Wreckless Eric - Wreckless Eric (1978)
mijn stem
16 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Repertoire
-
Reconnez Cherie (3:11)
-
Rags and Tatters (1:28)
-
Waxworks (2:47)
-
Telephoning Home * (4:00)
-
Grow Ups (2:55)
-
Whole Wide World * (2:53)
-
Rough Kids (2:02)
-
Personal Hygiene (2:43)
-
Brain Thieves (3:48)
-
There Isn't Anything Else (2:35)
-
Semaphore Signals * (2:57)
-
Be Stiff * (3:35)
-
Be Stiff [Take 2] * (3:34)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
21:29
(38:28)
0
geplaatst: 24 mei 2006, 12:23 uur
Gisteren weer eens gedraaid na zeer lange tijd. Poeh, middelmaat troef. Op zijn beste momenten dan. 2*
0
geplaatst: 23 mei 2009, 20:14 uur
Reconnez Cherie is - vrees ik - wel de uitschieter; samen met het aparte formaat (10") en de kleur (melkchocolade) rechtvaardigt dit de aanschafprijs van 3 euri.
1
geplaatst: 22 april 2024, 22:09 uur
Volgende maand hoopt hij zeventig te worden. Wreckless Eric alias Eric Goulden zat in 1977 op het Stifflabel en daarmee in de voorhoede van nieuwe muziek, al maakte hij geen punk.
Hij debuteerde in april 1977 op verzamelaar A Bunch of Stiff Records met Go the Whole Wide World, dat in augustus dat jaar als Whole Wide World op single uitkwam. Het werd een favoriet van BBC-dj John Peel en de serieuze muziekpers, wat hem de nodige airplay en gratis publiciteit opleverde.
In maart 1978 verscheen langspeler Wreckless Eric in drie edities. Allereerst als 10", acht nummers tellend, op chocoladebruin of paars vinyl; of tien nummers op gewoon zwart vinyl. Op die laatste versie zijn Telephoning Home en Whole Wide World toegevoegd.
Wreckless Eric was beïnvloed door Ian Dury, nadat hij deze had gezien in diens eerste groep Kilburn & the High Roads en de muzikale gelijkenis is duidelijk. Zo krijgt het jolige spel van saxofonisten Davey Payne en John Glyn veel ruimte.
De hoes laat ons een kleurig geklede, vrolijke man zien met op zijn gitaarstrap een button met de tekst 'I'm a mess' en een prachtige Rickenbacker in handen. Zijn pretoogjes werken door in de teksten.
Er zijn drie nummers die er voor mij uitspringen. Reconnez Cherie is het verhaal van een liefde voor een Franse schilderes, op het opgetogen Rags and Tatters moet ik aan de tune van tv-komiek Benny Hill denken. Onverwacht fel sluit de plaat af in There Isn’t Anything Else: hier klinkt punk en dat doet ie góéd! Larry Wallis, ex-Motörhead, speelt gitaar. Deze staat ten tijde van dit debuut inmiddels als producer op de loonlijst van Stiff en klaarde die klus ook hier.
Ik prefereer de versie met acht nummers boven die van tien; die verveelt me sneller, wat al helemaal geldt voor de cd-editie waarvan de tracklist hierboven staat vermeld.
Al is het grinniken om de tekst van Personal Hygiene en is Rough Kids een cover van de elpee van Kilburn. Hoewel Whole Wide World als een klassiekertje geldt, later gecoverd door onder meer Elvis Costello, Die Toten Hosen, The Lightning Seeds, The Proclaimers en Green Day, doet het mij weinig.
Mijn vier sterren betreffen de chocolade/paarse versie die kort en krachtig is; die op zwart vinyl scoort een ster minder en voor de cd houd ik het bij tweeëneenhalf. Hoe meer je hoort, hoe langdradiger het wordt. Wreckless Eric haalde in april 1978 één week de Britse albumlijst: #46. Nog datzelfde jaar verscheen de opvolger.
Ik ben echter op reis door mijn afspeellijst met new wave en kwam eigenlijk vanaf single Gary Gilmore's Eyes uit september 1977, later te vinden op het debuut van The Adverts. De reis vervolgt bij een vlag die de lading bepaald niet dekt: Rock 'n' Roll with the Modern Lovers.
Hij debuteerde in april 1977 op verzamelaar A Bunch of Stiff Records met Go the Whole Wide World, dat in augustus dat jaar als Whole Wide World op single uitkwam. Het werd een favoriet van BBC-dj John Peel en de serieuze muziekpers, wat hem de nodige airplay en gratis publiciteit opleverde.
In maart 1978 verscheen langspeler Wreckless Eric in drie edities. Allereerst als 10", acht nummers tellend, op chocoladebruin of paars vinyl; of tien nummers op gewoon zwart vinyl. Op die laatste versie zijn Telephoning Home en Whole Wide World toegevoegd.
Wreckless Eric was beïnvloed door Ian Dury, nadat hij deze had gezien in diens eerste groep Kilburn & the High Roads en de muzikale gelijkenis is duidelijk. Zo krijgt het jolige spel van saxofonisten Davey Payne en John Glyn veel ruimte.
De hoes laat ons een kleurig geklede, vrolijke man zien met op zijn gitaarstrap een button met de tekst 'I'm a mess' en een prachtige Rickenbacker in handen. Zijn pretoogjes werken door in de teksten.
Er zijn drie nummers die er voor mij uitspringen. Reconnez Cherie is het verhaal van een liefde voor een Franse schilderes, op het opgetogen Rags and Tatters moet ik aan de tune van tv-komiek Benny Hill denken. Onverwacht fel sluit de plaat af in There Isn’t Anything Else: hier klinkt punk en dat doet ie góéd! Larry Wallis, ex-Motörhead, speelt gitaar. Deze staat ten tijde van dit debuut inmiddels als producer op de loonlijst van Stiff en klaarde die klus ook hier.
Ik prefereer de versie met acht nummers boven die van tien; die verveelt me sneller, wat al helemaal geldt voor de cd-editie waarvan de tracklist hierboven staat vermeld.
Al is het grinniken om de tekst van Personal Hygiene en is Rough Kids een cover van de elpee van Kilburn. Hoewel Whole Wide World als een klassiekertje geldt, later gecoverd door onder meer Elvis Costello, Die Toten Hosen, The Lightning Seeds, The Proclaimers en Green Day, doet het mij weinig.
Mijn vier sterren betreffen de chocolade/paarse versie die kort en krachtig is; die op zwart vinyl scoort een ster minder en voor de cd houd ik het bij tweeëneenhalf. Hoe meer je hoort, hoe langdradiger het wordt. Wreckless Eric haalde in april 1978 één week de Britse albumlijst: #46. Nog datzelfde jaar verscheen de opvolger.
Ik ben echter op reis door mijn afspeellijst met new wave en kwam eigenlijk vanaf single Gary Gilmore's Eyes uit september 1977, later te vinden op het debuut van The Adverts. De reis vervolgt bij een vlag die de lading bepaald niet dekt: Rock 'n' Roll with the Modern Lovers.
* denotes required fields.
* denotes required fields.