Van Morrison - Avalon Sunset (1989)

Mijn vroegste muziek herinnering; deze hoes in de kast van mijn vader. Ik was welgeteld 2 jaar! prachtig om terug te zien!

Ik geef geen ster maar de hoes is een 10!

Have I Told You Lately is werkelijk een fantastische song. De muziek, de sfeer, alles klopt in dat nummer. Dat pianootje... als het nummer begint... geeft me helemaal kippenvel!

De rest ken ik helaas niet van dit album, best wel benieuwd naar. De moeite waard, mensen?

Have I Told You Lately, ik ga em NU pindakazen. Gewelidg. Ik met de speeltjes spelen terwijl dit op stond. nostalgie. Toch een goede reden om het 5* te geven.

Ik ook! Leuk, zitten we allebei naar dit nummer te luisteren nu

Ga eens naar bed, jongens.

Ja, papa

Niet bepaald z'n beste werk dit hoor. Have I Told You Lately vind ik ook net een wat te hoog "Skyradio-gehalte" hebben.

Duh!

Het is maar wat je er zelf van maakt he? Als jij dat nummer die stempel wil geven, best..... Maar ik hoor dat er absoluut niet in, het is gewoon een prachtig mooi popnummer.. Ik luister verder geen sky radio meer (vroeger verplicht ), maar ik zou dit nummer daar nou juist niet verwachten... Daarvoor is het te mooi

IK draai em weer friek, en weer laat, gisteren was het half 6 geworden. Hij blijft grandioos mooi.

Haha, goed zo!

Het wordt blijkbaar een nachtnummer, want ik ben net thuis van werken en ga hem ook weer draaien...

Prachtige plaat.

En niet alleen vanwege het nummer 'Have I Told You Lately'. Nadat ik het hele album gekregen had van FRIEK kwamen de herinneringen weer in mij op nadat ik op 'play' had gedrukt. Het bracht me jaren en jaren terug. Toen ik feitelijk 4/5 was.

Het is moeilijk om te omschrijven wat ik zo mooi vind aan deze plaat. Nostalgie, niet van mijn schooltijd, want dat noem ik 'jeugdsentiment'. Ik heb het hier over mijn kleuterjaren waar ik voor de openhaard zat met deze plaat op. Sinterklaas vierde met deze plaat op. Naar de eendjes ging om ze brood te geven, thuis kwam, warme melk kreeg, en... deze plaat stond weer op.

Verder vind ik het als christen erg fijne teksten. Zo doet 'whenever god shines his light' en 'contacted by a angel' mij erg goed, ook als ik even helemaal niet bezig ben met mijn geloof.

'Coney Island' is mij ook altijd bij gebleven. Van's stem in dat nummer, zijn manier van vertellen, zijn omschrijving van dingen, alles.. Het is zo mooi. Alles wat hij daar schetst. Een tijdloos verlang om ergens te zijn.

Voor de rest kan ik niet veel meer vertellen dan dat ik voel.
Astral Weeks beluister ik nu, maar zal nooit dezelfde lading als dit album krijgen.

****** 5 out of 5 ******

Met een notitie in mijn top10.

Wel grappig dat hij zich in track 3 beklaagd over het feit dat hij geen inspiratie kan vinden voor het schrijven van een love song, om dan in track 4 met zo'n beetje de beste love song ooit te komen...

Niet z'n beste album nee. Maar ach, als er op ieder album wat ik luister nummers staan met de schoonheid van Have I Told You Lately en Coney Island ben ik een tevreden mens.

Rond deze tijd, en vooral met deze plaat ontdekte ik Van The Man eindelijk !
Ik kende de zanger wel van de groep THEM, waarvan ik een plaat had, maar had zijn solowerk eigenlijk nooit onder handen genomen.
Doordat Have I Told You Lately zo veel airplay kreeg werd ik nieuwsgierig naar de rest van dit album - dat trouwens niet teleurstelt - en ging op zoek naar heel het solowerk van deze kleine Ier.
Het duurt nog wel even eer ik alles heb gehoord - en eventueel heb aangeschaft - want ik verfoei downloaden (behalve dat je de artiest besteelt, heb je ook het artwork, het tekstboekje ook niet, en van zo'n artiest heb je best alles origineel, toch ? Ook nog eens in de beste geluidskwaliteit, want die downloads klinken toch nergens naar !
Was een ideale plaat om de nog veel betere platen uit het begin van 's man's carriëre te leren ontdekken.
Maar deze mag er ook zijn.
Het begint al meteen met een duet met Cliff Richard, een onverwachte samenwerking, maar een erg leuke !
4 sterren voor dit album ! ****

IJzersterk album van Van. Als je je als heiden niet al teveel stoort aan religieuse teksten dan valt er een hoop te genieten. Het merkwaardige is dat Have i told you in de loop van de tijd tot het minste van het album is gaan behoren, terwijl de nummers die er na komen voor mij tot de mooiste behoren.

Hele mooie plaat, raakte me meteen Astral weeks heeft me nooit kunnen bekoren maar dit album en de meeste andere van hem zijn meestal niet uit m'n speler te slaan.

Onze grote vriend Cliff is ook op dit feestje aanwezig.

Mooie plaat van Van, maar Avalon Sunset is net een tikkeltje minder sterk dan het werk uit de creatieve hoogtijdagen (Astral Weeks, Moondance, Tupelo Honey, Veedon Fleece) van Van Morrison. Hoogtepunten zijn er in de vorm van Coney Island, I'm Tired Joey Boy, Daring Night en These are the Days. De grote hit Have I Told You Lately daarentegen heeft me nooit zo aangesproken, net als het duet met Cliff Richard.

Ik twijfelde nog tussen 3,5* en 4*, maar laat ik Van dan maar het voordeel van mijn twijfel geven.

De combinatie Van Morrison + Sir Cliff Richard is hoogst ongewoon maar werkt wel (song 1).

Mooie warme plaat met de klassieker Have I Told You Lately.

Sfeervolle plaat van deze veteraan.Inderdaad iets minder dan een Astral Weeks en Moondance,maar dat zijn me ook wel een stel albums.
Van lijkt de rust gevonden te hebben in zijn bestaan.berustend, zo kabbelt de plaat ook een beetje voort.God en liefde zijn belangrijk geworden in het leven van de Ier.
Voor de late uurtjes een heerlijke plaat.

Te laag gewaardeerd !

Dan moet je een 5 geven!

Ik geef sterren naarmate ik het album waardeer, niet om het hoger/lager te krijgen. Gewoon naar rato.

Ik ben verbijsterd dat Orangefield zo laag in de statistieken staat!

Bijna een jaar geen reacties bij dit album, hoe kan dit?
Dit is een heerlijk sfeervol album van Van the Man.

Zeker eens gaan luisteren !

These Are the Days, chappeau!

Op de valreep binnen het jaar weer een reactie! Begint een traditie te worden bij dit album... Vandaag ontvangen en van voor tot achter beluisterd. Eerste indruk is dat het album hoe langer het duurt, des te mooier wordt. Na Have I Told You Lately begint het echt waanzinnig mooi te worden en de laatste 2 nummers vind ik ook het beste. Maar het hele album heeft een stijl en een sfeer die prachtig is en onder je huid gaat zitten. 4*

Van Morrison volg ik vanaf Into The Music uit 1979, door de jaren '80 heen en eerlijk gezegd ben ik hier bij Avalon Sunset uit 1989 gestopt. De oorspronkelijke versie, die ik hier heb, bevat geen bonustracks en kwam uit op het Polydor-label.

Opmerkelijk is het openingsnummer Whenever God Shines His Light, een duet met Cliff Richard. Vreemde combinatie zou je denken, Van en Cliff, maar beiden hangen het christelijk geloof aan en dat schept een band. Ik geloof niet dat ze verder nog iets samen ondernomen hebben.

Een meer mystieke benadering van het geloof vinden we in Contacting My Angel en When Will I Ever Learn To Live In God. Maar ook meer aardse zaken komen aan bod; het verstilde gedicht over Coney island, Orangefield en de ultieme lovesong Have I Told You Lately. Meer liefde komt voorbij in o.a. Daring Night en These Are The Days.

Van Morrison heeft een niet te evenaren intense stijl: dominant, gevoelig en soulful en hij slingert zijn liedjes er schijnbaar achteloos uit. Intens en achteloos, dat lijkt niet te kloppen, maar dat zijn de polen waartussen de man zich beweegt. Het is blues, soul en vooral: heel veel Ierland. Ruw en teder tegelijk. Hij laat zich niet verleiden z'n wortels achter zich te laten en een Amerikaanse meneer te worden.

Artistiek is Avalon Sunset niet het meest verrassende album uit zijn come-back reeks. A Sense Of Wonder en vooral No Guru, No Method zijn betere platen, gaan een stukje dieper. Toch is dit een plaat die door de jaren overeind blijft. Niet te zwaar, gevarieerd en met een paar flinke hits (nummers 4 en 1). Goed geproduceerd ook en de CD klinkt na 24 jaar nog prima.

Ik heb ontdekt dat het de laatste tijd nog niet meevalt om een nieuwe CD van Van The Man in de reguliere handel te krijgen. De remasters zijn uitverkocht en het wachten is op nieuwe. Ik ga me nog eens verdiepen in zijn meer recente werk. Wie heeft een paar bruikbare tips om mee te beginnen?

Met Have i told you lately was mijn 1ste kennismaking met Van Morrison een feit destijds. Kort erna kocht ik ook een verzamelaar van hem en daar hoorde ik -zoals wel vaker bij een artiest die al langer meedraaide- nog meer nummers die ik vaag herkende uit mijn jeugd, of nooit een gezicht bij wist te plaatsen. Het leverde ook een van mijn favoriete liedjes op nl. Brown Eyed Girl. De spirituele inslag stoort mij niet op dit Avalon Sunset. Artiesten zingen over van alles; liefde, sex, geweld etc. etc., maar zodra het over geloof gaat zou het meteen iets prekerigs over zich heen krijgen. Van Morrison doet het m.i. op een ingetogen wijze en daar is niets mis mee. De muzikale omlijsting klinkt wat voller, dan zijn albums uit de jaren zeventig, maar na de klassieker Have I Told You Lately komt de wijdse sfeer van het landschap dat zijn albums als Fleedon Fleece en Hard Nose the Highway kenmerkte allengs meer naar voren. Behoort m.i. niet tot zijn beste werk, maar zeker een aangename plaat om zo eens te luisteren. Jesus Is Just Allright With Me.

Prachtig album van Van's tour de force door de jaren 80.

Daar waar anderen nogal eens de neiging hadden te verzakken in het tijdsbeeld en de bijbehorende zwakiteiten, zo niet Van.

Die beleefde toen ongeveer zijn sterkste periode, wat vrij uitzonderlijk is, zo leert de geschiedenis ons.

When Will I Ever Learn to Live in God?

Een vraag die wij ons allen eens mogen stellen.

Sowieso doet zijn muziek qua spiritualiteit denk ik wel het meeste voor mij.

Zijn muziek is niet religieus, maar spiritueel.

Dat vind ik mooi.

Wauwww...echt een heel, heel goed album, misschien wel zijn beste. Een "belegen" Van, niks mis mee. Prachtige nummers, "Have I Told you Lately" blijft ook een pareltje, alhoewel ik dit nummer heel vaak gehoord heb. Maar heel het album is van een grote schoonheid, melancholisch, gevoelig, gewoon heel erg mooi.