL editie

Vertigo.... Ja, ik heb er wel meer van dat label...

Volgens mij heb ik de octopus die in een pot zit...
Sound Station - soundstation.dk
die dus

Ik vind de hoes die hier op de site staat zo ontzettend veel mooier .

De hoes van de octopus in de pot, is wel helemaal gevormd... Dus geen vierkant...

De hoes, die hier staat is van Roger Dean, toentertijd onovertroffen... Hij maakte hoezen voor Yes, Greenslade en Uriah Heep (en nog veel meer)...

Ik heb het al eerder gezegd, dit is een lelijke hoes ....

Afschuwelijk zelfs.

Ik heb deze hoes op cd, de pot hoes op vinyl, die vind ik idd ook mooier.....

Stelletje cultuurbarbaren hier , deze hoes is juist prachtig en die octopus in de pot juist niet! Waarom vinden jullie deze hoes dan zo lelijk?

Ik heb geen probleem met beide hoezen... Gentle Giant heeft altijd leuke hoezen gehad, nu ik erover nadenk...Zelfs the Missing Piece en Civilian hebben hun charme...

Ik ben overigens ooit in een ver verleden echt een Roger Dean-liefhebber geweest en spaarde elpees met zijn tekeningen... Zodoende ontdek je nog eens wat obscure symfo

Roger Dean heeft, zie ik net, inderdaad een aantal mooie hoezen gemaakt. Deze hoes past daar trouwens niet heel erg bij , de meeste van zijn tekeningen hebben een compleet andere stijl.

Er zitten wel wat soortgelijke kunstwerken tussen hoor: Roger Dean :: Paintings - rogerdean.com

Ik heb geen verstand van materialen en technieken, maar zijn jaren 80 en 90 werk verschitl enorm met zijn jaren 70 werk, welke ik toch prefereer... Je moet Yes-Close to the Edge eens goed bekijken... Zeer trippy....

Ik heb dat altijd al een zeer aardige hoes gevonden, ik denk dat ik ook maar eens wat ga bekijken van Roger Dean. Van wat ik tot nu toe gezien heb bevalt het wel.

Op het gevaar af, dat deze discussie verwijderd wordt, hier wat ideetjes:

Uriah Heep
- Magician's Birthday
- Demons and Wizards

Yes
- Fragile
- Close to the Edge
- Topographic Oceans
etc. etc.

Asia
- Asia
- Alpha
- Astra

Greenslade
- Bedside Manners Are Extra

Budgie
-Squawk

Ramases
- Space Hymns

John Lodge
- Natural Avenue (een van mijn favorieten)

Het is allemaal nogal spacey, daarom houd ik er wel van
Enjoy!!!