The Modern Lovers - Rock 'N' Roll with the Modern Lovers (1977)

Een van de allerbeste lo-fi platen ooit gemaakt. Houtje touwtje punk van top niveau!!

Ja, lachen!
Deze plaat moest je vroeger in bij de afdeling Punk halen in de platenzaak.
Achteraf heeft het weinig met Punk te maken, maar vooruit dan maar.

Cape Cod Kwassa Kwassa

Egyptian Reggae, een wereldhit.

Het weer zit vandaag erg mee en ik heb dit album vandaag al drie maal op mijn draaitafel gedraaid.
Deze muziek stond in de platenzaken meestal onterecht in de punk-hoek, want het is meer folky roots rock 'n' roll.
De eerste platen werden vergeleken met The Velvet Underground. Later braken de vrolijkere jaren aan en werd het 'children's music for adults' genoemd. Hier staat ook die fijne Ice Cream Man op.
Ik heb op vinyl helaas maar 2 albums, dus deze LP + Modern Lovers Live. Op CD heb ik een compilatie met het beste uit de Beserkley years.
Jonathan Richman's latere werk is ook heel fijn, misschien wat serieuzer. Die latere nummers ken ik meer van de alternatieve radio-stations.
Tussen haakjes: het hierboven genoemde nummer O heet op mijn LP gewoon Dodge Veg-O-Matic.

Het klinkt alsof we in een afthanse garage door een soepblik naar dit album luisteren (was dat vroeger "lekker punk"?) Maar de nummers zijn fantastisch! Met natuurlijk de hit Egyptian Reggae maar vooral ook Ice Cream Man, South American Folk Song en Angels Watching over Me spreken me erg aan. Wat Jonathan Richman nou precies is; punker, komiek, '50s rocker of gewoon een heel speels kind; ik weet het nog niet maar hij intrigeert me steeds meer.

Ik herinner me nog dat we dit album in 1977 draaiden bij een vriend thuis. Ik heb zijn vader zelden meer zien lachen als toen.Dat vergeet ik nooit meer.
Het album staat hoog in de jaarlijst Oor 1977, namelijk op 16. Ik heb het nu ook weer opgezet en geniet er nog steeds met een glimlach van.
Carpe Diem.

Mijn eerste LP dus gewoon 5 punten !.

Album dat 45 jaar na datum nog steeds zorgt voor die kwaliteitsvolle vrolijke noot!

Ja, een beetje een novelty hit geloof ik. Later ook nog wel eens in een reclame gebruikt. Ik hoor dus net pas dat het van The Modern Lovers is, ik had een heel ander beeld bij deze band eigenlijk.

Dat was het inderdaad, een novelty-hit. Je kon het melodietje lekker meefluiten; het lag goed in het gehoor. Achteraf bleek dat het duidelijk geïnspireerd was op dit nummer. Die Earl Zero kreeg op latere uitgaven dan ook een vermelding in de credits.

Wereldhit is ook wat overdreven hoor. Het was alleen een hit in Nederland en Engeland. Ik kocht de single, maar was nogal teleurgesteld toen ik in mijn plaatselijke platenwinkel eens naar de LP ging luisteren. Eigenlijk is die instrumental, ondanks zijn lo-fi kwaliteiten, helemaal niet representatief voor de muziek van Jonathan Richman & the Modern Lovers.

Op reis door de albums achter mijn afspeellijstje met allerlei muziek uit de new wave, zit ik in de tweede helft van 1977. Vanaf Wreckless Eric bij dit album. Vreemd toch dat dit in 1977 als new wave werd benoemd, maar dat gebeurde meer in die dagen met nieuwe muziek. Als de artiesten korte kapsels hadden, kreeg het schijnbaar snel dat stickertje.
Als prille tiener nam ik Egyptian Reggae op van de radio, een onweerstaanbaar instrumentaaltje. Ondanks (of juist dankzij?) de zomerse klanken betrad het kort voor Kerstmis 1977 de Nationale Hitparade, om half januari één week op #2 te (kerstboom)pieken. In Vlaanderen gebeurde hetzelfde in de BRT Top 30, waar het vanaf eind januari twee weken op de tweede plek stond. Ze playbackten het bij TopPop. Hier zelfs een 'special', daar opgenomen.
De oorspronkelijke Modern Lovers verbleven in Boston, voor deze nieuwe versie die inmiddels Jonathan Richman & The Modern Lovers heet, was de groepsleider na een verblijf op Bermuda naar Californië verkast en koos daar voor een akoestische benadering, allereerst te horen op Jonathan Richman and The Modern Lovers (1976). Hij komt er in een scene waarin ook The Rubinoos actief zijn.

Hierboven noteerden andere MuMensen diverse leuke anekdotes en feitjes bij die hit, dus over naar de rest van dit album. Rock 'n' Roll with the Modern Lovers uit augustus 1977 is akoestisch, vrolijk-vriendelijk en licht verteerbaar. Niet hetgeen ik met rock 'n' roll associeer. Het staat te boek als een studioalbum, maar is hoorbaar live opgenomen, inclusief de wat holle klank van de zang die bovendien wat lager in de mix zit. Tegenwoordig noemen we dit lo-fi. Alsof de groep op een zonovergoten terras naast het zwembad speelt.
Een enkele keer herken ik de invloed van vroege rock 'n' roll, met een vleugje country of doo-wop. Steeds van het bráááve soort. Dat het sterkst in Rockin' Rockin' Leprechauns, Roller Coaster by The Sea en het navolgende Dodge Veg-O-Matic - door MuMe abusievelijk 'O' genoemd, ik zal een correctie indienen.

De plaat bevat meer dan Amerikaanse roots-rock. In Afternoon en South American Folk Songs denk ik terug aan het Hoog Catharijne van de jaren '70 en '80, toen daar frequent een Chileense groep speelde tussen het winkelcentrum en de stationshal; echo's van black gospel klinken in Angels Watching over Me.

Dit album is niet helemaal mijn cocktail-met-ananas-en-ijsklontjes, maar dat zegt meer over mijn smaak dan over de kwaliteit. Sympathiek en eigenwijs is het zeker, daarom noteer ik een veilige 3,5 ster.
Mijn reis gaat verder: van het zonnige Californië naar Dublin en het debuut van The Boomtown Rats.