Gentle Giant - Octopus (1972)
mijn stem
152 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Vertigo
-
The Advent of Panurge (4:45)
-
Raconteur, Troubadour (4:03)
-
A Cry for Everyone (4:06)
-
Knots (4:11)
-
The Boys in the Band (4:34)
-
Dog's Life (3:13)
-
Think of Me with Kindness (3:31)
-
River (5:52)
-
Excerpts from Octopus [Live 1976] * (15:41)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
34:15
(49:56)
2
geplaatst: 2 juni 2022, 21:53 uur
"The laugh that love could not forgive
Is gone and tells no call to live
And we who look in beauty's love
Must now through all think back on before
The tears that first I cried, no more
Your love has come and gone, no more
And we who look in beauty's love
Must now through all think back on before"
Het voordeel van de platen van Gentle Giant is dat ze een korte speelduur hebben. Dit hangt natuurlijk af van wat je als een 'lange' of 'korte' speelduur ervaart (toch Mssr Renard?
). Desalniettemin zorgt het ervoor dat je platen die niet heel lang duren vaak achter elkaar aan kan spelen, iets waar de complexe muziek van Gentle Giant zich bij uitstek voor leent, want het verveelt nooit. Daarnaast kende ik Octopus al, dus na mijn geheugen even opgefrist te hebben durf ik het wel aan mijn gedachten over deze plaat te verwoorden.
Het is lastig om uit te drukken waarom ik moeite heb met dit album. Deze schijf bevat namelijk materiaal dat tot het beste uit de discografie van de band gerekend kan worden, met songs als The Advent of Panurge, Knots, The Boys in the Band en Think of Me with Kindness (!). Het probleem is echter dat ik het gevoel heb dat de muziek hier té complex wordt, dat er een abstractieniveau wordt bereikt waar ik (nog) niet bij kan.
Misterfool, een user die zichzelf heeft uitgeschreven, verwoord het in zijn bijdrage hierboven op een zeer treffende manier. Ik citeer:
"Kort gezegd dit is de ultieme cerebrale muziek. Emotioneel gezien wordt ik niet geraakt en echt heel sfeervol is het niet. Hiervoor trek ik een punt af. Daarentegen kan ik echt genieten van hoe sterk deze muziek in elkaar zit. Compositiegewijs benaderd het echt perfectie."
Vandaar dat ook ik op 4* sterren blijf steken, want zoals gezegd: enkele van de mooiste momenten (zover ik heb geluisterd) staan op Octopus, en ook deze schijf is net zo consistent als Three Friends. De plaat ligt me gewoon niet zo vrees ik, om bovenstaande, door Misterfool verwoordde, reden. Dat zeg ik echter wel met enige (lees: heel veel) voorzichtigheid, want bij een plaat van Gentle Giant weet je het nooit. Als 'ie eenmaal beklijft, laat 'ie je ook niet meer los. Octopus is dus zeker een plaat die nog vaak mijn oorschelpen zal gaan binnendringen, want ik moet en zal hem snappen...
Stand:
1. Three Friends - 4,5*
2. Acquiring the Taste - 4,5*
3. Gentle Giant - 4,5*
4. Octopus - 4,0*
Is gone and tells no call to live
And we who look in beauty's love
Must now through all think back on before
The tears that first I cried, no more
Your love has come and gone, no more
And we who look in beauty's love
Must now through all think back on before"
Het voordeel van de platen van Gentle Giant is dat ze een korte speelduur hebben. Dit hangt natuurlijk af van wat je als een 'lange' of 'korte' speelduur ervaart (toch Mssr Renard?
). Desalniettemin zorgt het ervoor dat je platen die niet heel lang duren vaak achter elkaar aan kan spelen, iets waar de complexe muziek van Gentle Giant zich bij uitstek voor leent, want het verveelt nooit. Daarnaast kende ik Octopus al, dus na mijn geheugen even opgefrist te hebben durf ik het wel aan mijn gedachten over deze plaat te verwoorden.Het is lastig om uit te drukken waarom ik moeite heb met dit album. Deze schijf bevat namelijk materiaal dat tot het beste uit de discografie van de band gerekend kan worden, met songs als The Advent of Panurge, Knots, The Boys in the Band en Think of Me with Kindness (!). Het probleem is echter dat ik het gevoel heb dat de muziek hier té complex wordt, dat er een abstractieniveau wordt bereikt waar ik (nog) niet bij kan.
Misterfool, een user die zichzelf heeft uitgeschreven, verwoord het in zijn bijdrage hierboven op een zeer treffende manier. Ik citeer:
"Kort gezegd dit is de ultieme cerebrale muziek. Emotioneel gezien wordt ik niet geraakt en echt heel sfeervol is het niet. Hiervoor trek ik een punt af. Daarentegen kan ik echt genieten van hoe sterk deze muziek in elkaar zit. Compositiegewijs benaderd het echt perfectie."
Vandaar dat ook ik op 4* sterren blijf steken, want zoals gezegd: enkele van de mooiste momenten (zover ik heb geluisterd) staan op Octopus, en ook deze schijf is net zo consistent als Three Friends. De plaat ligt me gewoon niet zo vrees ik, om bovenstaande, door Misterfool verwoordde, reden. Dat zeg ik echter wel met enige (lees: heel veel) voorzichtigheid, want bij een plaat van Gentle Giant weet je het nooit. Als 'ie eenmaal beklijft, laat 'ie je ook niet meer los. Octopus is dus zeker een plaat die nog vaak mijn oorschelpen zal gaan binnendringen, want ik moet en zal hem snappen...
Stand:
1. Three Friends - 4,5*
2. Acquiring the Taste - 4,5*
3. Gentle Giant - 4,5*
4. Octopus - 4,0*
* denotes required fields.