Skunk Anansie - Stoosh (1996)

_o_ She's my Heroine

Ik ben nooit zo'n fan van Skunk Anansie geweest (dat was na Weak al over ), maar Twisted blijft echt een van de lekkerste gitaarnummers uit die jaren.

prima album! met een aantal heerlijke nummers!

4*

gezellige hoes ook

de vrolijkste is glorious pop song!!!

en meeklappen maar!

Ich liebe Skunk Anansie!
Hoewel ik "pickin on me" wel een tikkeltje vaag liedje vind.
Toch 3,5*

Dit is de cd die ik toch wel het meest gedraaid heb van deze band. Minder krachtig dan het debuut en een stuk toegankelijker ook.
Eigenlijk doodeenvoudige rock van het betere soort.
Ik merk wel dat ik er niet heel erg maar naar teruggrijp.

dit is gaaf! beter dan skin solo vind ik. alle nummers hebben wel wat, ik heb niet echt één favoriet

Was lang geleden dat ik dit had opstaan. Weet niet zo goed of de songs de tand des tijds hebben doorstaan eigenlijk maar tien jaar terug draaide ik dit grijs. For old times sake toch 3.5*
De hidden track voor het eerste nummer is trouwens ook de moeite

Trek dit niet zo...10 jaar geleden vond ik al het leed dat mevr Skunk zo bijtend gezongen met de wereld deelde nog wel herkenbaar.Nu vooral vermoeiend. Twisted en Glorious popsong steken er positief uit.

Een erg goed album! Deze heb ik echt in de zomer van 1997 erg veel gedraaid! Ontzettend goed!

Ja ik vind hem ook goed. een plaat die ik, toennog een kleine snotter, veel in de auto heb horen spelen. Is me toch bijgebleven. Lekker rauwe stem heeft die Skin toch!

Skunk Anasie valt bij mij in de categorie "nietszeggende rock", samen met bands als K's choice en Krezip. Let op, dit is wat anders dan "slechte rock", toebedeeld aan Live en dat soort meuk.

Maar voor jullie valt dit bericht waarschijnlijk ook in de categorie "nietszeggende berichten". En terecht

knappe en zwaktebod is dat je bij nummers van SA vrij snel denkt, wow, gaaf, klinkt dik ok

waarna je na een aantal luisterbeurten ook heel snel denkt, tis wel mooi geweest

het zit hem in pakkende liedjes, die vrij snel weer gaan vervelen en snel dateren

Helemaal gelijk. Het is leuk om weer eens naar te grijpen en te denken 'he, dit is toch eigenlijk wel een toffe cd' en vervolgens luister je er een jaar niet meer naar.

Ik heb het album Stoosh al weer een tijdje in mijn bezit en gekocht vanwege het nummer Hedonism.
Dat nummer is gewoon steengoed. De andere nummers van het album vind ik persoonlijk een stuk minder, niet slecht hoor, maar had juist vanwege dat nummer en haar geweldige stem meer verwacht. Brazen klinkt overigens ook wel aardig.

Het zelfde gevoel heb ik ook met haar album Paranoid & Sunburnt.
Het nummer Weak as I am is ook een zeer goed nummer en de rest ...tja

Hadden ze dat soort nummers nou op 1 album gezet had het van mij zeker 5 * gekregen.

Aaaargh, ik krijg angstrillingen van dat lelijk wijf. Grace Jones in het kwadraat, om gewoon bang van te worden :-S

briljante albumhoes!!:P
Een paar nummers zijn best goed, Brazen (weep) blijf ik erg goed vinden. En een geweldige stem natuurlijk!

De enige nummers die me hier nog van kunnen bekoren zijn de klassiekers, en ik betwijfel of dat niet meer door nostalgie dan iets anders komt.

Vooral opvallend hoe ontzettend grijs geproduceerd en gespeeld allemaal. Elk nummer verzandt in een vergelijkbaar patroon met het vorige. Verder eens met thomzi.

Dit is een recht-toe-recht-aan plaat, gewoon rocken, maar toch beschikt deze Skin over een prachtige stem. Jammer dat ze er niet meer mee doet... Dit blijft echter een goed album, die je wel snel vergeet...

Ik vind dat Skin wel een mooie stem heeft, alleen de teksten zijn niet geweldig. Hedonism vind ik wel echt een heel mooi nummer.
All I want is wel ok. Only you vind ik ook mooi.
Twisted irriteert me, ik weet niet waarom. Weep was een hit maar vind ik ook niet geweldig. Wat erna komt....nee niet mijn smaak.
3 nummers voldoende de rest matig tot slecht--> 2,5*

Had me nooit zo gerealiseerd dat Glorious pop song zo'n juweeltje is, echt een prachtig popliedje. Vreemd dat ik dat altijd over het hoofd heb gezien. Verder een tamelijk gevarieerd album, met rustige ballades (Brazen (weep), Hedonism, Infidelity) en hardere rocknummers (Twisted, All I want, Milk is my sugar, Yes it's fucking political). (Overigens heb ik een wat andere volgorde van nummers, er zijn kennelijk verschillende versies in omloop.)

Skunk Anansie zet ik niet vaak op, maar als ik eens in de zoveel tijd dit album weer eens beluister, blijft het een prima album. De bekende, grote hit Hedonism (just because you feel good) valt wat mij betreft te bestempelen als jaren ’90 klassieker, en is tevens typerend voor die tijd ((soft-)rock gezongen door stoere dames). Dat nummer is zo mooi en tijdloos, dat de rest alleen maar kan tegenvallen. Eerlijk gezegd is dat ook wel een beetje het geval, al is het merendeel van het overige materiaal zeker goed te noemen. Neem bijvoorbeeld de inferieure Infidelity (only you) en Brazen (weep) die qua opbouw en stijl best lijken op de voorgenoemde hit, alleen hebben deze minder charme – terwijl de instrumentatie juist sfeervoller is en ook wat rijker lijkt. Met een nummer á la Twisted (everybody hurts) leveren ze een prima bijdrage (stiekem misschien wel hét hoogtepunt), dat vooral voorzien is van een ontzettend fijn, catchy refrein en een mooie opbouw. Verder vind ik Glorious pop song ook wel een geinige afsluiter, echt “glorious” vind ik het niet, maar het luchtige sfeertje staat mooi in contrast met al het overige werk.

Van de wat stevigere of ruigere nummers is het vooral She’s my heroine dat boven de rest uitsteekt. Mindere nummers zijn er niet echt. Alleen Yes it’s fucking political vind ik eigenlijk barslecht. Wil je een statement maken, dan is dat prima natuurlijk, maar dit gaat helemaal nergens over. Tekstueel zit er geen boodschap in, en wat er wel gezongen wordt is behoorlijk belachelijk te noemen. Dat stoort me enigszins, aangezien het nummer op zich nog niet eens zo slecht is (wel een beetje chaotisch naar het einde toe, maar dat is een kwestie van smaak). Naar Milk is my sugar valt beter te luisteren, maar de tekst is ook hier wel weer erg zwak; niet al te veel aandacht aan besteden dus. Daarnaast vind ik het akoestische Pickin’ on me ook één van de mindere nummers (een beetje aan de saaie kant zelfs), en All I want moet ik ook niet te vaak horen, dit is het enige nummer waar de stem van Skin zeikerig klinkt.

Al met al een degelijk album dat de tand des tijds naar mijn idee prima heeft doorstaan. Veel liedjes hadden potentie om uit te groeien tot hits toentertijd, al viel het aantal hits hiervan best mee, geloof ik.

Ik was het album bijna vergeten - het lag intussen ergens achter, onderaan,... afdeling: muziek uit de studententijd van weleer,

Toen, was het een must,.. niet alles blijft een must, - maar sommige nummers blijven, nu ik ze weer hoor - toch errug goed.

Ik vond haar (wat ze deed) een verademing destijds; - stoer, anders, beetje raar,.. sterk en toch kwetsbaar.

He Typisch! Mijn cd uit 1996 heeft een andere volgorde.
De eerste 3 nummers zijn
- It's so fucking political
- All I want
- She's my heroine

Dit album heb ik eigenlijk nooit zo veel gedraaid. Dat komt voornamelijk door die eerste 2 nummers( Yes it's fucking political en All i want.) Ik vond dat nooit een lekker begin. Nodige niet uit om het album verder te luisteren. Gelukkig wordt het wel beter met infidelity( wat echt een topnummer is) Hedoisme, Twisted en Brazen.

Een album wat toch veel variatie in de nummers heeft

Toch welbeter dan het debuut.
De band klinkt ruiger en harder.
Skin is hier niet meer de gefrustreerde feminist, maar gewoon een goede zangeres met de nodige soul en blues in haar stem.
Ze klinkt meer als Janis Joplin, en dat is een groot compliment.

Een aantal sterke uitschieters, afgewisseld met een aantal redelijke missers. Voor mij een plaat waar een zekere dualiteit van uit gaat. Moeilijk om een vonnis te vellen, euforie en teleurstelling in 1 plaat...

Ik moet instemmen met Supersid, dit album heeft een aantal keisterke nummers en wat zwakkere nummers. Maar in z'n geheel zet ik het album toch wel graag op zo nu en dan.

Ik ben het ook met grootgebruiker Supersid eens, dat op dit album hele goede nummers zich afwisselt met redelijke nummers. Vooral de hits: 'Hedonism (Just because you feel good)', 'Twisted (Everyday hurts)' en 'Brazen weep' behoren tot de betere tracks, evenals 'All I want' en 'Glorious pop song'.

Kwestie van smaak. Vond en vind ze nog steeds geweldig. Gelukkig leven we in een vrij land en mag iedereen vinden wat ie wil.

SA is voor mij een vrouwelijke versie van Rage Against The Machine. Muzikaal heeft het hetzelfde agressieve. Vocaal zijn de verschillen uiteraard heel groot. Op het debuut spuugt Skin ook nog venijnig en zeer maatschappijkritisch in de microfoon. Op dit album is dat wat afgezwakt, maar de eerste 2 albums blijven echt fantastisch.