Steeleye Span - Please to See the King (1971)
mijn stem
33 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Folk / Rock
Label: B&C
-
The Blacksmith (4:49)
-
Cold, Haily, Windy Night (4:38)
-
Jigs (3:21)
-
Prince Charlie Stuart (4:17)
-
Boys of Bedlam (4:21)
-
False Knight on the Road (2:46)
-
The Lark in the Morning (4:33)
-
Female Drummer (4:04)
-
The King (1:31)
-
Lovely on the Water (5:20)
-
Rave On (1:23)
1
geplaatst: 23 december 2021, 14:37 uur
Na de opnames van “The Lark in the Morning” was Steeleye Span uit elkaar gevallen. Terry en Gay Woods waren vertrokken en Ashley Hutchings had ook alweer andere plannen. Een ontmoeting van Tim Hart met de toen al bekende gitarist en zanger Martin Carthy resulteerde echter in een doorstart. Wel bleek een extra instrumentalist gewenst en die werd gevonden in violist Peter Knight.
Als eerste valt op dat The Blacksmith van het debuut opnieuw is opgenomen, in een veel spannender arrangement ditmaal.
Peter Knight bewijst zijn waarde in het volgende hoogtepunt Cold, Haily, Windy Night, met een nogal vervormd klinkende viool, wat het nummers veel dreiging meegeeft.
Bryan O’Lynn, met Prior op spoons, bewijst dat Steeleye Span op dit album zowel rockender als traditioneler voor de dag komt.
Het intro van Boys of Bedlam lijkt wel gezongen in de badkamer, het klinkt hol en erg lo-fi, en doet mijns inziens geen recht aan dit verder geweldige nummer. Gelukkig wordt dat in het vervolg beter.
Het album sluit af met het curieuze Rave On, een a capella Buddy Holly-cover. Een interessante toevoeging, maar toch beklijft het gevoel dat hier meer in had gezeten: met zulke getalenteerde vocalisten hadden ze het bijvoorbeeld ook vierstemmig kunnen proberen…
Als eerste valt op dat The Blacksmith van het debuut opnieuw is opgenomen, in een veel spannender arrangement ditmaal.
Peter Knight bewijst zijn waarde in het volgende hoogtepunt Cold, Haily, Windy Night, met een nogal vervormd klinkende viool, wat het nummers veel dreiging meegeeft.
Bryan O’Lynn, met Prior op spoons, bewijst dat Steeleye Span op dit album zowel rockender als traditioneler voor de dag komt.
Het intro van Boys of Bedlam lijkt wel gezongen in de badkamer, het klinkt hol en erg lo-fi, en doet mijns inziens geen recht aan dit verder geweldige nummer. Gelukkig wordt dat in het vervolg beter.
Het album sluit af met het curieuze Rave On, een a capella Buddy Holly-cover. Een interessante toevoeging, maar toch beklijft het gevoel dat hier meer in had gezeten: met zulke getalenteerde vocalisten hadden ze het bijvoorbeeld ook vierstemmig kunnen proberen…
* denotes required fields.
* denotes required fields.