John Coltrane - Sun Ship (1971)

Het laatste album van het klassieke John Coltrane Quartet. Hierna ging Coltrane experimenteren met het toevoegen van extra musici, o.a Pharaoh Sanders en Rashied Ali.
Uiteraard hadden zij al eerder geëxperimenteerd met uitbreiding van het quartet maar met dit verschil dat deze toevoeging van extra musici nu een permanent karakter zou krijgen. Al snel hierna vonden Tyner en Jones het welletjes en zijn opgestapt.
Het einde van misschien wel het meest baanbrekende quartet, uiteraard samen met het Ornette Coleman Quartet, die de jazz ooit heeft gekend. Zij hebben, als collectief, daadwerklijk muziekgeschiedenis gechreven en jazz opnieuw gedefinieerd. Sun Ship is denkelijk een meesterwerk van dit quartet dat weinig populariteit geniet. ‘De competitie’ die dit album dan ook moet aangaan met o.a.; A Love Supreme, Ascension en wat mij betreft natuurlijk ook First meditations is natuurlijk niet gering. Desondanks hoort dit album, wat mij betreft, toch in dit rijtje thuis.

Na A Love Supreme Coltranes beste plaat! Iedere keer ik hem weer hoor krijgen ik rillingen, dan valt alles weg en is er enkel nog de muziek. Het is ook zo'n heerlijk warme plaat, meestal zijn free-jazzachtige platen een beetje schel en koud (met natuurlijk enkele uitzonderingen, ik hou namelijk wel erg veel van free-jazz).

Bij 'Spirit' Unity' van Ayler staat er geschreven dat het bij Ayler "dieper" zou zitten dan bij Coltrane. Deze cd bewijst dan toch wel dat ze zéker evenwaardig en even diep spelen.
Het is nergens over, iedere seconde is er boenk op. Het is dan ook doodjammer dat dit trio hierna uit mekaar is gegaan, want de perfectie is niet verbeterbaar!

Een aanrader voor iedereen die wel eens wat free-jazz wil proberen, want het is relatief gezien een tamelijk toegankelijke plaat in het genre.

Net als ze op gang komen op Sun Ship volgt de ballad Dearly beloved one. Eindelijke in extase op Amen, volgt het rustiger Attaining. Erg jammer. Wel extreem mooie solo's .

Weet er toevallig iemand of die remaster van cuscuna beter is dan het origineel?? Er zit namelijk een dikke kras (ze hapert dus...) in m'n cd en ik twijfel over welke versie ik ze zou vervangen.

Alvast bedankt voor uw antwoord!

Vandaag deze op vinyl binnen gekregen.

Straks als de zon onder is begeef ik me op Sun Ship.

Intense muziek. Het wordt broeierig heet op weg naar de zon.

Ik heb hier weinig woorden bij maar des te meer waardering.

Ahh, ik ben dol op Jimmy Garisson's bass-solo's , dearly beloved is ook een prachtig nummer btw!

Bij Trane kun je het merendeel van zijn albums al bij voorbaat 4,5 of 5 sterren geven, ben wijze van spreken. Ik begin maar - niet bij voorbaat - 'voorzichtig aan' bij 4,5* met een grote kans op de 5* in de nabije toekomst .

Ben niet echt bekend met het jazzgenre en met het werk van Coltrane(ben notabene iets van Coltrane gaan opzoeken nadat ik zijn naam hoorde noemen in een nummer van Gil Scott-Heron), maar dit is geniaal materiaal. 4*

super pompompom!
Leuk dat je dit al kan smaken, het is namelijk niet meteen de meest instapklare jazz-plaat die er is.

Hoe zit dat nou precies? Was Coltrane de 2pac van de late 60's en 70's? Dit album stamt uit 1971 en de man overleed in 67. Heeft het materiaal zolang op de plank gelegen?

ja, opgenomen in '65 en pas later uitgebracht.
is niet zo vreemd trouwens bij jazz albums.

Ben wel wat gewend wat betreft niet alledaagse muziek

Ik ben de laatste tijd helemaal kapot van Ascension en Meditations. Is dit daarmee (enigszins) te vergelijken?

ja best wel. Maar Ascension en Meditations zijn nog een heel stuk ontoegankelijker (maar ook super natuurlijk!). Ik denk wel dat deze ook goed zult vinden

Klinkt interessant. Maar er stond al zoveel op het lijstje...
Sowieso ben ik nog nooit door Coltrane teleugesteld.

Het belangrijkste verschil is denk ik dat de bezetting van deze plaat verschilt met die van Ascension en Meditations, dit is alleen het Coltrane Quartet(in die zin dus eerder te vergelijken met First meditations en A love supreme). Het innige, creatieve samenspel en intense solo's zijn ook hier aanwezig, lees de comments maar eens(niet teveel waarde hechten aan mijn vorige post).

Nou geen woord teveel gezegd. Wat een prachtstukken weer. Ik was me juist wat breder aan het oriënteren in de jazzwereld. Maar ondertussen begint alles zich weer te verengen tot Coltrane, Coltrane en nog eens Coltrane. De ene na de andere nieuwe ontdekking gedaan de laatste weken. En nu weer Sun Ship. Zinderend, betoverend, intens. Prachtig.

Ik kom bij mijn uitstapjes in de jazz ook altijd al snel terug bij deze man. De helft van mijn erg bescheiden jazz-collectie is Coltrane. Ooit aangenaam verrast begonnen met Miles Davis, maar het was pas met John Coltrane dat ik van mijn sokken geblazen werd.

Dit album is voor mij een goede mix tussen intens en toegankelijk.

Het is inderdaad redelijk toegankelijk met toch genoeg van die te gekke overgemoduleerde noten. Het rockt gewoon. En wat was die Elvin Jones een beest van een drummer.

Ook vind ik het verbazingwekkend hoe de muziek met dit redelijk beperkte instrumentarium toch bombastisch kan klinken. Het zwierige pianospel in Dearly Beloved bijvoorbeeld maakt het geluid heel vol. Het effect is een beetje vergelijkbaar met Psalm van Love Supreme.

Er schijnt zelfs nog heel veel materiaal te liggen dat nooit is uitgebracht. Ondermeer in de collectie van Alice Coltrane en sinds zij is overleden is dat in handen van Ravi Coltrane. Studio opnames dat ook nog, dus geen slechte bootlegs.

Er schijnt overigens ook nog een opname te zijn met Albert Ayler op een prive tape. Dat zou ik wel eens willen horen.

Die opbouw van Ascent... Eerst dik 5 minuten alleen de bas, dan begint Elvin even losjes wat met z'n stokken te tikken en dan gaat het looooos. Ach, laat ook maar, ik moet gewoon bijna huilen, zo mooi.

De enige plaat van Coltrane waarvoor 1*-en zijn uitgedeeld. Raar.

Deze ken ik zelf (nog) niet, maar het verhaal erachter intigreert mij. Een Coltrane met een sopraan op de hoes terwijl hij alleen tenor speelt op de plaat. De laatste opnamen met zijn klassieke kwartet, de enige plast zonder Rudy van Gelder. 5 losse songs in plaats van suites. Allemaal nét even anders, en dat intigreert mij.

Och die 1 van de Hustler hoef je niet serieus te nemen. Die luistert namelijk niet naar de plaat maar vindt freejazz gewoon heel stom.

Het is dat ik vandaag platen draai en niet stream, dus kan ik deze vandaag niet opzetten en eventueel 'beoordelen' (een echte beoordeling volgt pas na jaren natuurlijk). Deze zal ik dan de komende tijd wel een paar keer tot mij laten komen. Uiteindelijk als ik deze (eventueel) op lp heb kan ik het vaker draaien en beter beoordelen (wat ik nu met Dolphy heel erg heb).

Ik vind Bee Gees heel stom, en heb daar geen enkele stem uitgedeeld, omdat ik echt daadwerkelijk nog nooit een volledige plaat heb gehoord. Maar dat is de eeuwige discussie hier vaak. Wel jammer dat daardoor Sun Ship geen eerlijke eindscore heeft.

Deze is inderdaad wel echt een aanrader, Michiel. Misschien voor mij wel de beste studio-lp van Coltrane (al is de concurrentie best groot).

Deze valt qua prijs nog best mee, om in huis te halen: John Coltrane - Sun Ship (Vinyl Records) For Sale at Discogs Marketplace

Zonder de 1*-en heeft het album een gemiddelde van 4,05*. Kopen dus.

Scherp gezien, Coltrane met een sopraan... Er was op een gegeven moment waarschijnlijk niet zoveel foto materiaal meer van Coltrane voorhanden om een nieuwe, passende hoesfoto te kunnen maken.

Eens met Kronos. Deze is f$%(&)#@ essentail Coltrane!!

Hier ben ik dan met mijn voorlopig cijfer: 4,5*

Had ik al eens gezegd dat de Coltrane/Tyner/Garrison/Jones- lineup mijn favoriete 'band' is?

Een erg intense plaat en magistraal gedrumd.