The Chemical Brothers - Brothers Gonna Work It Out (1998)

Een heerlijke mix van house, jaren 70-funk en -soul en Isaac Hayes-achtige soundtracks met een paar verrassende keuzes en wat eigen chemische composities in de heksenketel erbij gegooid. Lastig om mijn favoriete nummers aan te vinken aangezien dit album natuurlijk niet uit 23 losse nummers bestaat maar uit 5 "verzameltracks" is opgebouwd, en omdat ik bijna niets van het repertoire ken is het soms lastig om uit te maken waar de ene basistrack eindigt en de volgende begint, maar dankzij YouTube kom ik toch een heel eind. Zoals mijn voorganger al aangeeft maakt dat bij het draaien gelukkig niet veel uit, want zeker de eerste drie tracks lopen als een droom. Gedurende de tweede helft van het album worden de originelen wat langer aangehouden en duurt het soms wat langer voordat er een nieuwe energiestoot in de mix wordt gegooid, en het laatste nummer is zelfs een beetje taai – ik begrijp wel dat het een onderdeel van zo'n set is om de zaak op het einde een beetje in een lagere versnelling te brengen, maar om na 5½ minuut Manic Street Preachers te eindigen met 8½ lijzige minuut Spiritualized werkt voor mij niet goed. Dat haalt de angel een klein beetje uit het geheel, maar de overheersende indruk blijft toch die van een moddervette muziektrip.