The Everly Brothers - A Date with The Everly Brothers (1960)

Dit heeft de tand des tijds niet helemaal goed doorstaan, sterker het klinkt nogal infantiel. Het zijn allemaal van die korte losse flodders, die op elkaar lijken en niets om het lijf hebben. De twee broertjes zingen trouwens close harmony, een stijl die me niet echt aanspreekt, maar da's puur persoonlijk. Hoe dan ook, één nummer sprong er boven uit: Sigh, Cry, Almost Die. Dit had een ietwat Beatlesesque karakter, maar als je even later Love Hurts hoort, dan denk je: dit menen ze niet! Nee geef mij dan maar de schrijnende versie van Nazareth in plaats van dit soort lichtgewichten.

Een bijna perfecte plaat met superbe tranentrekkers en swingende up-tempo-liedjes, alles gebracht in een heerlijke sound en met een band die zich totaal dienstbaar maakt. De enige mindere tracks zijn Baby what you want me to do (de versie van Brainbox kende ik nou eenmaal eerder) en de overbodige cover van Lucille, maar daar staat alleen maar moois tegenover. Opvallend veel eigen composities (vier) plus het gebruikelijke aandeel van de Bryants (vijf), een goede flow, en als afsluiter de meest succesvolle single die de broers ooit hebben gehad (volgens de Engelse wikipedia 8 miljoen exemplaren wereldwijd verkocht), alles tezamen resulterend in een heerlijke plaat met een extreem hoge draaibaarheidsfactor.
         In 2001 opnieuw uitgegeven samen met It's Everly time plus zeven bonustracks (waaronder Ebony eyes en Tempation) op één CD, met een zeer informatief boekje en uitstekend geluid.