The Grand Wazoo is een grotendeels instrumentaal album met hier en daar een klein fragment zang. Dit album bevalt me wel met zijn blazerssectie en gitaarsolo’s. Vanaf het begin hoor ik in het titelnummer uitmuntende jazzy muziek met een lekker tempo. Ik mis totaal geen zang.
For Calvin (And His Next Two Hitch-Hikers) bevat enkele strofen zang maar laat verder alle ruimte aan de heren muzikanten. Het nummer heeft toch een rare ondertoon. Ik hoor het minder graag, zal wel binnen een paar maanden of jaren wel veranderen. Cletus Awreetus-Awrightus heeft voor mij smakelijk pianowerk. Eat That Question is mijn speciaal geval op dit album, free jazz met een prachtige gitaarsolo. Mooi trompetspel op de afsluiter.
Bij Hot Rats heb ik een eulogie afgestoken over Frank Zappa als gitarist, nu doe ik een klein woordje voor drummer Aynsley Dunbar. Ik wist dat hij heeft samengewerkt met Michael Schenker en met David Coverdale (van Whitesnake), over zijn uitvoerig werk voor Frank Zappa wist ik tot voor kort niets. Hij heeft aardig wat albums ingespeeld voor hem en zijn drumwerk is hierop heerlijk vloeiend en gloeiend. Schitterende drummer.
Opnieuw een uitstekend album met rijke sfeervolle muziek, ideaal om rustig wakker te worden op een zondagochtend na een avondje uit met te veel (hoewel…) Belgische streekbieren. Het moet niet altijd Metal zijn… Opnieuw een vier.