Elvis Presley with The Royal Philharmonic Orchestra - If I Can Dream (2015)
mijn stem
22 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: RCA
-
Burning Love (3:30)
-
It's Now or Never (3:16)
-
Love Me Tender (3:25)
-
Fever (4:24)
met Michael Bublé
-
Bridge Over Troubled Water (4:37)
-
And the Grass Won't Pay No Mind (3:41)
-
You've Lost That Loving Feeling (3:58)
-
There's Always Me (2:20)
-
Can't Help Falling in Love (3:19)
-
In the Ghetto (3:11)
-
How Great Thou Art (3:07)
-
Steamroller Blues (3:09)
-
An American Trilogy (4:33)
-
If I Can Dream (3:12)
0
geplaatst: 28 december 2015, 08:41 uur
Als je dit album "oppervlakkig" luistert is het gewoon een sterke plaat van Elvis. Hij is goed bij stem en het orkest behandeld de nummers met respect. So far so good dus, maar als je weet dat dit dus oude opnames van Elvis zijn stem zijn met nieuw gearrangeerde en gespeelde muziek er onder en je gaat wat beter luisteren hoor je dat dus.
Het plak en knip werk is vakkundig uitgevoerd, maar kan niet overal de schijn doen ophouden dat de nummers een geheel zijn.
De kleine "schoonheids" foutjes in de montage vallen pas op als je er op gaat letten, maar als je ze eenmaal hebt gehoord hoor je ze altijd weer als je het album opzet en dan wekt het een soort van irritatie op.
Het duet met Michael Bublé had voor mij helemaal niet gehoeven.
Ik zie dit album dan ook maar als "leuke" aanvulling op Elvis zijn discografie maar meer ook niet.
Ik sluit mij dan ook aan bij een aantal van de vorige sprekers dat ook ik liever de originele opnames op zet en dat deze vulling in de kast is.
Nogmaals; het is geen slecht album en een gemiste kans is het ook niet echt (op het duet met Bublé na dan), maar een aanvulling op zijn oeuvre is het ook niet. Leuk en aardig om zo nu en dan eens op te zetten en dan moet je er vooral niet te aandachtig naar luisteren.
3.5*
Het plak en knip werk is vakkundig uitgevoerd, maar kan niet overal de schijn doen ophouden dat de nummers een geheel zijn.
De kleine "schoonheids" foutjes in de montage vallen pas op als je er op gaat letten, maar als je ze eenmaal hebt gehoord hoor je ze altijd weer als je het album opzet en dan wekt het een soort van irritatie op.
Het duet met Michael Bublé had voor mij helemaal niet gehoeven.
Ik zie dit album dan ook maar als "leuke" aanvulling op Elvis zijn discografie maar meer ook niet.
Ik sluit mij dan ook aan bij een aantal van de vorige sprekers dat ook ik liever de originele opnames op zet en dat deze vulling in de kast is.
Nogmaals; het is geen slecht album en een gemiste kans is het ook niet echt (op het duet met Bublé na dan), maar een aanvulling op zijn oeuvre is het ook niet. Leuk en aardig om zo nu en dan eens op te zetten en dan moet je er vooral niet te aandachtig naar luisteren.
3.5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.