The Black Crowes - $hake Your Money Maker (1990)

(Destijds) geweldige band. En een zeer goed album

En She Talks to Angels is een prachtige ballad.

(en ik was niet blij toen ik uren te laat thuiskwam omdat de lichtinstallatie wegviel tijdens hun Pinkpop optreden)

Toen ik dit album voor 't eerst hoorde, was ik van 't lam gods geslagen door het betonnen geluid dat hier te horen is.

Dat geluid hier is naar mijn gevoel een soort "beschaafd" oergeluid .

Doet me altijd denken aan clandestiene gestookte whiskey

En dan heb ik het nog niet gehad over die soulvolle cover van "Hard to handle"

Nou ik was wel blij met late thuiskomst maar o, jee mijn moeder

Die eerste twee albums van de crowes blijven toch wel erg lekker, kan er nog steeds met veel plezier na luisteren op een warme zomeravond.

Ahhh, wat een aangename moerasblues toch. Doet het inderdaad nog uitstekend op zwoele zomeravonden.

Te gek album. Deze man van Kate Hudson ziet er niet fris uit, maar kan zingen als de beste. Dit album vond ik hun beste.

uren maar . Volgens mij kwam ik met dank aan de NS pas tegen een uurtje of 9 in de morgen weer thuis (Wageningen destijds) kon gelijk door naar een verplicht practicum over iets met wat te maken had met naar planten staren door een microscoop, wat verliep dat uitermate goed...

Nogmaal NS bedankt voor dit prachtige treinavontuur.

mijn favoriete crowes nummer; sister luck staat op deze plaat. maar de andere nummers op deze plaat zijn ook juweeltjes.
één van de beste platen ooit

$hake Your Money Maker blijft voor mij 1 van de meest opwindende albums uit het jaar 1990.
The Black Crowes bewezen op deze plaat dat hardrock anno 1990 nog even fantastisch samen kon gaan met blues- en soulinvloeden als in de hoogtijdagen van bands als Led Zeppelin en The Free.
$hake Your Money Maker kent geen enkel zwak moment, elk nummer dringt door tot de rauwe essentie van de R&R.
Hoogtepunten: de geweldige cover van Otis Redding's Hard to Handle, het hartverscheurende Sister Luck en het supersoulvolle Seeing Things.

Absoluut een van de betere albums uit dat jaar. Ook de opvolger vond ik heel erg sterk. Daarna ben ik de band in rap tempo uit het oog verloren.

Bij mij trad het verval al bij de opvolger in. Ondanks enkele topnummers (zoals Remedy) bleef het album niet hangen en belandde het al snel in de kast waar het nooit meer uitkwam.
Ben trouwens nadat ik ze live had gezien redelijk afgeknapt, echt elk nummer verzande in een ellenlange uitgesponnen uitvoering die niets toevoegde en alleen maar irritatie opwekte (bij mij althans), erg jammer.

Desondanks mag ik dit album ook nu nog graag opzetten, staat nog steeds als een huis.

Briljant, heerlijk, lekker, prachtig en wat een mooie live concerten gaven ze toen. 5,0*

Crowes beste plaat, daarna kon ik ze beduidend minder pruimen. Maar dit album is zeer sterk !
Live ook gezien, en daarin kan ik El Ninjo perfect bijtreden: het uitspinnen van de nummers irriteerde mij eveneens mateloos.
Toch 4*voor dit mooie debuut van de Robinson broertjes.

'Hard To Handle' had niet beter gecoverd worden dan door deze gasten. Goede rock-plaat. Daarna werd het toch wat minder rond deze band (al zal ik hun optreden in de Martini-hal in Groningen nooit vergeten, hard vooral hard voor een overwegend zittend publiek.....

Lekkere plaat met bijna alleen maar goede nummers, m.u.v. Could I've Been so Blind dat vind ik toch tegen het irritante aan. Dikke 4 ****

Boeiende ''rootsy'' plaat met duidelijke invloeden van The Stones en The Faces.Pompende rock met veel passie gespeeld en een aantal fraaie wat slowere nummers(Sister Luck,mooi!)
Vernieuwend is het allerminst,maar het klinkt allemaal lekker puur en authentiek.

Mij deed het ook denken aan the Faces en the Stones, ook aan Led Zeppelin, het album werd destijds bestempeld als retrorock.
Maar een sterk debuut is het zeker die ook commercieel succesvol was, prima zang ook van Chris Robinson.
"Jealous Again" en de ballad "She Talks to Angels" zijn 2 hoogtepunten daaruit, de Otis Redding-cover "Hard to Handle" vind ik ook geslaagd.

Na luisteren van deze plaat valt op hoe sleets de nieuwe plaat is...daar was ik vrij positief over, tot ik deze tot me door liet dringen,lekkere plaat, maar ze hebben het op deze veel beter gedaan, dus voor deze een 4,5 en de rest 3,5. en als je dat twice as hard doet, nog steeds mooi en past niet eens binnen de afgemeten 5 puntjes van MuMe..(waarom niet gewoon 1 tot 10 vraag ik me af?)

Het doet aan veel klasieke bands denken, maar so what.....dit is gewoon goudeerlijke rock met een ziel.

Toen Jealous Again in de Top 40 stond ging deze jongen als een speer naar de platenboer (toen ook al vooral cd's ) om het hele album te kopen en wat heb ik dit schijfje vaak geluisterd!

Lekkere bluesrock met juweeltjes van nummers; toevallig vorige week deze cd nog een keer geluisterd en mijn gevoel bij dit album is nog niet veranderd behalve dat ik sinds 1990 wel 18 jaar ouder ben

She talks to Angels is een prachtige song en Hard to Handle is ook een super nummertje dat overigens wel een cover is maar dat maakt verder niet uit.

Na dit album vond ik de kwaliteit van de albums wel goed maar nooit meer zo goed als dit album. Qua blues-achtige rock is dit een klassiekertje!

4,5 sterren.

Destijds op Pinkpop -meen ik- dat ze de dag opende. Pure en rauwe Rock 'n Roll. Abraham en mosterd, maar wel hele lekkere.
Dit is i.m.o zo'n album die je 1 keer kunt maken. Wat daarna kwam heeft mij nooit meer zo geinteresseerd. De wortels waren goed, daar hadden ze misschien maar bij moeten blijven.

Wat een heerlijke rock & roll plaat! Fantastische stampers als "Jealous Again", Struttin Blues" en "Could I've Been So Blind" afgewisseld met subtiele ballades als "She Talks To Angels" en "Sister Luck". Geweldige gitaarsolo in dat nummer. Dit album draai ik nog vrij regelmatig.

Doet mij op sommige momenten denken aan Robert Plant die aan het zingen is, de vergelijking met Led Zeppelin vind ik dan ook niet ver gezocht...

the stones is ook een behoorlijk raakvlak

prima plaat verder

Ja idd eigenlijk een redelijke klassieke rockplaat, en die is zeker wel te pruimen.

Heerlijk debuut!! Samen met By your side het enige album van The Crowes wat ik van begin tot eind kan uitzitten. Hier hebben ze nog die lekkere (hard)rock sound en niet dat zweverige wat op album nummer 2 al z'n intrede begon te doen.

Lekker stevige late-nite bluesrock, The Black Crowes hebben een erg fijne sound te pakken! En met de zanger hebben ze ook een kanjer beet. Dit is een album dat mijn vader in die tijd in de auto zou hebben gedraaid, met een driejarige achterin; zulk een nostalgisch gevoel geeft het me. Vooral opener 'Twice as Hard' en hun uitvoering van 'Hard to Handle' gingen vaak op repeat. 'Jealous Again' en 'She Talks to Angels' doen het ook erg goed. De rest van het album steunt misschien net iets te vaak op die lekkere sound alleen, waardoor het soms wat teveel van hetzelfde wordt om echt van een topper te spreken. Ik ga in elk niet wachten tot ik een auto en een driejarige heb om $hake Your Money Maker nog eens af te spelen.

Tussen de zwarte kraaien en mijn persoontje zal het wel nooit een gelukkig huwelijk worden.
Prima debuutplaat daar niet van, maar ik moet er echt voor in de stemming zijn om er naar te luisteren, gelukkig was dat de afgelopen dagen het geval en kom ik uit op 3,5 sterren.
The Stones zijn nooit ver weg, echte rauwe Rock & Roll maar het geheel weet mij niet de volle tijd te boeien.
Bij de laatste 2 nummers verslapt mijn aandacht dan ook enigszins.
Maar een positieve noot zijn toch wel de opener Twice As Hard en de ballads Seeing Things & She Talks To Angels.

Toen ze begin jaren 90 kwamen met dit debuut album heerlijke rock/souther rock,wist niet
War ik hoorde geweldig dit was een mix van rolling stones en rod stewart met de face.heerlijke rouwe rock n roll.pracht plaat met de uitschieters,twice as hard,jealous again,could ive be so blind
Hard to handle,she talks to angels.beste plaat van de crowes de opvolger is ook prachtig ietsje minder maar ook een dikke voldoende.hierna ging het snel bergafwaards,veel lange vervelende
Jam sessions ,met af en toe nog een redelijk album(by your side,en hun laaste studio cd)maar dit album is ongekent.

Schitterende debuutplaat!

Prachtig album van deze band. Het begint al met de geweldige opening van Twice as Hard. Verder vind ik de zang echt heerlijk. Lekkere rauwe rock en dit is denk ik wel hun beste album. Genieten!