menu

The Black Crowes - $hake Your Money Maker (1990)

Alternatieve titel: Shake Your Money Maker

mijn stem
3,93 (301)
301 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: American

  1. Twice as Hard (4:09)
  2. Jealous Again (4:35)
  3. Sister Luck (5:13)
  4. Could I've Been So Blind (3:44)
  5. Seeing Things (5:18)
  6. Hard to Handle (3:08)
  7. Thick N' Thin (2:41)
  8. She Talks to Angels (5:29)
  9. Struttin' Blues (4:09)
  10. Stare It Cold (5:13)
totale tijdsduur: 43:39
zoeken in:
avatar van rkdev
4,5
Heerlijke debuutplaat van The Black Crowes, die geweldig begint met het duo 'Twice as Hard' en 'Jealous Again', maar nergens inzakt. Verdere hoogtepunten zijn het kippenvelnummer 'She Talks to Angels' en de geweldige cover 'Hard to Handle'. Beetje (hard)rock, southern rock, en blues- en soulinvloeden blijken op deze plaat een gouden combinatie. Opvolger 'Southern Harmony...' kon mijn aandacht al minder vasthouden helaas. Overigens complimenten voor de geweldige 'open' productie van dit album.

avatar van Ernie
3,5
Vanavond eens een herbeluistering geven. Staat al lang in de kast maar buiten wat vage luisterbeurten nooit echt gedraaid. Nochtans kom het refreintje van Twice as hard nog regelmatig in mijn hoofd terug...

avatar van Dibbel
5,0
Geweldige debuutplaat.
Werd behoorlijk aan getrokken toen en bestempeld als retrorock.
Wat het ook wel is natuurlijk, nl, een verslavende mengeling van The Stones, The Faces, The Free en Led Zeppelin (in hun goede momenten).
Had deze CD destijds vrij snel te pakken, nadat ze ook op Pinkpop waren geweest.

Met Twice As Hard trapt het al heerlijk stevig en toch emotioneel af, meteen gevolgd door het hitje Jealous Again dat ik nog altijd meebrul.
Van de werkelijk hartverscheurende ballad Sister Luck krijg ik nog altijd de tranen in de ogen en hetzelfde gebeurt me eigenlijk bij Seeing Things.
Ook She Talks To Angels is zo'n waanzinnig mooie ballad.
Verder nog de Otis Redding cover Hard To Handle (erg goed),
Voor de rest ook geen slechte nummers.
Bij deze band geef ik trouwens altijd de voorkeur aan de wat langzamere nummers merk ik.
In ieder geval rock met emotie, zoals het bedoeld is.
Ik zal de andere albums ook weer eens tevoorschijn halen, want ik ben ze toch wel bliven volgen, maar ik ben toch bang dat dit ook zo'n band is die na hun debuut nooit meer beter is geworden.
Vroege jaren 90-klassieker en 5 sterren.

avatar van bikkel2
4,0
Geweldige debuutplaat, maar de opvolger is de klassieker van de groep wat mij betreft.

avatar van vielip
4,5
Ik ben het met Dibbel eens; dit debuut is hun klassieker. Daarna werd het langzaamaan minder met By your side als kleine opleving.

avatar van Twinpeaks
4,0
Prachtig debuut en wat scheuren de gitaren hier heerlijk.Ook de ballads mogen er zijn.Het geheel is lekker dik geproduceerd ,waarbij de gitaren prominent op de voorgrond treden ,maar de rest van de instrumenten niet in de weg zitten.Deze komt hier nog regelmatig voorbij en ook in de auto is het meebrullen geblazen met topsongs als Twice As Hard en Hard To Handle. 4 sterren

avatar van Bijdevaate11
4,0
barrett schreef:
Doet mij op sommige momenten denken aan Robert Plant die aan het zingen is, de vergelijking met Led Zeppelin vind ik dan ook niet ver gezocht...


Huh??

avatar van Droombolus
3,5
Dibbel schreef:
Wat het ook wel is natuurlijk, nl, een verslavende mengeling van The Stones, The Faces, The Free en Led Zeppelin (in hun goede momenten).


Als Free ( The Free was een nederlandse soul band ) fan kan ik invloeden uit die hoek nergens terug horen vrees ik. Daarvoor moet je toch echt bij Cry Of Love wezen.

avatar van iggy
4,0
Niks nieuws onder de zon die R&R van de zwarte kraaien. En toch klonken ze nieuw en lekker fris in 90. Kravitz had in 1989 al bewezen dat er opeens weer een markt was voor onversneden jaren 70 rock.
Lekkere dampende oude R&R die al snel uitnodigt om de voetjes en het koppie op en neer te laten gaan ha. Af en toe onderbroken door een mooie ballad. Vooral dan weet goed gebekte zanger Chris Robinson de show te stelen met zijn emotioneel geblaat. Naaa niks mis me.

Jammer dat de band dit nivo nooit meer wist te evenaren. Laat staan te overtreffen.

avatar van vielip
4,5
Wel grappig, ik las laatst een oude Aardschok uit de tijd dat o.a. dit album maar ook Backstreet symphony van Thunder uit kwam. In de Aardschok verwoorden ze het destijds als volgt; Thunder soliciteert als nieuwe band naar een plaatsje op het erepodium. Liefst nog een treetje hoger dan de ook al niet misselijke Black Crowes. Als je nu, jaren later, de carrieres van beide bands naast elkaar legt dan vind ik het toch wel grappig dat juist de Black Crowes veel succesvoller (of is het meer mainstream?) zijn gebleken. Althans, in verkoopcijfers. Qua muziek weet ik wel wie er wint

avatar van iggy
4,0
Dat zal best zo zijn. Alleen heb ik geen idee wie Thunder is????

avatar van vielip
4,5
Dan heb je destijds toch wat gemist iggy! Thunder is heerlijke Britse hardrock met blues invloeden. Met name hun eerste twee albums Backstreet symphony en Laughing on judgement day zijn toppers! Werden destijds de hemel ingeprezen door de muziekpers.

avatar van jailhouserocker1
4,0
He Vielip, daar doe je Thunder toch ietwat te kort mee. Eigenlijk zijn alle albums toppers, en helemaal hun laatste 3. Voor Iggy, die de band niet kent, zou ik Thunder Live aanraden en dan met name als DVD. Verkrijgbaar voor een paar euro en geeft letterlijk en figuurlijk een goed beeld van de band. Topband hoor Iggy!!!!!!

avatar van vielip
4,5
Ik weet het, en ik zat ook min of meer op je reactie te wachten
Maar je kunt onmogelijk beweren dat met name hun eerste 2, misschien 3 albums een veel groter publiek bereikten in vergelijking met hun meer recente werk. En ik wilde dus eigenlijk puur de vergelijking tussen de twee bands van destijds maken. En zoals ik al zei; op een paar albums na wint Thunder het op alle fronten van de Crowes wat mij betreft! By the way; je zegt helemaal hun laatste 3 albums. Je bedoeld dat je Bang! dus ook een topper vind? Dat vind ik denk ik met afstand hun minste album. Erg mat en ongeinspireerd vind ik.

avatar van rafke pafke
4,5
Persoonlijk snap ik niet dat die twee bands langs elkaar gezet worden. Vind de sound van die twee bands toch iets te ver uit elkaar liggen.

avatar van jailhouserocker1
4,0
@Vielip: hahaha met voorbedachte rade dus. Vwb Bang! moet ik je helaas wel gelijk geven dat het wat minder sprankelend klinkt.
@Rafke: ook jij hebt gelijk, ze liggen qua sound idd toch wel behoorlijk ver uit elkaar.

avatar van vielip
4,5
Komt denk ik omdat beide bands destijds met een ander geluid kwamen dan de trend was. Je zou bijna zeggen dat ze met iets nieuws kwamen. Dat was het natuurlijk niet maar verfrissend klonk het wel! Beide bands maakten geen gebruik van produktionele foefjes en opsmuk maar leverden eerlijke, ongepolijste rock (Crowes) en hardrock (Thunder). Verder houden alle vergelijkingen wat mij betreft ook wel op...

avatar van Ronald5150
5,0
Wat een fantastisch album is dit zeg! Dit debuutalbum is een schot in de roos. Heerlijke southern rock doordrenkt met blues en soul. Op zeven van de tien liedjes ligt het tempo lekker hoog en de drie rustmomenten zorgen ervoor dat je even op adem komt. Die rustige liedjes zijn overigens op geen enkele manier vullers, want ”Sister Luck”, ”Seeing Things” en ”She Talks to Angels” zijn prachtige ballads, waarvan ik ”Seeing Things” de allermooiste vind. Opener ”Twice as Hard” en het daaropvolgende ”Jealous Again” zijn lekkere stuwende bluesrock liedjes waarop direct duidelijk is dat gitarist Rich Robinson de meest aanstekelijke en onweerstaanbare riffs uit zijn gitaar tovert. Vanaf dat moment is Robinson in ieder geval een van mijn favoriete (slag)gitaristen om naar te luisteren. Zanger en broer Chris Robinson heeft de perfecte stem voor de muziek van The Black Crowes. Cover ”Hard to Handle” krijgt de beste uitvoering die het zich kan wensen en voor alle liedjes geldt dat het plezier er vanaf spat. ”Shake Your Money Maker” is zo’n plaat die je niet zonder glimlach kunt beluisteren. Wat een energie en beleving. Dit album rockt de pannen van het dak en is in het grunge tijdperk een verademing; stevige rockmuziek met een retro feel dat teruggrijpt naar oude tijden. Op de twee afsluitende tracks ”Struttin’ Blues” en ”Stare it Cold” gaat het tempo nog even lekker flink omhoog en wordt dit geweldige album in stijl afgesloten. The Black Crowes leveren een ijzersterk visitekaartje af en zijn vanaf dat moment een van mijn favoriete bands. Topalbum!

avatar van Boermetkiespijn
3,5
Gave band, gave (goed geproduceerde) plaat.

Favoriet is "Hard to Handle", kan er niet wakker van liggen dat het een cover is van Otis Redding, van de uitvoering kun je alleen maar zeggen dat ze het uitstekend hebben gedaan.

Met plezier naar geluisterd!

avatar van EttaJamesBrown
5,0
Ronald5150 schreef:
Wat een fantastisch album is dit zeg! Dit debuutalbum is een schot in de roos. Heerlijke southern rock doordrenkt met blues en soul. Op zeven van de tien liedjes ligt het tempo lekker hoog en de drie rustmomenten zorgen ervoor dat je even op adem komt. Die rustige liedjes zijn overigens op geen enkele manier vullers, want ”Sister Luck”, ”Seeing Things” en ”She Talks to Angels” zijn prachtige ballads, waarvan ik ”Seeing Things” de allermooiste vind. Opener ”Twice as Hard” en het daaropvolgende ”Jealous Again” zijn lekkere stuwende bluesrock liedjes waarop direct duidelijk is dat gitarist Rich Robinson de meest aanstekelijke en onweerstaanbare riffs uit zijn gitaar tovert. Vanaf dat moment is Robinson in ieder geval een van mijn favoriete (slag)gitaristen om naar te luisteren. Zanger en broer Chris Robinson heeft de perfecte stem voor de muziek van The Black Crowes. Cover ”Hard to Handle” krijgt de beste uitvoering die het zich kan wensen en voor alle liedjes geldt dat het plezier er vanaf spat. ”Shake Your Money Maker” is zo’n plaat die je niet zonder glimlach kunt beluisteren. Wat een energie en beleving. Dit album rockt de pannen van het dak en is in het grunge tijdperk een verademing; stevige rockmuziek met een retro feel dat teruggrijpt naar oude tijden. Op de twee afsluitende tracks ”Struttin’ Blues” en ”Stare it Cold” gaat het tempo nog even lekker flink omhoog en wordt dit geweldige album in stijl afgesloten. The Black Crowes leveren een ijzersterk visitekaartje af en zijn vanaf dat moment een van mijn favoriete bands. Topalbum!


Helemaal eens. Heb je al eens naar Burning Tree geluisterd? Het bandje van Marc Ford? Burning Tree doet niet onder voor Shake your moneymaker.

4,5
Superband, zowel live gezien in 'voorprogramma' van Bruce Springsteen als in Amsterdam, helaas heden ten dage teveel onderlinge troubles.... ga deze plaat echter always blijven draaien...

avatar van iggy
4,0
Ik lees net in het AD dat ze ermee opgehouden zijn!

avatar van Droombolus
3,5
Ome Chris heeft het veels te leuk met z'n Brotherhood denk ik.

avatar van vielip
4,5
Wat mij betreft waren ze er al heel wat jaren geleden mee opgehouden...

avatar van rafke pafke
4,5
Ik niet, hun laatste plaat vind ik één van hun beste en live waren ze vorig jaar ook nog onovertroffen.

avatar van vielip
4,5
Wat dat live gedeelte betreft ben ik het met je eens inderdaad. Als support van Bruce Springsteen speelden ze een geweldige set! Heel wat beter in ieder geval dan het oeverloze gepiel dat ik ze een paar jaar geleden in Paradiso zag spelen

avatar van deric raven
3,5
Je gooit Exile on Main St. en Let It Bleed van The Rolling Stones samen met Fire and Water van Free in de blender; voeg daarbij nog wat vleugjes Jimmy Page riedeltjes toe, en je hebt een nieuw product; genaamd The Black Crowes.
Zelfs op de albumhoes zien de leden er uit als The Stones in hun drugsrijke periode; alleen gitarist Rich Robinson niet; die is een exacte kopie van Paul Kossoff van Free.
Jealous Again heeft precies dezelfde piano als Honky Tonk Women.
Maar is dit erg?
Nee, ik stoor mij hier niet zo aan.
Het scoorde prima, en bij de opvolger zou wel wat meer van de eigen sound hoorbaar zijn.
Verder is het allemaal prima gespeeld, en kwalitatief gezien dik in orde.
Alleen de originaliteit is ver te zoeken.

avatar van Droombolus
3,5
Ik krijg toch ook een duidelijke Faces vibe van deze plaat en als Free fan hoor ik dan weer minder invloeden van mijn helden als bij bijv. Lynyrd Skynyrd en Cry Of Love.

Het is allemaal weinig verassend inderdaad maar de Zwarte Kraaien kwamen psies op het juiste moment bovendrijven: aardse muziek na een decennium van plestik sinteseiker gepiel en haar bends.
De held die deze plaat boven het maaiveld uit laat steken is voor mij Chuck Leavell die z'n hammond op psies de juiste plaatsen laat ronken zoals ( de helaas vorig jaar overleden ) Ian "Mac" McLagan dat dee bij de Faces waar ik mijn verhaaltje mee begon. Ik rust mijn koffer !

avatar van deric raven
3,5
Ik ken te weinig van Faces om daar over een oordeel te hebben.
Die andere invloeden hoor ik in ieder geval wel terug.

avatar van bas2204
4,5
Als je zoveel geweldigheid op een debuutplaat kan proppen, dan moet je wel een goede band zijn. En hoewel ik vind dat Chris Robinson in de loop van de tijd nog wel wat beter is gaan zingen dan op dit debuut, kan ik gewoon niet ontkennen dat ik altijd kan genieten van dit album

avatar van heartofsoul
4,0
Dit vind ik een prima album, dat straks met het voorspelde warmere weer goed te pas zal komen. Opnieuw een paar maal beluisterd de afgelopen dagen om vast te kunnen stellen of ik mijn waarderingscijfer moet verhogen naar 4. Toevallig had ik ook twee albums van The Faces tevoorschijn gehaald (waarmee een zekere verwantschap in geluid kan worden vastgesteld), en dan vind ik The Faces net een tikkie beter. Rod Stewart is een betere zanger dan Chris Robinson, of in ieder geval bevalt Chris' stem me minder goed dan die van Rod, die wat meer "reliëf" heeft. Maar goed, het luistert allemaal plezierig weg op dit debuut, waarbij ik altijd zit te wachten op de bijdragen van Chuck Leavall op orgel en piano. Latere albums van The Black Crowes vind ik trouwens wat minder boeiend, maar deze mag blijven.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:58 uur

geplaatst: vandaag om 22:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.