Frank Zappa - Studio Tan (1978)

als zappa fan , moet ik deze plaat echter afkraken tot op het bot zoals ze zeggen , maar jaren later heb ik dan ook gelezen dat deze plaat maar een contractuele verplichting was en frank er verder niets meer mee wilde te maken hebben , zappa onwaardige plaat

Heb ik iets andere mening over. Het verhaal rond het zwijntje Greggery Peccary is alleszins grappig, banaal en voorzien van aardig afwisselende muzikale themaatjes, rijk gearrangeerd. Wél is het geheel niet continu boeiend, pieken en enkele dalletjes.
De andere tracks zijn zeer wel acceptabel. Blijft staan: plaat zonder bemoeienis van Zappa, maar wél met vele flarden Zappa-kwaliteit.

je ziet dat - contractuele verplichting nakomen- ook terug in de hoes

zappa's hoezen zijn normaal een en al creativiteit, dit steld wat dat betrefd niks voor

enige fatsoenlijke nummer in mijn ogen:

RDNZL

joy

RDNL is idd het enige goede nummer. De hoes is echter het meest opvallend aan deze mindere Zappa.

Ook ik heb deze plaat nooit zo kunnen waarderen, behalve RDNZL. Maar die hoor ik dan weer liever op You Can`t Do That On Stage 2. Zijn ze op dreef en past het in het geheel.

RDNZL het enige goeie nummer? Kom op nou, zeg! Buiten het feit om dat zowat alles in dezelfde versie op Läther staat vind ik toch wel een klein meesterwerkje kwa muziek.

Heb 'm gister nog eens in m'n auto beluisterd en ik vind de waardering gewoon schandalig laag. Verplaats jezelf eens naar 1978, Läther is niet uitgekomen, dus wat je hebt is dit, en dan kom je gewoon tot de conclusie dat dit een meesterlijk album is, voor Zappa-maatstaven en zeker voor die tijd! Wat hier op muzikaal gebied gebeurt flikken maar weinig anderen. Buiten dat feit om verschilt de versie van Greggery Peccary ook iets van de Läther-versie, dus is deze cd ook redelijk essentieel voor de Zappa-fan.

5.

zappa fan of niet, enige realisme mag je wel laten blijken, dit album is geen 5 waard, dit album is het begrip zappaplaat niet waard

er is ook geen drol gestoken in fatsoenlijk artwork, iets waar zappa normala gesproken erg gedetaileerd in te werk gaat,m iedere hoes is een kunstobject

met deze plaat was het niet meer dan een contractuele verplichting nakomen en zappa had er dan ook geen zin er veel energie te steken , heeft ie ook niet gedaan

zie en hoor je er aan af

alleen al om dat feit is het plaatje geen 5 waard

Of er energie in de samenstelling of het ontwerp gestoken is doet voor mij niets af aan de schitterende composities die hierop te vinden zijn. Ik geef het album de waardering die ik volgens mijn eigen gevoel, zoals ik de plaat hoor, moet geven, en bij mij is dat gewoon een 5.
Simple as 1,2,3, lijkt me.

2,65 als gemiddelde is toch echt buitengewoon belachelijk...

Studio Tan, een vijf van mij. The Adventuresof ...loopt werkelijk als een trein. Prachtig. Wat mij betreft een hoogtepunt in mijn zappa lijstje. De uitvoering van Ensemble Modern (2002) mag er overigens ook zijn.

Ik heb dit album niet, maar als de Greggery Peccary uitvoering hier vrijwel hetzelfde is als op Lather, dan verdiept deze plaat zeker een veel hogere behoordeling. Dat stuk is gewoon geniaal, alle wendingen, mooie stukken muziek, en haarscherp opgenomen. Een van die nummers die laat zien dat Zappa een componist van klasse was.

dan wordt het tijd dat je Wazoo eens aanschaft

Ik heb wazoo, top plaat .

ik lul wel maar ik ken Greggery Peccary eigenlijk maar half

Gewoon een paar keer helemaal doorheen(bijten) . Op een gegeven moment wordt de structuur duidelijker, en blijkt het vol allemaal mooie stukken te zitten. Vooral de Lather versie (op Wazoo vind ik 'm meer rechtlijnig, niets mis mee overigens).

er is zoveel mooi zappa spul, komt vanzelf aan de beurt

hehe, ja, als ik nu naar m'n bescheiden stapel albums kijk, is er nog heel erg veel om te luisteren, en met het huidige tempo van nieuwe albums die uit de vault komen

Greggery Peccary is nooit mijn ding geweest. Geef mij maar Billy The Mountain. Ook Revised Music... heeft me tot op heden nooit weten te pakken.

Echter, Lemme Take You To The Beach is een briljante adhd-top 40-pastiche en RDNZL is ronduit briljant, al moet ik toegeven dat ik dat pas inzag toen ik de versie van het Ensemble Ambrosius hoorde. Die is toch wat subtieler gearrangeerd. In Zappa's eigen versie vind ik de synthesizers echt storend dominant.

Al met al een onafgewerkt product. Daarom precies in het midden: 2,5.

zo slecht is dit eigenlijk niet. sterker nog ik vind hem mooi. sterke muziek met als hoogtepunt RDNZL. voor zappa maatstafen toegankelijke muziek. ondanks het spuuglelijke cover art geweldig

**** sterren lijkt me duidelijk

Dankzij de instrumentale Greggery Peccary op de live-cd "Wazoo" begin ik de hier gepresenteerde versie ook wat meer te waarderen.

Ik heb Lather in mijn bezit en dus ook de nummers van dit album. Ik snap niet waarom iedereen dit zo slecht vind, vooral The Adventures Of Greggery Peccary vind ik grandioos, en ook RDNZL blijft natuurlijk een Zappa hoogtepunt. de andere 2 nummers zijn ook nog wel ok. gewoon een acceptabele tot goede Zappa plaat vind ik dit. het artwork is wel een tegenvaller, maar dat is dan ook het enigste, want de muziek hierop maakt dat meer dan goed voor mij.

Greggery Peccary is inderdaad de "admission price" al waard.

Ondanks dat deze plaat door Läther grotendeels overbodig is geworden, blijft dit een prachtige verzameling muziek. Dit het een contractuele verplichting was doet daar helemaal niets aan af. Greggery Peccary is briljant (al is de verhaallijn wel wat matig, de muziek is meesterlijk) en de andere drie nummers zijn meesterwerkjes.

de muziek is geen contractuele verplichting

alleen de uitgave in deze samenstelling en in deze hoes

De muziek is fantastisch maar inderdaad sinds Lather min of meer overbodig.

Ik vind de laatste 3 nummers in deze samenstelling onverwoestbaar.

De laatste 4 nummers zeker.

Wel een beetje een late reactie op dit bericht, en weet niet of jij er nu nog steeds achterstaat, maar vind het wel een ietwat gestoorde reactie met dito uitgebrachte stem. Hier staat vooral RDNZL op een topnummers en top 10 werk van all time favorites voor mij. Ook The Adventures Of Greggery Peccary is een fantastich nummer.

Greg Pec zou overal geplaatst kunnen worden omdat het een lp-kant beslaat.
Eerlijk gezegd vind ik de andere drie nummers sterker.