De Jeugd van Tegenwoordig - Manon (2015)

Hier heb ik toch wel weer zin in.. FaceTime in je nachtjapon..

Titeltrack is echt te slecht voor woorden.

Hier heb ik enorm veel zin in!

Echt een baggersingle inderdaad. Goedkope flutdancemeuk. De jeugd wordt oud.

Als Manon een voorbode voor dit album moet zijn, en dat lijkt me niet onlogisch aangezien het de titeltrack is, wordt dit een skipper net als destijds de Lachende Derde. Hoop dan maar op wat stevige beats van Majoor Vlosshart.

Die cover xD

Vind Manon wel een leuke single eigenlijk. Erg catchy maar Bas Bron is weer heerlijk bezig.

Manon is een eenvoudig nummer, maar heus wel heel creatief hoor, zowel qua muziek als tekst. Maar na een aantal keer heb je 'm wel gehoord ja. Ik vind zelf dat refrein met steeds 'M. A. N. O. N.' superleuk gevonden, en steeds dat rijmen op 'on' enorm grappig. Voor de rest van het album maar hopen op wat meer rap en minder zingen, en wellicht nog ietsje meer diepgang.

De album-sampler klinkt prima! Ik Was een Klootzak, Straatmeermin en Broertje Ik Heb Je klinken alvast als hoogtepuntjes!

Als ik de albumsampler hoor denk ik wel dat het genre aangepast kan worden naar popmuziek.

Inmiddels de cd 3 keer in zijn geheel geluisterd. Erg catchy allemaal. En een heel duidelijk verschil tussen de eerste 6 en de laatste 6. Mijn voorkeur gaat uit naar het tweede deel. Beetje wennen nog allemaal.

Ik heb pop er iig bijgezet als tweede genre, want het merendeel klonk idd zo (afgaande op de sampler). Ik heb het album echter niet gehoord (gaat ook niet gebeuren), dus als pop eerder het eerste of zelfs enige genre (al hoorde ik hier en daar wel wat rap) dan hoor ik het wel en zo.

Vrij poppy inderdaad, maar het blijft echt 'jeugd'. Fantastische plaat wederom. Niet beter dan zijn voorganger, maar die was ook echt heel goed

Flop van het jaar wat mij betreft. Met de jubileumzegetocht, het prachtige boek en de briljante voorganger Ja Natuurlijk in het achterhoofd vind ik dit echt een onbegrijpelijke move. Zo ongelofelijk ongeinspireerd, energieloos, saai en gemakzuchtig! Kanonnen wat heb ik me zitten ergeren...... Geen vette lines, geen vette beats, geen hitsingle, geen banger, geen originele invalshoeken. Helemaal niks! Dit moet wel in een waas van coke en narcistische gelukzaligheid bedacht zijn allemaal. En ik had verdomme zo'n zin in het concert volgende week. Nou ja dat dus,

Mwah, flop van het jaar vind ik overdreven, maar na eerste beluistering geen verplettende indruk. Veel niemendalletjes, positieve uitzonderingen "Ik Was Een Klootzak", "Neonlichten In De Regen" en het drieluik "Ze Kan Me Wel Schieten"

Sinds wanneer is WiWa een quasi-gevoelige zanger geworden?

Heb dit jaar al zoveel leuke releases van Nederlandse bodem gehoord, dan kan deze er ook nog wel bij alhoewel hip-hop/rap niet mijn ding is. De eerste twee nummers vind ik maar niks, iets te relaxed en leuke voor romantici. Maar Zakmuitdeheup en BPM69 zijn wel wat. Zit voor mijn gevoel ook een beetje 70s funk en 80s synths in, zoals in het wel geslaagde Ik Was een Klootzak (deja-vu Raydio en GAP Band?).

Teveel van hetzelfde en minder dan eerder

Oei, Manon is de enige goed track, voor de rest zeer gezapig, op het album is weinig tot geen tekst te vinden van het hogere niveau aan absurditeit wat je van de jeugd mag verwachten. Willie Wartaal is nog wel geestig met zijn zanglijntjes, Bas Bron gewoon consistent, de anderen maken een behoorlijk uitgebluste indruk.

Ze houden de torrents goed in de gaten ?. Denk toch niet dat ik er voor ga betalen als ik bovenstaand commentaar lees.

Aiiii dit is jammer zeg.

Na 'Manon' had ik wel redelijk hoop op een fijne plaat na 'De Lachende Derde' en 'Ja Natúúrlijk', maar nu blijkt dat die single (welke niet een steengoeie) toch wel een van de betere nummers is.. 'Ze kan me wel schieten' vind ik een van de lekkerste tracks.

Verder is de 90's disco sound ook wel prettig (de 'I like to party, everybody does'-sound zoals bij 'Ik was een klootzak' ) maar ik mis het scherpe rauwe randje, de beats en de energie. Daarom eerste stemming, 2*. Kan altijd nog omhoog na vaker luisteren.

Ik ben groot fan van De Jeugd, heb de voorgaande alle vier op vinyl, maar deze komt er niet tussen! En ik zie ze volgende maand in Zwolle, hoop dat ze dit album niet al teveel op de tracklist hebben staan

Als een intro voor het komende nummer de beste track op een album is, dan weet ik genoeg. Slechts Stuntro vind ik tof. De titeltrack gaat ook wel. Productioneel is de plaat wel oké, maar mogen we van Bas Bron niet meer verwachten? Vocalen zijn vervelend op deze plaat. Veel trage nummers met zeer matige zang en vervelende repetitieve teksten.

Ik haak hier ook af. Dit is te duidelijk gericht op het 3fm publiek dat wil springen op festivals. Weg is alle eigenzinnigheid. Weggeveegd door hippe pop/dansdeuntjes met herkenbare haakjes en refreintjes. De jeugd is oud.

mss ietsje te vroeg veroordeeld, zitten bodempjes in, blijk 'm toch vaker op zetten dan ik verwachtte

maar ja, ik ben ook oud

De Jeugd Van Tegenwoordig vierde hun tiende levensjaar dit jaar, en dan kan er al eens iets meer. Hun vijfde album is een conceptplaat geworden die “een ode aan de vrouw” zou moeten voorstellen. Al blijkt de ‘Manon’ in kwestie na een paar luisterbeurten echter een snol te zijn die de hoofden van onze drie jongens helemaal op hol brengt.

Want het album blijkt veel meer te zijn dan een verzameling nummers waar Bas Bron zijn futuristische galmen en klankkleuren op kon afvuren. En waar Faber, Fjezly en Willie hun, soms onverstaanbare timbres op konden laten uitleven. Er zit een meeslepend verhaal achter waar zeker één zaterdagavond film op Vijftv uit te puren valt.

Er wordt openlijk verliefd en melig gedaan over ene Manon op de gelijknamige single. En ook de paringsdans die hoort bij het geflirt in een club wordt mooi beschreven op Zakmuitdeheup, dat qua geluid, op het einde van een zweterige set in je plaatselijke nachtclub, niet zou misstaan. Vervolgens lijken ze de ruimte vol te schilderen met romantiek en lust; in BPM69 en Lente In Bed bedrijven ze het passiespel in twee honkslagen en tijdens Neonlichten In De Regen lijken ze te beseffen dat ze zich in een hachelijk nachtavontuur hebben gestort waar ze blijkbaar een beetje te oud voor zijn geworden.

Want er zit ook een dreigende realiteit verscholen in hun nummers. Op Futurophobia ziet Faberbyayo de toekomst met rasse schreden naderen en zoekt hij houvast bij zijn vriendin. Een nummer die ons qua presence doet denken aan iets van Hans Teeuwen en zijn Painkillers, echter met een herkenbare realiteit in verwerkt in plaats van vunzige grappen. Want na tien jaar is De Jeugd niet meer Van Tegenwoordig, maar Van Gisteren. En bij die tijdsreis horen nu eenmaal ingewikkelde knopen bij die moeten doorgehakt worden en metershoge hordes waar we moeten over zien te geraken.

Wie de oren openhoudt en de juiste draadjes met elkaar verbindt ziet in ‘Manon’ een liefdesdriehoek tussen onze drie rappers, een scharrel die zonder onderbroek rondhuppelt in minirok en een vaste relatie met bijhorend toekomstbeeld die in het gedrang komt. Waar gevoelens als begeerte, spanning, angst en wanhoop vaak onderstreept worden maar toch ook voor de nodige lachkuiltjes zorgen. En waar de realiteit van het leven in primeert, maar waar dan toch weer de voeten mee wordt aangeveegd.

Ook fijn is wanneer Bas Bron er telkens in slaagt een bepaalde sfeer te creëren in zijn nummers. Op het geweldige tweeluik Ze Kan Me Wel Schieten bijvoorbeeld, waar een dreigende piano zorgt voor een angstig executie tafereel. Of ‘Broertje Ik Heb Je’, die zo als begin generiek van een foute politieserie uit de jaren tachtig zou kunnen gebruikt worden, maar wel als een virus je bloedbaan induikt en je koortsig moet uitzieken. Of gewoon bij het zelf ingezongen ‘Ik Was Een Klootzak’, waar hij lijkt ingebroken te hebben in de controleruimte van Daft Punk en zelf de lijnen voor de ideale danspasjes uittekent.

Dat allemaal met de nodige komische oneliners en de kenmerkende, soms zelf verzonnen woordenschat waar ze zo bekend mee zijn geworden. Of hou jij je gezicht zo strak als het gelaat van Cher als ze met een refrein als “Laat de buren maar genieten, want we wippen op het tempo” op de proppen komen? Wij dachten van niet.

De Jeugd Van Tegenwoordig laat op ‘Manon’ zien waarom ze nog steeds een plaats verdienen als Nederlandse popgroep van het moment. Na tien jaar lijkt er nog steeds geen sleet op te komen en vernieuwen ze hun muziek van grappige, zomerse hitjes naar songs als digitale postkaartjes die emoties naar woord en klank vertalen.

(Klad) recensie voor daMusic.be

Met zo'n verhaal ga ik zeker nog eens luisteren.

gelukkig had ik net daarvoor ook al een heroverweging gemaakt, hoewel ik Manon nog steeds zwakke opener vind.

Mooie recensie

Ik ben niet zo gek op deze lolbroekerij, maar de muziek zit wel erg goed in elkaar.
Ook de video van Manon is heerlijk.

Kan geen cijfer aan deze band // plaat hangen want ik ben verre van liefhebber.
Heb aldus 'geen verstand' van deze muziek // band.

Ben wel van mening dat als de band betere zang had gehad, of engelstalig was geweest, ze stukken succesvoller hadden kunnen zijn.
Maar ze zijn al succesvol genoeg. Mij hebben ze nodig.

Zelfs met de filter 'katjes op de cover', is dit niet het beste album van het jaar (dit dan weer wel)

Dat deze troep onder 'hip-hop' staat.