The Common Linnets - II (2015)

Heel erg benieuwd hiernaar. We Don’t Make the Wind Blow vind ik één van de fijnste singles van het jaar; echt jammer dat het geflopt is. Het schijnt dat The Common Linnets met dit album een meer Fleetwood Mac-achtig geluid proberen te creëren, meer dan op het debuut in ieder geval, dus dat belooft veel goeds.

Is die echt geflopt? Ik hoor hem in elk geval heel vaak langskomen op Radio 2. Wel een fijn nummer inderdaad.

Nee, lijkt me niet geflopt. Het was geen megasucces als Calm After the Storm natuurlijk, maar floppen lijkt me zeer sterk uitgedrukt.

Het nummer is te veel gehypt, komt erg vaak voorbij op FOX, Wayward Pines was trouwens wel een leuke serie.
We Don’t Make the Wind Blow mist de chemie welke Calm After The Storm wel had.
Wel tof dat ze gevraagd zijn om het titelnummer te verzorgen.

Kijk hier erg naar uit! Wat ze bij DWDD lieten horen vond ik in ieder geval al erg mooi.

Helemaal mee eens, wat een aangename verrassing was dat zeg! Dat nummer maakte (mij) duidelijk hoe ontzettend goed deze band wel niet is. Ben niet zo'n fan van dat 'Calm after The Storm'.
Kijk uit naar deze plaat, hopelijk kunnen ze die hoge kwaliteit een hele plaat lang kunnen volhouden.

Hahaha dacht even dat ik de Chinese spelling had aanstaan. Bedoel 'Calm After the Storm'.

Gisteren Don Henley's nieuwe Country uitstapje gehoord en vandaag deze, zo op het eerste gehoor spreekt deze mij meer aan.

Het lijkt inderdaad of er een vleugje 70s Fleetwood Mac in de mix zit.

Zo op het eerste gehoor niet slecht, toegankelijker dan die van Don Henley en voor mij als niet Country kenner lijkt het even sterk als het vorige album alhoewel ik wel de stem van Waylon mis.

Minder pakkend en overrompelend dan het vorige album maar nog steeds goed genietbaar.

Eerste luisterbeurt voor mij. Eerlijk gezegd lijkt het er op dat ik dit album zeker niet minder vindt dan het debuut. Sterker nog, ik denk dat ik deze beter ga vinden. Stem volgt.

Niet mee eens! Een nummer als Walls of Jericho vind ik toch overrompelend van een kaliber dat je op het eerste album niet aantrof. Maar dat ben ik.

Ik denk dat deze wat 'dieper' gaat en dat hoeft voor mij bij dit gezelschap niet. Ligt ook aan het genre geef ik toe.

Voorlopig 4*. Afwachten of ik dit over een tijdje nog steeds zo goed vind. Zeer afwisselend album met een country tintje, maar ook de fwm invloeden hoor ik er in terug. Er wordt goed gemusiceerd, mooie heldere productie en heel afwisselend . Klasse!

Een echte bandplaat van een hechte band. Vandaag bij het instore optreden bij Kroese in Arnhem bewezen ze eens te meer hun internationale topklasse.

Ik ben hier heel enthousiast over! Veelzijdiger en avontuurlijker dan het vorige album. Ook het gevoel dat hier een echte saamhorige band aan het werk is, is hier inderdaad veel meer aanwezig. Natuurlijk is het jammer dat het stemgeluid van Waylon ontbreekt, maar wat mij betreft wordt dit meer dan voldoende gecompenseerd door de mooie samenzang van alle bandleden. Ook de combinatie van pop, country en een scheutje rock en bluegrass (Days of Endless Time) vind ik erg fijn. Het is een beetje een allegaartje van verschillende elementen en invloeden, maar het vloeit moeiteloos samen. Met nummers als As If Only en Walls of Jericho durven ze het ook over een meer alternatieve boeg te gooien. Skipnummers staan er voor mij niet op! Gewoon een sterk geheel.

Ik ben ook zeer enthousiast! Waar op de vorige plaat, die ik overigens nog steeds erg goed vind, country en country-pop de boventoon voerde is hier een duidelijke verplaatsing richting pop/rock te horen. Natuurlijk zijn de country invloeden nog wel aanwezig, maar ik zou dit geen country plaat willen noemen, terwijl ik dat bij de eerste plaat wel vond.
De andere grote verandering is dat op II de samenzang een veel grotere rol speelt, zeg maar rustig een hoofdrol. Ik denk dat dit één van de redenen is dat dit veel meer als een echt band album klinkt dan het debuut. Er is geen enkel nummer waarop één van de zangers de absolute hoofdrol speelt. Natuurlijk, nummers als We Don't Make The Wind Blow en Hearts on Fire worden voornamelijk gezongen door Ilse, maar zonder de samenzang zouden deze nummers veel van hun kracht verliezen. En zo geldt dat voor alle nummers. Een grote vooruitgang wat mij betreft.
De kwaliteit van de nummers ligt minstens net zo hoog als op het debuut. Hoogtepunt voor mij is Walls Of Jericho, een nummer dat deze plaat goed samenvat: een rocknummer met duidelijke country wortels en natuurlijk de prachtige samenzang.
Het debuut eindigde in mijn jaarlijst en het zou me niks verbazen als deze plaat hetzelfde lot beschoren zal zijn.

Halfje erbij, nog slechts 5 keer beluisterd dus wie weet evenaart deze het début.

Ze kunnen niet eens een band bij elkaar houden dus wat heeft het dan voor zin een album uit te brengen? De fans zullen zich mooi bekocht voelen.

Wordt een beetje kriegel van die harmonieuze samenzang.
Mis het rouwe randje van Waylon.
.

We Don’t Make the Wind Blow begint met een Don’t Fear The Reaper achtig intro.
Als titelnummer van Wayward Pines paste dit perfect bij de serie.
Duister en wat mysterieus.
Ilse wat verder naar achteren gemixt.
Maar wel minder country dan de sound van het debuut.
Wordt deze lijn bij de rest van het album voort gezet, of sluit het meer aan bij de verrassende eerste.
Nee, dat is dus niet het geval.
Onderscheidde ze zich toen nog met het country geluid waar Waylon en DeLange hun roots hadden, nu is de rol van JB Meijers zichtbaar groter.
En zijn kwaliteiten zijn vooral zijn veelzijdigheid.
Zet hem bij een band neer, en laat hem spelen wat er gevraagd wordt; Britpop, Blues, Country, maakt hem niks uit, hij red zich overal wel.
The Common Linnets is nu gewoon een Ilse DeLange begeleidingsband, en dit is een nieuw solo album, maar dan wel erg safe.
Ik snap namelijk niet waarom een zangeres met zo’n groot stemgeluid zichzelf niet meer laat horen.
Geen krachtige uithalen, maar een stuk oppervlakkiger.
Te krampachtig naar de buitenwereld laten horen dat The Common Linnets een band is, met twee keer hetzelfde nummer onder een andere titel; We Don’t Make the Wind Blow en In Your Eyes.
Dust of Oklahoma is de kerstsingle, dat kan bijna niet anders.
Misschien wel raar, maar ik moet regelmatig aan ABBA denken, ze proberen een perfecte popsong neer te zetten met kenmerkende samenzang.
Alleen lukte dat bij ABBA ook.
De Fleetwood Mac invloeden zijn helaas ook niet meer aanwezig.
Wat overblijft is een degelijke plaat voor de Blokker shopper.
Leuk om mee te pakken, als je in de rij voor de kassa staat.

Net voor het eerst even beluisterd, klinkt erg lekker. Ik moet eerlijk bekennen dat ik de eerste cd niet heb, maar ik ken wel een aantal liedjes. De samenzang klinkt erg mooi en harmonisch, soms wel iets teveel van het goede. Er staan een aantal sterke songs op alhoewel de cd bij mij in het midden een beetje wegzakt, op het eind (met name de laatste vier tracks) zat ik er weer helemaal in. Voor nu *3,5

Ik zit nu de documentaire op Fox te kijken.
Nog nooit eerder is mij het verschil tussen een band en gewoon een groep muzikanten opgevallen.
The Common Linnets zijn een groep muzikanten, geen band.
Totaal geen interactie.

Wel minder ja, maar Runaway Man, Dust of Oklahoma en Days of Endless Time zijn toch zeker onmiskenbaar country. Dat dit album in de plaats van voornamelijk country ballads wat meer rockt vind ik ook niet negatief.



Jij hoort geen Fleetwood Mac invloeden in We Don't Make The Wind Blow en In Your Eyes? Daar is het toch echt wel overduidelijk. Zelfs As If Only en Walls of Jericho doen me op een bepaalde manier een beetje aan Fleetwood Mac denken.

Ben het er ook niet mee eens dat je ze niet als 'band' vind overkomen. Dat vond ik net het grote verschil met de vorige.

Heb je de documentaire gezien?

Blijft toch wel een fijn vaderlands product na het ook al fraaie debuut. Iets meer rock inderdaad, maar de rootsy basis van americana en country(rock) is nog steeds aanwezig. Smaakvolle plaat, soms iets te glad en te braaf.

"Wat overblijft is een degelijke plaat voor de Blokker shopper.
Leuk om mee te pakken, als je in de winkel bent"

Grappig. Dat gevoel heb ik absoluut niet. We zijn weer een tijdje verder en ik heb de lp inmiddels gekocht. Ik vind dit een zeer volwassen evenwichtig groepsalbum. Ben echt onder de indruk van de (geluids) kwaliteit van deze plaat. Ook een verdienste van de gebroeders Crosby die de band heeft bijgestaan met advies en nummers schrijven. Top album. Verhoog mijn stem naar 5*

Sinds vorige week dit album bijna dagelijks tijdens de afwas gedraaid, dus bovenaan mijn rotatielijst. Het beste country- rock album van 2015, vind ik . Vijf sterren waard, vanwege de fijne productie, catchy en tegelijk muzikale nummers en de verfrissende afwisseling. Hier word ik echt vrolijk van! Vraag me nu wel af of ze live ook zo aanstekelijk zijn.

Zeker zo goed als het debuut. Erg jammer dat het vooralsnog niet tot een derde album gekomen is.

Geen slecht album, maar haalt niet het niveau van de eerste plaat. Wat mij betreft niet op de laatste plaats door het gemis van Waylon.