Ik wil ook een kleine duit in het zakje doen voor wat betreft afsluiter Gifts for the Earth. Enkele reacties hier suggereren dat deze track niet de afsluiter is die deze plaat verdient en dat het een beetje voelt als mosterd na de maaltijd is, aangezien het album een beetje voortkabbelt naar haar einde toe.
Ik ervaar dat anders. Na 40 minuten brute Deafheaven (de band is bijna een genre op zich...) te hebben gehoord vind ik het een heel slimme zet om het album op zo'n manier te eindigen. Het geeft de kans de rest van de plaat rustig te verwerken en even tot rust te komen. Noem het een anticlimax, afsluiteronwaardig, niet een passende finale of wat dan ook; ik ben meer dan blij met de manier waarop de mannen van Deafheaven dit hebben aangepakt. Het is daarnaast ook eens wat anders dan de andere albumafsluiters van de band.
Overigens ben ik het wel eens met enkele hierboven staande evaluaties over dit album in het algemeen. Tegenover monumenten als Sunbather en Ordinary Corrupt Human Love valt dit New Bermuda toch een beetje in het niet. Compositioneel niet zó sterk, overdonderend en energiek als eerstgenoemde twee albums. Dat is echter helemaal geen schande, want New Bermuda is een uitermate genietbaar album met behoorlijk wat sterke momenten en geen (diepe) dalen. Dus resumé: niet het niveau van de voorganger en de opvolger, maar desalniettemin een meer dan ruime voldoende met veel doorgroeikans om het label 'uitstekend' opgeplakt te krijgen. Deafheaven begint bij mij toch wel uit te groeien tot een favoriet bandje...
4*