Chér - Bittersweet White Light (1973)

Het gehele album is (inderdaad) wat aan de depressieve kant en het album heeft dan ook duidelijk blues invloeden. Op zich geen slecht album alhoewel een echte hit hier duidelijk ontbreekt. Positiviteit is een factor dat op dit album absoluut niet voorkomt, alle liedjes zijn treurig en droevig. Volgens mij is dit ook echt een periode dat Cher in een dip(je) zat.

Dat betekent overigens niet dat dit album minder genietbaar is. De teksten zijn ontroerend en de blues, frustration and misery is duidelijk terug te vinden in de stem van Cher. Ik vraag me alleen af wat de platenmaatschappij in dit album zag, eigenlijk is dit album natuurlijk niet commercieel genoeg voor het grote publiek omdat dit (ook voor 1973) geen toegankelijke popmuziek met een blues randje was/is. Een echte uitschieter op dit album kan ik niet noemen, maar ‘The man I love’ en ‘More than you know’ en ook eigenlijk ‘The man that got away’ zijn wel de aardigste bijdrages op dit album. De opvolger ‘Dark lady’ is echter stukken beter en is absoluut een van haar mooiste albums ooit.