Van Morrison - Beautiful Vision (1982)

Tien composities zonder ook maar één skipmoment, fraaie arrangementen, een geïnspireerde en soms zelfs geëxalteerde Morrison, kortom een mooie plaat. Eigenlijk zelfs een beetje té mooi, met dat alomtegenwoordige nadrukkelijke dameskoortje, die gladde produktie, die iets te brave arrangementen en die ingetogen uitvoeringen die overal ongeveer tien procent te langzaam gaan, zelfs bij up-tempo-songs als Dweller on the threshold en Cleaning windows. Het is Morrison, dus ik rond naar boven af, maar dit is toch een van die platen van hem waar ik niet helemaal "in" kan kruipen.
        Toen ik dit album alleen op cassetteband had dacht ik altijd dat de tekst van het derde nummer gebaseerd was op The lurker at the threshold, een griezelverhaal van August Derleth en H.P. Lovecraft. Leuk hoor, Van Morrison die zich inlaat met het duister-occulte! Maar toen ik de CD kocht zag ik in het boekje dat de titel verwijst naar een toestand van verlichting binnen een bepaalde esoterische leer. Toch heb ik die horror-associaties nooit helemaal kwijt kunnen raken. En nog een grappig feitje: in 2010 stond Vanlose stairway op de vierde plaats van het lijstje van Morrisons vaakst live gespeelde nummers (maar inmiddels is het gezakt naar plaats 7).

Tja hoe meningen kunnen verschillen, waar anderen dit album te steriel of te gladjes vinden klinken, ervaar ik dit album nog steeds als een warme deken met Van Morrison op zijn best in voornamelijk "Celtic soul" gegoten 10 bovengemiddeld goede tot zeer goede songs. de muziek is een combinatie van Keltische folk, soul/r&b met vleugjes jazz in een warme, intieme productie zoals Twinpeaks hier eerder opmerkte. er hangt inderdaad een fijne vibe over de stuk voor stuk sterke composities. wellicht ben ik bevooroordeeld door nostalgische herinneringen aan dit album, dat ik menigmaal in de auto draaide tijdens de rondreizen met mijn gezin door de Schotse Hooglanden. met name de openers "Celtic Ray" en "Northern Muse (Solid Ground)" met de "pipes" van Sean Fulsom lijken een terugkeer naar zijn Ierse roots en deze nummers zijn wat mij betreft klassiekers die ik toegegeven ook om sentimentele redenen koester.

tegenover de heerlijke drive van up-beat folky r&b nummers als "Dweller on the Threshold" en "Cleaning Windows" staan schitterende love ballads als "She Gives Me Religion" met een heerlijk dameskoor en "Vanlose Stairway" (vernoemd naar een appartement in het Vanlose district in Kopenhagen waar zijn destijds Deense vriendin woonde). ook de spirituele titeltrack "Beautiful Vision" klinkt begeesterd en bevlogen.

42 jaar later nog steeds een zeer fraai, coherent album dat ik regelmatig mag opzetten. geen meesterwerk of Top 5 materiaal als het om 's mans rijke oeuvre gaat, maar voor mij persoonlijk wel Top 10 materiaal. "Cleaning Windows" en "Scandinavia" een mooi, sfeervol nummer, maar er staan sterkere composities op dit album, verschenen destijds als singles van dit album.

Album werd geproduceerd door Van Morrison
Recorded at the Record Plant, Sausalito, California

de muzikanten op dit album:

Chris Hayes, Chris Michie, Mark Knopfler: guitars (Chris Michie lead guitar tracks 6 &
David Hayes, Rob Wasserman: bass
Tom Dollinger, Gary Mallaber, Peter van Hooke (track 10) : drums
John Allair: organ
Mark Isham: trumpet & synthesizer
Pee Wee Ellis: saxes & flute
Michelle Segan: percussion
Herbie Armstrong: acoustic rhythm guitar (track 10)
Van Morrison: piano (track 10)
Sean Fulsom: pipes (tracks 1 & 2)
Female backup vocalists: Bianca Thornton, Pauline Lozano, Annie Stocking

Ik heb een beetje vreemde relatie met dit album: ik vind het best goed, maar binnen het oeuvre van Van Morrison geen uitschieter. Daarom een nette 4 sterren.

Maar het gekke is dat dit album een van mijn meest gedraaide Van-albums is. Is het omdat het een eenheid vormt? Is het omdat het zo'n lekkere laadback sfeer heeft? Ik kan er de vinger niet op leggen.

Is het feit dat ik het vaak beluister dan een hogere waardering waard? Nee, dat nu ook weer niet. Wat blijft muziek toch soms een vreemde zaak ...