The Black Crowes - $hake Your Money Maker (1990)

Dit vind ik een prima album, dat straks met het voorspelde warmere weer goed te pas zal komen. Opnieuw een paar maal beluisterd de afgelopen dagen om vast te kunnen stellen of ik mijn waarderingscijfer moet verhogen naar 4. Toevallig had ik ook twee albums van The Faces tevoorschijn gehaald (waarmee een zekere verwantschap in geluid kan worden vastgesteld), en dan vind ik The Faces net een tikkie beter. Rod Stewart is een betere zanger dan Chris Robinson, of in ieder geval bevalt Chris' stem me minder goed dan die van Rod, die wat meer "reliëf" heeft. Maar goed, het luistert allemaal plezierig weg op dit debuut, waarbij ik altijd zit te wachten op de bijdragen van Chuck Leavall op orgel en piano. Latere albums van The Black Crowes vind ik trouwens wat minder boeiend, maar deze mag blijven.

Deze band speelt meestal stevig swingende rockmuziek, die doet denken aan band als de Faces, Free en Rolling Stones. Dit is hun eerste album, die wordt gerekend tot hun beste platen. Het rocknummer Hard to Handle is geschreven door soulzanger Otis Redding, die het nummer in 1968 heeft uitgebracht. De ballads Sister Luck , She Taks to Angels en Seeing Things vormen rustpuntjes op het album. In juni 2013 heb ik ze niet onverdienstelijk zien optreden in Nijmegen in het voorprogramma van Bruce Springsteen. De band treedt op 28 oktober 2020 op in Amsterdam (AFAS Life) en op 2 november in Tilburg (Poppodium 013).

Dit is zo'n plaat die bij mij volledig van de radar is geraakt, onterecht overigens. Bedankt voor de head's up D'Ouwe Nelis ik ga deze meteen weer eens luisteren. In ieder geval 4 sterren.

Nog nooit naar deze band geluisterd. Wel af en toe voorbij zien komen, maar nooit de moeite genomen om er naar te luisteren.
Tot nu toe klinkt het wel erg lekker, dus ga zeker eens meer luisteren van deze band.

Als je met deze begint (wat op zich logisch is als je chronologisch te werk gaat) en het je bevalt dan kunnen de verdere albums weleens tegenvallen. Op album nummer twee verschuiven ze namelijk al qua stijl. Nog wel een alleraardigst album overigens. Daarna wordt het per album minder vind ik. Tot zeer matig zelfs. De opleving op By your side daargelaten.

Bedankt vielip! Ben wel van plan om het in chronologische volgorde te beluisteren. Ben net begonnen met het 2e album. Klinkt tot nu toe prima.

The Black Crowes announce Shake Your Money Maker deluxe reissue.

Outtake, en beoogde eerste single destijds (en dus toch geschrapt):

The Black Crowes - Charming Mess

Hebben de kraaien een bietje vaak naar Rod Stewart geluisterd ?

Rod Stewart - Hot Legs (Official Video) - YouTube

Nou idd!

Eehh... echt wel. Ze mogen wel uitkijken dat Rod Stewart ze niet alsnog aanklaagt voor plagiaat! Ik zou me zomaar voor kunnen stellen dat ze dit nummer juist om die reden destijds niet hebben uitgebracht.

EDIT: Ik zie bij de commentaren op die video het volgende staan':Chris Robinson : 'The beginning of that song really sounds like ‘Hot Legs.' Thank goodness Mr.[Rod] Stewart has given us his blessing to release it after all these years." Kennelijk hebben ze de 'kwestie' daadwerkelijk aan Rod voorgelegd...

Ik las ergens dat ze het destijds al bij Stewart hebben gemeld. Die schijnt z'n schouders te hebben opgehaald en ze 'all the luck in the world' te hebben gewenst. Zo kan het dus ook

Vindt het ergens wel grappig en treffend; Charming Mess/Charmante puinhoop, daar kunnen zowel Faces als The Black Crowes een flink woordje over meespreken...hihi...

Oprechte, heerlijke, dampende, ongepolijste en rauwe muziek, ook daar is een duidelijke lijn tussen Faces en The Black Crowes.

De acoustische versie van She talks to angels, op de Deluxe versie van deze plaat, is wel fenomenaal mooi.

Hoewel ik Southern beter vind, krijgt SYM ook vijf sterren. Dit was mijn kennismaking met The Stones 2.0. En dat bedoel ik positief. Hoewel ik lang een enorme fan van de Stones ben geweest, kon ik een tijd niet meer naar Mick en consorten luisteren omdat de broeders Robinson aan de deur klopten.

Hun muziek is dieper, de riffs zijn ingenieuzer en de teksten veel poëtischer. Dit album kocht ik in Amsterdam. Ik ging regelmatig naar Fame en luisterde dan snel achter elkaar naar de intro’s van het album. Op de een of andere manier zegt het intro mij iets over de rest van het nummer. Het ene intro was nog beter en veelbelovender dan het andere.

Jealous Again, Sister Luck, Twice As Hard, Strutting Blues... Als je van gitaren houdt, kan het niet anders dan dat je deze nummers vaker dan één keer gaat luisteren. She Talks To Angels is geschreven toen Rich 18 jaar was. Yeah, that sums it up.

Op zaterdag 1 oktober komt dit dampende en heerlijke album in zijn geheel voorbij in 013 Tilburg. Zin in, ben er met vrienden absoluut bij.

Inmiddels is er er ook een geremasterde heruitgave (2cd) verschenen.
1. Charming Mess
2. 30 Days in the Hole
3. Don’t Wake Me
4. Jealous Guy
5. Waitin’ Guilty
6. Hard to Handle
7. Jealous Again [Acoustic Version]
8. She Talks to Angels [Acoustic Version]
9. She Talks to Angels [Mr. Crowe’s Garden Demo]
10. Front Porch Sermon [Mr. Crowe’s Garden Demo]

Als jaren 90 puber kon ik met veel bands die op dat moment helemaal hip waren , vrij weinig of helemaal niks. Veel waren met de grunge bezig , dus Nirvana en Pearl Jam en meer van dat soort bands die je om de oren vlogen. Ik had er niks mee, en was veel meer bezig met de jaren 70/80 hardrock/metal. Gelukkig waren daar nog Guns N Rosés en The Black Crowes. Bands die ik gelukkig wel kon waarderen.

Geweldig debuut en pure jeugdsentiment. Deze plaat blijft knallen. Wat Vielip zegt klopt degelijks , dit is misschien wel hun stevigste plaat, maar wat hierna komt, kan ik ook zeker waarderen. Vooral three snakes and one charm vind ik ook geweldig.
Maar daar voeren de southern invloeden zeker de boventoon. Op by your side gaan ze idd weer terug naar de wat stevigere rock zoals op dit debuut. Tot die tijd heb ik ze ook gevolgd , maar na by your side ben ik ze eigenlijk wat uit oog verloren

Ken je de band Thunder ook? Die kwamen ongeveer rond dezelfde tijd 'in the picture'. Denk dat jij ze wel kan waarderen.

Jij bedoeld die blues/hardrock band vielip? Vroeger had ik daar idd en plaat van. Backstreet Symphony had ik toen in bezit, meer niet naar mijn idee. Is en beetje vergeet bandje geworden maar zal het weer eens opzoeken. Soms moet je weer even herinnerd worden

Die bedoel ik inderdaad! Hun eerste twee, waaronder Backstreet symphony, zijn classics wat mij betreft. Daarna werd het iets minder maar nog altijd zeer genietbaar. Hebben eigenlijk nooit een echt minder album gemaakt vind ik.

Ik luister de Top 2000 van 2023 terug van #2000 naar #1, maar ik beluister het hele album waar het nummer vandaan komt.

Album nummer: #32
Getriggerd door: #1968 (Hard To Handle)
Andere Top 2000 nummers op dit album: geen
Nummers toegevoegd aan persoonlijke playlist: Twice as Hard, Jealous Again, Sister Luck, Seeing Things, Hard To Handle, She Talks To Angels, Stare It Cold

Ah man wat een heerlijk album. Over het algemeen zeer sterke nummers met een goede mix van wat hardere nummers en wat meer ballad-achtige nummers. Altijd fijn als een artiest/band beiden goed kan. Ik ga deze zeker nog wel een paar keer opzetten en ik kan niet wachten om het tweede album te beluisteren met Remedy. Helaas echt net te laat deze beluisterd anders had ik ze wel in Amsterdam willen zien een tijdje terug.

Het neigt inderdaad erg naar de Faces en sommige nummers van Rod Stewart. Maar slecht is het absoluut niet. Het is een voortzetting van de Faces in de jaren negentig. Ben wel met Vielip eens dat de volgende albums steeds meer begonnen af te wijken van de Faces. Maar desalniettemin een zeer geslaagd debuut!!!!

Het album van Dan Baird Love songs for the hearing impaired uit 1992 ligt min of meer in het verlengde van dit album. Waarvan de singel I love you period slechts de enige singel is!!!!!!

Jealous again heb ik altijd een heerlijk nummer gevonden, dat nonchalante wat er vanaf spat.
En She talks to angels is wel een klassieker.
De rest van dit album speelt lekker weg (en dit is normaal niet mijn eerste genre keuze).
Heb de heren ook 1x live gezien en dat was een super ervaring. En ze hebben een interessante discografie.
Weer een halfje erbij.