Machinefabriek - Marijn (2006)

Hmm, een plaat met mooie stukken maar eigenlijk geen hoogtepunten. Eigenlijk is er op J'espère Ça na geen enkele climax op deze schijf te ontdekken. Er gebeurt te weinig om mijn aandacht er gedurende de totale speeltijd bij te houden, waardoor het geheel op een gegeven moment in muzikaal behang verzandt. De piano in Lawine bijvoorbeeld: onheilspellend en een tikje melancholisch. Indrukwekkend, maar een te klein gegven om een 9 minuten durend intro aan op te hangen wat mij betreft.
Dan heb ik wat muziek zonder al te veel spanningsbogen toch liever duistere ronkende ambient, waarbij je subwoofer flink moet werken.

Ik heb Sietse op Instagram. Hij fröbelt nog veel met elektronica Sietse heeft me destijds ook op het spoor van dit soort muziek gezet.