The Gun Club - The Las Vegas Story (1984)

Gôh, wat ben je belerend, philtuper . Tuurlijk, het is rock and roll, en dat hoeft niet altijd zuiver. Het mag best een beetje schuren. Er zijn wel meer vocalisten die niet altijd wijs houden, en die ik toch waardeer. Alleen de stem van Jeffrey Lee Pierce trek ik niet zo erg. En dat scheelt een punt. Sorry, kan ik ook niets aan doen.

ik bespeur nergens enige belering. hij houdt t zelfs nogal persoonlijk. het motto Gij Zult kan ik niet ontdekken.
maar goed, zo heb jij klaarblijkelijk andere gevoeligheden waar JLP niet bij komt.

Nou, dan weet jij niet wat "belerend" is. Natuurlijk weet ik dat je niet perfect hoeft te zingen, anders dan in de opera. Maar we hebben het hier over rock 'n' roll en daar geldt dat niet - wat ik ook duidelijk schrijf in mijn berichtje. Kwestie van goed lezen. En verder is het wel much ado about nothing. Verder even goede vrienden.

Dan zal je waarschijnlijk ook niet veel met Ian Astbury van The Cult hebben, die heeft bijna dezelfde stem.
Voor mij is het de waanzin in zijn manier van zingen, die bij mij juist weer bijna een betoverende werking heeft.
Net als bij een horrorfilm, je wilt eigenlijk niet kijken, maar met fijn geknepen oogjes, wordt je aandacht wel getrokken.

Deze vind ik geweldig! (anderen natuurlijk weer niet, zal je net zien)

En deze mss nog wel beter.
Je doet me in je reactie aan meneer Hartman denken. En ja hoor, wij zijn dikke vrienden

Muziekmeter is volgens mij geen schoolplein waar leerlingen na schooltijd met elkaar op de vuist gaan, maar een muziekforum. Dus wil ik alleen nog kwijt dat ik Ian Astbury waarschijnlijk nooit gehoord heb omdat ik The Cult alleen van naam ken. Maar best mogelijk dat ik zijn stem wel kan tolereren of misschien zelfs mooi vind. Waarom de ene stem wel bij mij aankomt en de andere niet is mij soms ook een raadsel. En daar wil ik het voor vandaag bij laten. Ik ben duidelijk genoeg geweest.

Wie meneer Hartman is weet ik overigens niet - ik heb nooit het genoegen gehad met hem kennis te maken.

beste heartofsoul, mijn reactie was allerminst als vuist bedoeld. als dit zo overkwam, mijn excuses. ik zag de humor in de uitwisseling en dat gaf mij een zeer positieve impuls.

maar dat doet deze plaat dus ook, daar verschillen we ook in...

zaaf:
Ik snap dat je graag de loftrompet wilt steken over muziek die je geweldig vindt - dat doe ik namelijk ook wel eens. Maar de reacte van philtuper, voorafgegaan door de quote van mijn als relativering bedoelde berichtje van een tijdje terug was zo'n ontzettende open deur dat ik hem maar weer snel heb dichtgegooid. Tuurlijk weet ik dat het rock 'n'roll is (om maar een containerbegrip te gebruiken) en dat die niet al te al te gestroomlijnd moet zijn. Maar die valse stem van Jeffrey Lee Pierce doet écht pijn aan mijn oren. Heb dit album ooit verwachtingsvol gekocht (als luxe uitgave zelfs), maar helaas. Gelukkig zijn er genoeg albums die wij beiden mooi vinden (heb even in je lijstjes gekeken), dus over veel zaken kunnen we het waarschijnlijk wel eens worden - maar helaas niet over dit album. Mijn excuses, ook aan philtuper als ik misschien teveel ben uitgeschoten in mijn reactie, want ik vond die open deur wel degelijk belerend.

@heartofsoul @zaaf Zullen we gewoon weer vriendjes zijn?

Het gaat tenslotte om de muziek.

al heb ik liever een open deur dan een dichte, muziek overbrugt alles.

ik ga met niemand bakkeleien over een stemgeluid. ws treffen we elkaar elders en zijn we het roerend eens.

Ik denk niet dat ik nog nieuwsgieriger kan worden na deze zin te lezen

En hoe is die nieuwsgierigheid gestild? Al overstag?

Ik ben zeker al overstag EttaJamesBrown

Vooral de zang komt echt zeer goed binnen. Het valse in zijn stem hoor ik eigenlijk niet...Een song als The Stranger in our Town of Walkin' With the Beast zijn echt goede introducties. Instrumentaal moet ik het nog wat doorgronden maar bij momenten klinkt het erg psychobilly met een stevige scheut rock & roll' erdoor.

Dit is een heerlijk album en een erg leuke kennismaking met deze voor mij verder onbekende groep. Andere werken van hen zal ik dus ook alle kansen geven ?

Vals is misschien niet het juiste woord; ladderzat past misschien zelfs nog beter.

Wat een weergaloze plaat is dit. Ik vind Pierce niet eens zo'n geweldige zanger, maar de duistere, onheilspellende sfeer die hij en de band hier uitstralen bevalt me wel. Verhoogd naar 4,5*.

Technisch gezien zal Jeffrey Lee Pierce zeker niet tot de beste zangers behoren maar ik vind zijn stem wel vrij uniek en eigenlijk ook geweldig want hij geeft de sound van de Gun club,die toch een mengeling van,ook veel traditionele muzieksoorten (rock n roll,blues,country) bevat een hele hoop extra's en zorgt daardoor mede voor het exceptionele geluid van de band.Er waren destijds,zo midden jaren tachtig ook nog wel meer bands die zich met dit genre bezighielden maar ik vond en vind ze allemaal een stuk minder omdat ze geen zanger van het kaliber (misschien niet helemaal het goede woord) Pierce hadden.
Daarnaast was hij,zolang zijn gezondheid het toeliet een zeer begenadigd songschrijver,iets wat hij hier op The Las Vegas Story bewijst door middel van briljante nummers als The Stranger in Our Town,Bad America,Walkin' with the Beast en natuurlijk Give Up the Sun.Ik denk dat Pierce in zijn beste dagen ongeëvenaard was en dat er nooit meer band als the Gun club zal komen.Hun eerste drie platen,waaronder deze uitstekende Las Vegas Story behoren dan ook tot het beste wat ik ooit gehoord heb.

The Gun Club heb ik begin '80-er jaren gemeden als de pest óf... ik heb de band grotendeels genegeerd en ben dit gezelschap daarna gewoon vergeten! Er kwam ook zoveel moois uit in die tijd.

Heb je zodoende dus wéér een echte topper gemist destijds? Nee, dat nou ook weer niet, maar zo af en toe klinkt dit wel leuk/aardig/lekker onwelluidend*.
Verdient zo'n bijna vergeten band dan toch een tweede kans?
Altijd! Ik zet 'm in elk geval vanaf nú af en toe in voor feesten en partijen!

*doorhalen wat niet gewenst is

Prima plaat, The Stranger in Our Town de topper hier

Jeetje, The Gun Club totaal gemist in mijn leven. Maar goed, beter laat dan nooit.
Lekkere punk rock/blues en wat een fantastische stem heeft Jeffrey Lee Pierce !
Ik ga snel weer eens luisteren, want denk dat ik er nog wel een half * bovenop kan plaatsen. 4.0 alvast voor nu.

Met het eerste album van The Nomads (Where the Wolf Bane Blooms), From Her to Eternity van Nick Cave en dit album begon in de jaren tachtig mijn ontdekkingsreis in het alternatieve muziekcircuit. Er werd afscheid genomen van The Police, Supertramp, Pretenders en alles werd anders. Pandora's Music Box, een legendarisch festival in De Doelen deed de rest. Ineens waren daar Sonic Youth, Neubauten en The Butthole Surfers. Maar deze blijft mijn favoriet uit die tijd. Drie maal zag ik The Gun Club live spelen, met wijlen JL Pierce vaak in verdoofde staat op het podium, en dat was niet altijd een feest. Inmiddels 38 jaar oud maar nog steeds hartverscheurend mooi. Mijn persoonlijke favorieten zijn Bad America en Moonlight Motel.

Absoluut meesterwerk!!!

Deze eindelijk weer voor een leuk prijsje op de kop getikt op vinyl. Had mijn eerdere exemplaar verkocht begin jaren zero omdat ik alles ook al op CD had. Een domme zet maar ik ben alles weer aan het aanvullen en deze hoort daar zeker bij. Ik heb een groot zwak voor JLP en de muziek van de Gun Club. Zoveel goede herinneringen aan wilde muziek nachten en alcoholische versnaperingen. Mooi album en ik kan 'm nu zelfs nog beter hebben dan mid jaren 80. De alcoholische versnaperingen niet meer want dan als ik dat op de ouderwetse manier doe ben ik 2 dagen van de leg. Dus dan maar de Gun Club op de sobere maag, ook prima!

Opnieuw aangeschaft op nieuw vinyl. Extra album is toegevoegd met een live optreden in New York uit 1984, dat zoals altijd een abominabele geluidskwaliteit heeft. De hoes van het oude exemplaar hangt inmiddels achter glas aan de muur. Koester je kinderen.