Patty Griffin - Servant of Love (2015)

Heb de naam Patty Griffin wel eens voorbij zien komen, op de site en elders, maar dacht altijd dat het simpelweg regenachtige countryfolk a la Sera Cahoone (?) was met een vleugje Emmylou....

Dit album is dat in ieder geval totaal niet. Intiem openen met een pianoballad en trompetten die je eerder zou verwachten bij old-time jazz en Nina Simone. Dan vind ik persoonlijk opvolger Gunpowder een stuk leuker, maar ik moet toegeven dat die opener ook emotioneel en intens is.

Het middenstuk, ongeveer beginnende met 250,000 Miles en eindigend met Rider of Days geeft me echt zo'n rauw, maar toch intiem folk gevoel en het is denk ik mijn favoriete gedeelte van het album. There Isn't One Way heeft dan weer meer die Southern Soul feel en is ook een favorietje van me.

Dat gezegd hebbende is er maar 1 track op het album dat me minder aanspreekt en dat is Snake Charmer: instrumentaal is het nog best leuk en uptempo, maar vocaal klinkt het ergens tussen kinderlijk en sexy, wat voor haar stem niet zo goed werkt, vind ik dan.

Zo is het vooral een album vol emotie, rauwe instrumentale klanken en veelzijdigheid. Het resultaat is vrij donker. Ik heb geen idee hoe dit vergelijkt met de rest van Patty's albums, maar ben opzich wel benieuwd naar meer. Tips?

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Patty Griffin - Servant Of Love - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het is volgend jaar al weer 20 jaar geleden dat Patty Griffin haar debuut uitbracht. Sindsdien heeft ze volgens Allmusic.com alleen maar viersterrenplaten uitgebracht.

Dat vind ik eerder een voorzichtige inschatting dan overdreven, want in mijn optiek zitten er toch een paar tussen die net wat meer verdienen.

Desondanks is de muziek van Patty Griffin lang niet bij alle liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek bekend. Waar dat aan ligt weet ik niet, al zal het feit dat een plaat van Patty Griffin je niet in de koude kleren gaat zitten vast meespelen.

Ook Servant Of Love is weer een buitengewoon intense plaat met voornamelijk ingetogen songs die je vastgrijpen en niet zomaar los laten.

Patty Griffin heeft haar nieuwe plaat voorzien van een donker en wat broeierig geluid dat je meeneemt naar het Zuiden van de Verenigde Staten. Het is een veelzijdig geluid waarin volop ruimte is voor invloeden uit de folk, maar waarin ook invloeden uit de country, bluegrass, jazz en psychedelica met enige regelmaat opduiken.

Servant Of Love is een plaat over de zonnige en de minder zonnige kanten van de liefde en daar kan Patty Griffin over meepraten. Het levert een serie intense, vaak indringende en lang niet altijd makkelijk te doorgronden songs op, die zowel in muzikaal als in vocaal opzicht indruk maken. Over de stem van Patty Griffin zijn de meningen verdeeld, maar persoonlijk vind ik het een van de meest aansprekende en een van de meest veelzijdige stemmen in het genre.

De combinatie van een donkere en broeierige instrumentatie, de emotievolle vocalen van Patty Griffin en songs van een niveau waarvan de meeste singer-songwriter alleen maar kunnen dromen, leverde sinds 1996 al geregeld prachtplaten op en ook Servant Of Love is er weer een.

Leg hem zeker niet te snel opzij, want het is er ook nog eens een die veel mooier wordt wanneer je hem wat vaker hebt gehoord. Erwin Zijleman