Los Lobos - Kiko (1992)

De rest van LL lijkt er niet toe te doen - misschien nog The Neighborhood - omdat Kiko al het goede in zich lijkt te verbergen: zowel de Zuidamerikaanse toonzetting en instrumentarium als de experimentele kant. Op eenzame hoogte, dus.
Verder heb ik niets toe te voegen aan het bovenstaande. Topplaat!

Wat een plaat!!!!
En wat een geweldige mix/sound!

Ik vind dit echt hun beste plaat. Zo'n geweldige songs, zo afwisselend, van dit niveau hebben ze hierna nooit meer één kunnen maken, vind ik.

Alle lof voor dit album is TERECHT!
Ik ken Kiko al sinds hij uitkwam, maar heb er gekgenoeg nog geen woord aan gewijd op MM. Tot Vandaag dan.
Dit is werkelijk een prachtplaat die alles in zich draagt om Los Lobos tot de Rock and Rollhall of Fame te laten toetreden. Dat zou je toch verwachten zo onderhand. Het doet je afvragen waarom Los Lobos toch altijd een band in het cultcircuit is gebleven. Die stem van David Hidalgo en zijn gitaarspel zijn zooo herkenbaar en mooi!
De plaat is constant van hetzelfde uiterst hoge niveau.
Een paar lekkere rock and rollers staan er op. Maar vooral de rustige akoestische songs vind ik zeer ontroerend van pure schoonheid: dat zijn het titelnummer, Saint behind the glass, When the circus comes to town, Short side of nothing en Two Janes.

Altijd gelezen dat dit hun hoogtepunt was, hun meesterwerk. Maar steeds dook in het achterhoofd dat dekselse La Bamba op; een volledig album met dergelijke riedeltjes? Neen bedankt! Toch genoeg geïntrigeerd zijn om te blijven lezen over deze plaat en dan te constateren dat ze toch wel erg goede kritieken kreeg, dus enkele maanden geleden uit de rekken genomen.

Eerst er niet mee overweg kunnen, liever nog eens een van de eerste 4 Santana-platen opleggen.
Enkele dagen geleden even rust in het hoofd willen, geen drukke muziek zoeken, even 'zachte klanken' zoeken en dus viel mn oog terug op Kiko.

Heavens! Was ik even in de war! Was dit dezelfde plaat die ik eerder lauw vond?
Wel wat was dat verkeerd.

Woestijn, Nevada, porch, tequila, broeierig LA, Texas, ratelslangen, Bobby Peru. Dit ìs deze muziek. Dìt is mijn Los Lobos, niet die van die wereldhit. Kiko is mijn zicht op de Tex-Mex en voorlopig is dat goed zo.

Vergeet La Bamba en laat je verwennen door deze fantastische schijf . Los Lobos is een band die met gemak alles wegspeelt . Zelden zo'n veelzijdige band gehoord . Of het nu Tex Mex, Rock , Country , Blues , Folk of whatever is , ze spelen het allemaal . En Kiko is hun onvolprezen meesterwerk .

Iedereen die "Kiko" zo geweldig vindt doet er goed aan ook eens het titelloze debuut van Latin Playboys te proberen, dat twee jaar later uitkwam en grotendeels door hetzelfde team is voortgebracht.

Het is (nog) wat experimenteler, wat sferischer en losser, minder toegankelijk, maar zeker aan te raden, en een fraaie zijstap, zo niet een logisch vervolg op "Kiko", en een ideale voorloper op Los Lobos' eigen "Colossal Head" dat weer in 1996 het licht zag.

Aangenaam verrast dankzij mume, 4.5*

Deze Cd destijds bestelt en ik was er direct helemaal weg van. Ik heb hem om onduidelijke reden heel lang niet gedraaid. Toen ik me inschreef op MuMe ben ik mijn kast eens bij langs gegaan en gaf als beginwaardering 3,5 ster. Nou ja, dat is gewoon een volle ster te laag. Vandaar mijn correctie naar 4,5. Fantastisch gevarieerde plaat van een van de beste bands van de laatste decennia. Ze zijn van alle markten thuis en weigeren zich over te geven aan de makkelijke weg, met fantastische platen zoals deze tot gevolg. Mijn favoriet is Saint behind the glass, een heel apart nummer dat in je kop blijft hangen.

Uiterst mooie plaat van de wolven,alle songs zijn van een hoog niveau,mooie zangharmonieën ook.

Dank je Raindog. Alle aandacht voor deze geweldige en veel te weinig bekende band is welkom. Dit zijn vaklui die van bijna alle soorten muziek iets kunnen maken. Ze hebben vele albums gemaakt en allemaal boeiend van A to Z.

Eigenlijk verplichte kost deze !!

Heb Kiko weer terug. Nadat ik de cd een jaar of tien geleden heb uitgeleend en nooit terug heb gekregen heb ik hem weer in bezit, een nieuw tweede hands exemplaar wel te verstaan.
Nou, ik sta weer helemaal te shaken als ik dit hoor. Mijn bespreking van vorig jaar was helemaal gebaseerd op de herinnering en daar blijkt geen woord te veel van gezegd.
Een absoluut meesterwerk en veruit de beste Lobos-plaat die ik ken.

En al zetten ze nog zulke hoge hekken tussen de VS en Mexico, Los Lobos glipt er altijd wel tussendoor en maakt een echt unieke blend van de muziek van deze twee culturen.
Ik kom er nog op terug als ik hem weer vaker heb gedraaid. Voorlopig is ie niet meer weg te slaan uit mijn speler.

Ik heb een beetje het gevoel dat ik naar een andere cd heb geluisterd, maar de nummers komen toch echt overeen. Ik heb het gevoel dat hier concessies zijn gedaan. Het geheel is in een behoorlijk pop/rock jasje gegoten. Het is een wereld van verschil met La Pistola y el Corazon. Vind met name het album maar slapjes op gang komen. Het drieluik 'Reva's House', 'When the Circus Comes' en 'Arizona Skies' bevalt me dan stukken beter. 'Arizona Skies', 'Two Janes' en 'Peace' laten beter horen wat ik waardeer aan Los Lobos, maar ik had liever een wat meer organische productie gehoord.

Op de weinig overtuigende start na is het album wel in orde, maar dan leg ik liever een andere plaat van ze op. Of iets van Calexico of Rupa & the April Fishes. Het mag van mij wel authentieker. Een nummer als 'The Big Ranch' van ze is ook best wel pop/rock, maar vind ik toch al wat (kleur)rijker.

Stijn, La Pistola y el Corazon is een cd met traditionals. Dat is altijd heel aardig bij Los Lobos, Maar deze band is geen mexicaanse folk. Los Lobos is een rockband uit LA met texaanse en mexicaanse invloeden. Het pop/rockjasje hoort er dus bij.
Ik zie trouwens bij La Pistola dat je daar ook maar 3,5 voor gaf.

Mee eens Bertus , maar we zijn dan ook gelijkgestemd in deze . Juist de kracht van deze plaat is de enorme variatie . Dat kan een risico zijn , maar kan tevens heel goed uitpakken , en dat is hier zeker aan de orde .
Los Lobos verloochent nooit zijn roots en hun oorsprong is zeker terug te horen op Kiko .
Maar net zo makkelijk wordt er rock , blues en broeierige acoustische folk aangeboden .
De nummers zijn echter goed verpakt en vervelen geen moment . Kort , bondig en met zeggingskracht .
Ben wel met Stijn eens dat de nummers die hij benoemt , inderdaad tot de sterkste behoren .
Misschien toch een groeibriljantje Stijn ? Gooi het is in de herkansing . Bij mij viel het kwartje ook niet meteen .

En dat zijn uiteindelijk toch bijna altijd de blijvertjes nietwaar....

Yep . Een album doorgronden kost wat tijd , maar uiteindelijk is het vaak de moeite waard .

Dit is dus puur een plaat die ik via music meter heb leren kennen. En gezien mijn woonplek is het verdomd moeilijk om aan goede muziek te komen. Of je moet shakira of dre rieu enz hoog op je prioriteit lijstje hebben staan dan is dat geen enkel probleem. Hoewel ik totaal onverwachts de laatste van robert plant wel weer ben tegen gekomen ja ja het kan verkeren. Maar goed dankzij mijn beste pal heb ik hem dan eindelijk sinds 2 maanden in mijn bezit.
En in eerste instantie viel die ook nog eens behoorlijk tegen. Had eigenlijk hetzelvde gevoel als stijn slayer. Wat een ophef voor een best 3 lollie waardig plaatje. Maar ook niet meer dan dat. Ik kreeg er ook nog een lekkere eigen gebrande(the town and the city en tin can trust) best of bij van die zelvde pal. En die beviel me eigenlijk beter dan kiko. Want nogmaals kiko klinkt goed en ik hoop dat die blijft groeien....

Want de plaat is wel degelijk gegroeid maar ook weer niet zo dat ik er zwaar ondersteboven van raak. Bepaalde nummers zoals that train don't stop here word net boven de middelmaat getrokken door het goede guitaar werk. Maar puur als nummer vind ik dit niet geweldig. Of de meezinger whisky trail dat ik ronduit zwak vind. En zo staat er hier en daar nog wel een nummer op dat mij minder kan bekoren. Maar er staan uiteraard ook heel wat nummers op die ik graag wil horen. De diverze stijlen die op kiko worden aangeraakt spreken mij zeker aan. Lekker afwisselend en het word daardoor zeker duidelijk dat dat lullig liedje la bamba een leuk hitje voor de band was. Al met al een behoorlijke plaat. Meschien dat ik er te hoge verwachtingen van had bij het lezen van al deze positieve berichtjes.
Ik hou het voorlopig op 3,5 lollie.

Wat mij enigzins wel verbaast is dat ik niemand op bertus99 na niemand zie bij de plaat chavez ravine van Ry Cooder. Naar mijn idee beter(tot nu dan) en hier en daar hebben kiko en chavez best wel raakvlakken.
Of lig ik nu uit mijn nak te lullen bertus?

Prachtig, bijna spiritueel album van Los Lobos. Hun meesterwerk, zonder twijfel. Alles wat in de groep zit, vloeit hier naar buiten in verbeten rockers, verstilde americana en broeierige tex-mex. Heel erg mooi.

Kom maar op met de volle mep Cor

En dan gelijk door naar de eerste van Latin Playboys

Wat mij betreft mankeert er niks aan het hier zo vervloekte La bamba. Veel 'stompzinnige' hits van vroeger zitten gewoon goed in elkaar, dit is er wmb ook zoëen.

Deze Kiko staat momenteel op, naar aanleiding van track nummer 6 (recent gevonden via een forumtopic hier op Musicmeter, staat sindsdien nogal vaak op). Mooi klinkt het album zeker, ik voel een connectie met de manier waarop het geheel gespeeld en geproduceerd is. Erg aangenaam. Maar echt blijven hángen doen de overige nummers vooralsnog niet.

Maar het is best mogelijk dat dit zo'n album is waarbij het kwartje na een aantal draaibeurten opeens valt. Het geheel is nog zeer vers voor me, ik geef het een kans.

Het is een heel afwisselende plaat met een skala aan stijlen. Los Lobos beheerst dat als de beste.
Kan zijn dat hierdoor wat coherentie ontbreekt.
Maar ikzelf ging na de 1e luisterbeurt plat voor Kiko.
Ik draai 'm nog heel graag.

Gebrek aan coherentie zal bij mij iig niet het probleem zijn, gezien algehele muzikale voorkeuren.

Overigens is inmiddels ook Latin Playboys uitgeprobeerd, die blijk ik iets sneller te doorgronden.

Is inderdaad wat experimenteler van aard, schetsmatiger, het heeft een beetje een lo-fi sound - heb altijd gedacht dat het Latin Playboys album de band ruimte gaf om echt te experimenteren en een platform werd voor nummers/outtakes uit dezelfde sessies die om wat voor reden dan ook niet op "Kiko" pasten.

Tchad Blake zei er zelf het volgende over:

Voor veel mensen staat Los Lobos synoniem voor La Bamba, de magistrale hit uit de gelijknamige film in 1987 over het leven van Ritchie Valens. Het oeuvre van de band is echter dusdanig omvangrijk en indrukwekkend, dat ik iedereen van harte aan kan raden om meer te ontdekken van Los Lobos. Een mooi startpunt is Kiko, een album dat ik zo'n 20 jaar geleden aanschafte en nog steeds even verfrissend en eigentijds klinkt als destijds.

Kiko is met recht een van de meest gevarieerde albums uit mijn omvangrijke platencollectie. Iedere song is een hoogtepunt op zichzelf, van de ietwat mysterieuze opener Dream in Blue tot het epische Angels with Dirty Faces en van het mooi ingetogen Saint Behind the Glass tot het stevig rockende Whiskey Trail. Als geheel biedt Kiko een interessante en tamelijk unieke mix van rock, americana, tex-mex, folk en country.

Ik draai Kiko het liefst het gehele jaar door, maar deze plaat komt voor mij het best tot zijn recht bij een zonsondergang op een warme zomeravond. Als ik dan de klanken hoor van het instrumentale Arizona Skies of het dromerige When the Circus Comes to Town, droom ik even helemaal weg: 4,5*.

Wat een meesterwerk. Het is niet te vergelijken met de vorige albums die Los Lobos heeft gemaakt. Het is experimenteel, veelzijdig, eclectisch. Het lijkt alsof ze meer volwassen klinken dan voorheen. Ze stuwen de diverse stijlen die ze op hun vorige albums hebben laten horen naar grote hoogte. Als je de live-opnames van dit album bekijkt op Youtube – opnames gemaakt in de Shoutfactory – dan zie je uit welk muzikaal hout deze heren gesneden zijn. Er staan voor mij een aantal kroonjuwelen op zoals ‘Kiki and the Lavender Moon’, ‘Saint behind the Glass’, ‘Wake up Dolores’ en ‘Arizona Skies’. Kippenvel! Dit album wordt alleen maar beter bij iedere luisterbeurt. Voor mij zeker 4,5 sterren. Los Lobos is eigenlijk een erg ondergewaarde band vind ik. Dit album is voor mij het absolute hoogtepunt tot nu toe.

Redelijk plaat, de titeltrack is by far het beste. Teveel een allegaartje, bv nummer als that train vind ik helemaal niets. Wel erg veel naar Tom Waits geluisterd.
Vroegere nummers als How will the wolf survive vind ik veel beter.
Voor mij dus een overschatte plaat.

Nou noem je ook wel een van de allermooiste nummers ooit, Grootfaas...

Ja dat is inderdaad niet fair, hoewel ik die lp wel beter vind dan Kiko