JW Roy - Dry Goods & Groceries (2015)

Het albumboek is een samenwerking tussen JW Roy en verschillende schrijvers, fotografen en muzikanten, waaronder: Leon Verdonschot, Geert Henderickx, Jan Donkers, Sander Donkers, Frédérique Spigt, Johan Derksen, Nico Dijkshoorn, Mart Smeets, Cok van Vuuren, Peter Kwint, Tim Knol, Freek de Jonge, Bert Wagendorp, Bert van de Kamp, Willem de Kam en Karin Stroo. Allen grootgebruikers van het genre Roots, Americana.

Op de cd in het albumboek staan naast alle nieuwe songs van JW Roy ook een aantal bonustracks die op het digitale album en de vinyl plaat niet staan. Deze bonustracks, gezongen door Roy, zijn: Desperados Waiting For The Train (van Guy Clark), Gentle River (van Todd Rakestraw), Let The Train Blow The Whistle (van Johnny Cash) en Feel Like Going Home (van Charlie Rich).

Het boek telt 160 pagina's.

Lungs van Townes. Ben benieuwd of hij dezelfde emotie weet te bereiken als de meester zelf.

Life's a fee is geschreven door Peter Winnen. Voor de jeugdigen onder ons: die won als wielrenner ooit 2 keer op de Alpe d'Huez.

Ik kan je geruststellen, Henk, heerlijke cover van Lungs. Favoriete nummer tot nu toe is, Drive, denk aan de The Rolling Stones in hun beste periode.

Zaterdag ga ik de nummers live beluisteren, ben erg benieuwd. Heel blij dat hij weer in het 'vertrouwde' engels zingt. Al vind ik Laagstraat nog steeds een van de beste platen die ik de afgelopen 10 jaar heb gekocht.

Je vind zijn Brabantse album de beste, maar bent toch blij dat hij weer in het vertrouwde Engels zingt? Of bedoel je dat je blij bent dat hij niet in het zeg maar ABN zingt. Persoonlijk snap ik niet waarom hij na het zo succesvolle Laagstraat weer op iets anders is over gegaan. Nou ken ik het werk van JW Roy nog maar net en zit er een logische verklaring achter. Maar ik vind alle andere albums, hoewel zeker niet slecht, verbleken bij Laagstraat.

Dat is het Hendrik, ik ben blij dat hij van het ABN afgestapt is. Dit genre gaat toch vooral over 'raken', 'oprechtheid' en 'ziel'.....zomaar 3 ingrediënten die me als eerste te binnen schieten. Nederlandstalig, hoewel er echt goed werk tussenzit, lijkt gewoon te ver van hem verwijderd, waardoor het ook wat gekunsteld over komt; te hoog Guus Meeuwis-gehalte. Het raakte me in ieder geval niet.

Maar het engels is voor mij wel degelijk vertrouwd, zo heb ik hem leren kennen. Dankzij het geweldige radioprogramma 'American Connection' op radio 2; dat luisterde ik élke zaterdag als ik thuis kwam gestrompeld uit de voetbalkantine ( dat mocht toen nog). In die jaren kwam ik er achter dat dit dé muziek voor mij was, zo puur. Op een goede dag kwam er ineens een zanger voorbij die klonk alsof hij uit Austin kwam, maar gewoon in Knegsel is opgegroeid.

Gisteren trouwens de nummers voor het eerst gehoord; ik was live behoorlijk onder de indruk (oa een geweldig nummer geschreven door Peter Winnen) en de eerder aangehaalde cover van 'Lungs' (maar ook Guy Clark werd er nog even bij gehaald). Helaas was de maand weer te kort en heb ik het album niet kunnen kopen, dus voor mij nog even afwachten hoe het op spotify gaat klinken.

Op mijn blog is eventueel de recensie te lezen van Rein van den Berg over het album: Music that needs attention: JW Roy - Dry Goods & Groceries - musicthatneedsattention.blogspot.nl

Het boek heb ik reeds gezien, bevat een aantal prachtige foto's. Oa Townes van Zandt en Dolly Parton en een voor mij minder bekend iemand als Dale Watson komen voorbij.

Edit: Boek zojuist ontvangen, schitterend verzorgd product!

Hier vandaag ook op de deurmat gevallen. Ben er heel blij mee. Boek is, zoals Lura al schrijft, mooi verzorgd. Interessante artikelen, prachtige foto's en mooi vormgegeven. En de muziek? Heerlijk! Nu driemaal beluisterd. Vier sterren om te beginnen..
Een project (CD/albumboek, theatertour, documentaire/film) waar Roy en zijn team trots op mogen zijn!

Boek en CD gisteren op de mat gevallen. Persoonlijk ook wel blij dat ie het weer eens in het Engels doet.
Bartjeking zegt iets over raken, oprechtheid en ziel, en dat is waarom ik hem graag in het engels hoor zingen. Ik ga pas bij een 2e of derde keer me focussen op de tekst en laat eerst de muziek als geheel over mij heen komen. Bij nederlandstalig werk is dat toch meteen lastiger voor mij, omdat je dat ongemerkt toch meteen meeneemt.
De muziek is als een warm bad, heerlijk gevoel. De 2e keer luisteren, heb ik het bijbehorende boek erbij gepakt en ben gaan lezen. Het gaat heel goed samen, zoals bier en pinda's, alhoewel ik geen Beerze bier in huis had. Dat moet vast een gemis zijn
Nu de derde keer echt naar de songteksten geluisterd. Goede verhalen, zoals ik inmiddels van JW Roy gewend ben. Ik vindt het mooi om de evolutie die zijn stem heeft doorgemaakt sinds zijn eerste cd 'Deeper Shades' die ik 'eind vorige eeuw gekocht heb. Nu veel warmer en voller.
Ik heb nog geen favoriete nummers, maar de cd gaat de komende week nog veel gedraaid worden. Hij was het wachten meer dan waard. 4,5*

Dan heb ik goed nieuws voor je, want Round here was zijn eerste cd, dan heb je nog wat in te halen
JW Roy and the One Night Band - 'Round Here (1997)

Er komt ook een documentairefilm:

Dry Goods & Groceries is een documentaire film vernoemd naar het gelijknamige albumboek van singer-songwriter JW Roy. Zoals hij zelf zegt is Americana een simpel genre en ‘muzikale dagboekerij’: een dagboek wat vol staat met verhalen over liefde, verlies, strijd en onmacht. Deze verhalen komen veelal voort uit de zuidelijke staten van de VS waar kerken, gevangenissen, trucks, pick-ups, motoren, motels en mijnen het landschap domineren. Wij gaan op zoek naar de Americana in Nederland. Aan de hand van JW Roy reizen we terug naar zijn geboortestreek waar hij zijn voorliefde voor de Americana probeert te verklaren en ons de ‘Soul in Brabant’ laat zien.

O zijn Lohues, De Vuyst en Dieleman Brabanders? Wist ik niet.

Hmmm... Had hier meer van verwacht getuige de reacties hierboven. Vind het allemaal erg middle of the road klinken. Standaard Americana. Niet slecht maar zeker geen wow-effect als je het mij vraagt. 't Grijpt me nergens bij de strot. Lungs is idd wel lekker maar die is dan ook weer van Townes...

Voel precies hetzelfde. Absoluut een aardig album, maar geen echte prijsnummers, zoals Laagstraat een groot prijsnummer was. Ben nog niet helemaal over het aantal sterren uit, maar er zijn 2 Brabanders die een veel beter album hebben gemaakt: Jack Hustinx en Jeroen Kant en dan moet ik Bjorn van der Doelen ook nog steeds een keer wat uitvoeriger horen, maar van wat ik van hem ken is dat ook beter dan dit. Helaas, had er ook meer van verwacht.

Voor mij heeft Björn het mooiste Brabantse album van dit jaar gemaakt. Ik hou heel erg van het authentieke in zijn muziek. Live is hij trouwens erg grappig en een goede verhalenverteller.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: JW Roy - Dry Goods & Groceries - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

JW Roy ben ik de afgelopen jaren wat uit het oog verloren. De Brabantse singer-songwriter maakte tussen 1997 en 2004 een viertal prachtige Engelstalige rootsplaten, maar koos na Kitchen Table Blues uit 2004 voor een andere weg.

In eerste instantie kon ik zijn Nederlandstalige muziek (in Brabants dialect) nog wel waarderen, maar op een gegeven moment ben ik toch afgehaakt.

Het onlangs verschenen Dry Goods & Groceries kwam voor mij dan ook als een verrassing en wat is het een aangename verrassing.

In een tijd waarin muziek steeds meer een gebruiksartikel dreigt te worden, verrast JW Roy met een prachtig uitgevoerd boek. In dit boek vertellen gerenommeerde schrijvers (onder wie Bert van der Kamp, Geert Henderickx en Leon Verdonschot) en muzikanten met een rootshart (onder wie Tim Knol, Frédérique Spigt) mooie verhalen over muzikanten die de rootsmuziek groot hebben gemaakt en randverschijnselen binnen de rootsmuziek.

Het levert een heel mooi boek op (dat ik zeker niet zou laten liggen), maar uiteindelijk draait natuurlijk alles om de muziek. Ook deze muziek is prachtig.

JW Roy kiest na meer dan tien jaar weer voor het Engels en levert een plaat vol mooie en indringende verhalen af. Het zijn verhalen die worden gegoten in songs waarvan je alleen maar zielsveel kunt houden.

JW Roy overtuigt op Dry Goods & Groceries met ingetogen en traditioneel aandoende rootssongs (met Townes van Zandt al duidelijk voorbeeld), maar imponeert net zo makkelijk met spierballen rootsrock met Bruce Springsteen allure.

De muzikanten die hem omringen zetten een vrijwel onweerstaanvaar rootsgeluid neer en JW Roy zingt met hart en ziel. Het levert een plaat op die over het algemeen netjes binnen de lijntjes kleurt, maar het kleurwerk is van internationale allure. Misschien wat minder authentiek dan zijn Nederlandstalige werk, maar platen als Dry Goods & Groceries kan ik persoonlijk niet vaak genoeg horen. Erwin Zijleman

Wat een lekkere plaat.
Voor mij de eerste kennismaking met JW
En wat een verrassing.
Mooie songs, fijne stem en prima begeleiding.
En dan heb ik het boek nog niet gezien (gaat wel gebeuren)
En ik wil hem zeker ook live zien en horen

Halfje erbij, want je blijft hem draaien.
Ongelofelijk goed, en ook nog eens een Nederlander

Ik ben eerlijk gezegd enthousiaster over het boek dan over het album. Ik heb het aangeschaft naar aanleiding van een instore-optreden bij Plato, waar ik toevallig belandde. Het is natuurlijk een erg mooie, goed verzorgde uitgave en de verhalen zijn erg leuk om te lezen.

De muziek is ook zeker niet slecht, maar wel erg netjes binnen de lijntjes, zoals erwinz al eerder treffend opmerkte. Het pakt me daardoor eigenlijk nauwelijks, omdat de plaat nauwelijks verrassende of intense momenten kent en zich daardoor voor mij ook onvoldoende onderscheid.

Het is een prima achtergrondplaatje, maar onvoldoende spannend om echt op te zetten om goed naar te luisteren. Er gebeurt daarvoor te weinig en is op een gegeven moment voor mijn gevoel ook wel wat meer van hetzelfde. Daarvoor is ook de zang mij wat te veel binnen hetzelfde bereik.

Toch is de aanschaf van deze uitgave meer dan de moeite waard door het mooie geheel, de muziek blijft echter op drie sterren hangen.

Wat een lekkere meezing plaat is dit zeg, ik snap best dat het allemaal netjes en tussen de lijntjes klinkt maar kom op zeg....dit is gewoon een dijk van een plaat van NL bodem... Ik ga graag naar de kroepoek samen met Mercy ..

Aanstaande vrijdag komt er weer een boekcd uit van Jan Willem, getiteld Kouwe Kermis. Bijzonder fraai album!