Los Lobos - Kiko (1992)

Take the money and run, zelfs Woody Allen wist het

En wat doen deze groep? Op het moment dat ze hun geldwagonnetje naar believen kunnen volladen (hun soundtrack bij de film La Bamba was een monsterhit - merkwaardig dat men het woord hit hanteert in popmiddens, terwijl het woord mij steeds doet denken aan een huurmoord ).

Wat doet Los Lobos? Ze wenden het geld aan om zichzelf "vrij te kopen" en kruipen samen met geluidsgoeroe Mitchell Froom (Crowded House!) in de studio, met deze langspeler als resultaat.

Een werk dat suggestief rockt, afgewisseld met een paar doorleefde * stilte * ballads (neen, boek geen tickets voor die oceaanstomer, Two Janes is namelijk een wonderwel bittermooie ballad).

En wie Kiko & the Lavender Moon maar niks vindt ... wel, die kan voor mijn part ... * vul zelf in met geliefde verwensing *

Eigenlijk ook wel jammer dat ze na deze cd zwaar aan het experimenteren sloegen. Hun kracht ligt imho toch in de echte liedjes. Kiko heeft werkelijk alles, de composities, het Mexicaans temperament en de perfecte productie. De weinige experimenten staan op deze plaat gelukkig altijd in dienst van de liedjes. Prachtig plaatje!

Ik heb het album een paar maandjes op advies gekocht van een collega; waaanzinnig zeg! Ik kende deze jongens slechts van de eerder genoemde hit maar dit album is erg divers en een echte must have! Ik heb direct na dit album nog 2 andere cd's aangeschaft maar deze komen echt niet uit boven dit prachtstuk.

Ik zal Zachary Glass voor eeuwig en zeven dagen dankbaar blijven dat hij me deze cd heeft aangeraden

Enige probleem is dat ik Kiko and the Lavender Moon zo'n prachtig nummer vind dat ik de rest van de cd nog maar amper gehoord heb .

Dit zijn het soort zinnen waar een mens vroeg of later spijt van krijgt

als ik je had gekend onder dezelde omstandigheden, was ik je ook eeuwig dankbaar geweest. Ik ken het album nu net 3 maanden en ben er erg lyrisch over.
Ik kende alleen La Bamba en de cd How will the wolfe survive. Maar dit maakt het nog een betere band in mijn ogen.

5 sterren

Ik heb eerst The town & the city gehoord. Eigenlijk vind ik die nog een tikkeltje beter dan deze. Short side of nothing hoort een wereldhit te zijn, maar ook Kiko & the lavender moon (alleen die titel al) verdient die status. Als geheel iets minder dus, maar wat heet minder, ik hou erg van de stem van de zanger en van de zonnige, relaxte sfeer die het geheel uitstraalt. Een dikke aanrader 4*

Ik kon vanuit een ver verleden het voor mij toen geheimzinnige geluid herineren van het nummer Kiko and the lavender moon, gespeeld door Los Lobos voor een tv uitzending van de twee meter sessies.
Het nummer is jaren blijven hangen, alleen wist ik mij de melodie op een gegeven moment niet meer naar boven te halen.

Gelukkig is er muziekmeter, en nu heb ik dus ook de rest van dit prachtige album mogen beluisteren.

De "ongrijpbare" opener Dream In Blue laat nog helemaal open welke kant de album muziekaal op zal gaan, maar daarna komen stuk voor stuk nummers die de middelmaat ver overstijgen. Met voor mij als uitschieters het al eerder genoemde Kiko And The Lavender Moon, en het heerlijke relax nummer Arizona Skies.

Deze plaat heeft trouwens ook een van de mooiste afsluiters die ikzelf op plaat heb mogen ervaren, Rio De Tenampa. Het sluit de plaat af, maar doet je meteen afvragen of er niet nog een vervolg album aan zit te komen.Helaas tot op de dag van vandaag nog geen vervolg op Kiko.
Ik koester dit pareltje.
Daarom 4 sterren voor deze heren.

Wat een mooie plaat is dit van Los Lobos; Tja, je moet ze gewoon horen, kan er niet veel meer over zeggen. Topplaat van dit veelzijdig ensemble.
Saint Behind the Glass, Kiko and the Lavender Moon, Arizona Skies zijn wondermooie melodiëen, dit is een aanrader van formaat!
4.5 ****1/2

In "Saint behind the glass" zit weer zo'n wonderschone paraquayaanse harp, geweldig mooi geluid en prima song inderdaad. Zoals er wel meer prima songs op dit album staan. 4*

Ik heb deze en the town & the city en die vind ik beiden geweldig! Wat moet de volgende zijn die ik best beluister?

Zelden was ik zo overrompeld na een luisterbeurt als bij Kiko het geval was. Tot voor kort was Los Lobos een bandje dat ik voornamelijk associeerde met de carnavaleske hit ‘La Bamba’. Dat dit Mexicaans-Amerikaans vijftal oneindig veel meer bieden zou hebben dan dat nummer, werd me bij het beluisteren van Kiko al snel duidelijk. Bluegrass, roots, texmex, americana, rock en rockabilly worden op overtuigende en vernieuwende wijze samengesmolten tot een indrukwekkend geheel. Dat maakt Kiko een vrij unieke en naar mijn gevoel geniale plaat.

Het album opent met het, vooral voor rootsbegrippen, nogal experimentele Dream in Blue. Een enigszins catchy nummer dat meteen blijft hangen. Met het opzwepende maar sterke Wake Up Dolores wordt vervolgens de toon gezet voor de rest van de plaat. Keer op keer toveren de mannen van Los Lobos schijnbaar moeiteloos de meest prachtige composities uit hun hoed, waarbij vooral de sterke americana-inslag opvalt.

Zo is Angels with Dirty Faces een heerlijk melancholisch nummer en bij vlagen nogal psychedelisch. Kiko and the Lavender Moon daarentegen straalt een retro-sfeertje uit en luistert daarnaast heerlijk weg.

De aanstekelijke lullaby Saint Behind the Glass is een van mijn favorieten van dit album. Het nummer straalt net als bijvoorbeeld Reva’s House een erg eigentijdse sfeer uit. Deze songs blijven in al hun klasse echter nog achter bij het prachtige en ontroerende When the Circus Comes to Town. Een song waar ik, na het beluisteren ervan, direct stil van werd. Hetzelfde gold min of meer voor het perfecte instrumentaaltje Arizona Skies. Two Janes is een nummer waarbij ik keer op keer wegdroom. De band is ook hier weer onnavolgbaar en ijzersterke melodieën worden smaakvol gecombineerd met de sterke americana- en roots-invloeden.

In feite zou ik bij ieder nummer een apart verhaal kunnen neerpennen, want variatie is troef op dit album. De dijenkletser Whiskey Trail zou bijvoorbeeld door AC/DC vertolkt kunnen zijn, maar is toch ook weer onmiskenbaar Los Lobos.

Werkelijk geen enkel nummer valt uit de toon. Ik heb deze plaat de voorbije weken een honderdmaal beluisterd, maar nummers skippen doe ik voorlopig niet. Voor mij is Los Lobos nu al dé ontdekking van 2007 en een band waar ik me de komende tijd in volle overgave op zal storten Teleurgesteld zal ik – met Kiko in mijn achterhoofd – niet meer worden. Deze krijgt van mij de maximale waardering en een, vooralsnog bescheiden, top-10 notering.

Top!

ALs je meer wil: hun recentste plaat is ook zeer sterk, verder is acoustic en vivo (helaas nog niet op de site hier) ook erg de moeite!

Ga 'm snel weer eens uit de kast halen...Zeer goede band die ook ik wel eens live zou willen zien!

Mooooooooiiiiiii!!!!!!!!

als je wel van wat ge-experimenteer houdt moet je this time eens luisteren. staan ook parels op. hij is alleen nog wat donkerder dan town & city en kiko.

verder kan ik je de eerste cd van de latin playboys ook aanraden. dit is een zij project van hidalgo en perez. ook erg mooi

Vind het sterk lijken op de opening van Sackcloth 'N' Ashes

Geniale plaat van Los Lobos, afwisselend, eclectisch, melodieus, inventief en sfeervol. Los Lobos bewijst hiermee een zeer veelzijdige en avontuurlijke band te zijn die aanstekelijke nummers kan brengen die nooit vervelen. Rock, tex-mex, blues, ballades... je hoort het allemaal in dit album.
Het enige wat ik verder kan schrijven is : kopen en luisteren, je zult niet teleurgesteld zijn.

Luc M geeft het al treffend aan , dit is een geniale plaat , een meesterwerk .
Waarom ?
Los Lobos beheerst alle stijlen die je voor mogelijk houdt .
Als je het dan voor elkaar bokst om met zo veel afwisseling in de stijl van alle liedjes zo constant te blijven , dan ben je dus een topband .en heb je een topplaat afgeleverd .
Alles klopt hier . Een mooie relaxte produktie , een radjetoe van stijlen (Blues , Rock , Tex Mex, Folk , Country , Rock and Roll ) en alles lijkt gewoon bijelkaar te passen .
Mijn favoriete album uit de 90er jaren (samen met Jeff Buckley's Grace)
Dit album hoort in de toplijst beste mensen .

Die mengelmoes van stijlen spreekt me zeer aan en ga zometeen dit album voor het eerst beluisteren. Ben echt erg benieuwd!

Luister ook The Town and the City!

Zeer goed en creatief album van de heren; je moet, wat Musicfriek al aangeeft, wel van die mix van 'verschillende stijlen' houden. Die verscheidenheid is een grote kracht van dit album, maar kán qua smaak/beleving ook een beetje 'tegen' je werken; dat laatste is in mijn geval zo. Favoriete nummers: Saint Behind The Glass en Whiskey Trail.

zeker een zwaar onderschat album!

Zal ik zeker doen, want dit album is me eigenlijk prima bevallen. Alleen met het laatste nummer kan ik vrij weinig, is wel heel erg hoempapa-muziek.. Maar er zitten ook prachtige stukken tussen zoals Kiko and the Lavender Moon en Saint Behind the Glass. Dit smaakt zeker naar meer. Dus mensen die wel van wereld houden (zo ervaar ik het toch wel een beetje) zoals Les Negresses Vertes en Calexico zouden deze echt eens moeten proberen

Juist de afwisseling is groots op deze plaat . De afsluiter Rio de Tenampa is inderdaad een beetje maf , maar die klokt nog geen 2 minuten .
Ik heb een beetje het idee dat de serieuzere muziekliefhebber Los Lobos een beetje sceptisch bekijkt . Ze scoorden een joekel van een hit met La Bamba (van de gelijknamige filmsoundtrack ) en dat was natuurlijk niet meer dan een jolig stokoud rockertje .
Dit is echter geen graadmeter . De albums voor en na die tijd zijn over het algemeen prima van kwaliteit .

Dat gevoel heb ik ook wel wat; het is echt wel meer dan alleen een 'partyband'. Het zijn prima muzikanten en maken idd. (over het algemeen) goede muziek.

Met 98 stemmen en een gemiddelde van 4,21 kan m.i. toch moeilijk van onderschatting gesproken worden bij dit album.

Hier niet nee, maar dat vind ik dan ook weer niet zo vreemd; het geldt, denk ik, meer voor diegenen die er wel eens van gehoord hebben en La Bamba alleen maar kennen omdat dát hun grote hit hier was.

Net besteld voor 2 uurloon, behalve 2 minuten YT nog nieks van gehoord..

Benieuwd